ਤਚ੍ਛਰੀਰਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੈਃ ਕਾਯਸ੍ਥੈਃ ਕਰਣੈਃ ਸਹ। ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਃ ਸਮਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਵਰ੍ਤਂਤ ਯੇ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਗੁਦਾਹृਤਾਃ। ਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾਂ ਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੈਗੁਣ੍ਯਵਿषਯੇਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ—ਦੇਵਤੇ, ਹੋਰ ਜੀਵ ਤੇ ਜੜ-ਚੇਤਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਏਵਂ ਭੂਤਾਨਿ ਸृष੍ਟਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ। ਯਦਾਸ੍ਯ ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਨਵ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਂਤਧੀਮਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਸੰਤਾਨ ਵਧੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਸਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਦृਸ਼ਾਨਾਤ੍ਮਨੋऽਸृਜਤ੍। ਭृਗੁਂ ਮਾਂ ਪੁਲਹਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰਤੁਮਂਗਿਰਸਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਮਨ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਭ੍ਰਿਗੁ, ਮੈਨੂੰ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ।
ਮਰੀਚਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਮਤ੍ਰਿਂ ਚਵਸਿष੍ਠਂਚੈਵਮਾਨਸਾਨ੍। ਨਵਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਇਤ੍ਯੇਤੇਪੁਰਾਣੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਗਤਾਃ
ਮਰੀਚੀ, ਦਕ੍ਸ਼, ਅਤ੍ਰਿ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੀ ਮਨ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਨੌਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਨਂਦਨਾਦਯੋ ਯੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਵੇਧਸਾ। ਨ ਤੇ ਲੋਕੇष੍ਵਸਜ੍ਜਂਤ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸੁਤੇ
ਸਨੰਦਨ ਆਦਿਕ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਜੇ ਗਏ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਾਗਤਵਿਜ੍ਞਾਨਾ ਵੀਤਰਾਗਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ। ਤੇष੍ਵੇਵਂ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਲੋਕਸृष੍ਟੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਰਪੱਖ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਭੂਨ੍ਮਹਾਨ੍ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨ ਕ੍ਸ਼ਮਃ। ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਵਦੀਪਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਉੱਠਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚੋਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਿਕਲ ਪਈਆਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਖਿਲਂ ਦਹਤ੍। ਭ੍ਰਕੁਟੀ ਕੁਟਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਲਾਟਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਦੀਪਿਤਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਇਕ ਤੀਬਰ ਜੋਤ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ।
ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਅਰ੍ਦ੍ਧਨਾਰੀਨਰਵਪੁਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡੋਤਿ ਸ਼ਰੀਰਵਾਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੋਂ ਰੁਦਰ ਜੀ ਉਪਜੇ, ਜੋ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਅੱਧਾ ਨਰ ਤੇ ਅੱਧਾ ਨਾਰੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਿਭਜਾਤ੍ਮਾਨਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਤਰ੍ਦਧੇਃ ਤਤਃ। ਤਥੋਕ੍ਤੋਸੌ ਦ੍ਵਿਧਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਤਥਾਕਰੋਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲੈ,' ਤੇ ਆਪ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਤੇ ਨਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਚ ਦਸ਼ਧਾ ਚੈਕਧਾ ਚ ਸਃ। ਸੌਮ੍ਯਾਸੌਮ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਰੂਪੈਃ ਸ਼ਾਂਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਚ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੱਸ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਫਿਰ ਇਕ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਇੰਝ ਹੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਬਹੁਧਾ ਚੈਵ ਸ੍ਵਰੂਪੈਰਸਿਤੈਃ ਸਿਤੈਃ। ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ, ਕਦੇ ਕਾਲੇ, ਕਦੇ ਚਿੱਟੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਆਪ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤ੍ਯੇ ਮਨੁਂ ਨृਪ। ਸ਼ਤਰੂਪਾਂ ਚ ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਤਪੋਨਿਰ੍ਦ੍ਧੂਤਕਲ੍ਮषਾਮ੍
ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਮਨੁਰ੍ਨਾਮ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵੇ ਜਗृਹੇ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪੁਰੁषਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਜਨਮੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਤਨਪਾਦ ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾਕੂਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਦਦੌ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਆਕੂਤਿਂ ਰੁਚਯੇ ਪੁਰਾ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੇ ਆਕੂਤੀ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਦੱਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਕੂਤੀ ਨੂੰ ਰੁਚਿ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਜ੍ਞੋ ਮਹਾਭਾਗ ਦਂਪਤ੍ਯੋਰ੍ਮਿਥੁਨਂ ਤਤਃ
ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੱਖ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਜੋੜੇ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਯਜ੍ਯ ਜਨਮਿਆ।
ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਯਾਮਾ ਇਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ਮਨੌ
ਯਜ੍ਯ ਤੇ ਦੱਖਣਾ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਮਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਤਥਾ। ਸਸਰ੍ਜ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੋਂ ਦੱਖ ਨੇ ਚੌਵੀ ਕਨਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਨਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਸੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮੇਧਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਤਥਾ। ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾਵਪੁਃ ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ऋਦ੍ਧਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਸ਼ਰਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਮੈਧਾ, ਕਰਿਆ, ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਵਪੁ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਕੀਰਤੀ — ਇਹ ਤੈਰਾਂ ਹਨ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮੋ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਿਣੀਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯਵੀਯਸ੍ਯ(ਸ੍ਪ?) ਏਕਾਦਸ਼ ਸੁਲੋਚਨਾਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਦੱਖ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਖ੍ਯਾਤਿਃ ਸਤ੍ਯਥ ਸਂਭੂਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤਥਾ। ਸਨ੍ਨਤਿਸ਼੍ਚਾਨਸੂਯਾ ਚ ਊਰ੍ਜ੍ਜਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਤਥਾ
ਖਿਆਤੀ, ਸਤਿਆ, ਸੰਭੂਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਖ਼ਮਾ, ਸਨ੍ਨਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਊਰਜਾ, ਸ੍ਵਾਹਾ ਤੇ ਸ੍ਵਧਾ ਵੀ।
ਭृਗੁਰ੍ਭਵੋ ਮਰੀਚਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚੈਵਾਂਗਿਰਾ ਮੁਨਿਃ। ਅਹਂ ਚ ਪੁਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮੁਨਿਵਰਸ੍ਤਥਾ
ਭਰਗੁ, ਭਵ, ਮਰੀਚੀ, ਤੇ ਅੰਗਿਰਾ ਮੁਨੀ; ਮੈਂ ਆਪ, ਪੁਲਹਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਕ੍ਰਤੁ।
ਅਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠੋ ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਖ੍ਯਾਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਜਗृਹੁਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮੁਨਯੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਹਿਨੀ ਤੇ ਪਿਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਮ ਹੈ। ਰਾਜਾ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਖਿਆਤੀ ਆਦਿਕ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਕਾਮਂ ਬਲਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਿਯਮਂ ਧृਤਿਰਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਸਂਤੋषਂ ਚ ਤਥਾ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਲੋਭਂ ਪੁष੍ਟਿਰਸੂਯਤ
ਸਰਧਾ, ਇੱਛਾ, ਤਾਕਤ, ਦੌਲਤ, ਸਯਾਮ, ਹੌਸਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਸੰਤੋਖ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਮੇਧਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾ ਦਣ੍ਡਂ ਨਯਂ ਵਿਨਯਮਵੇ ਚ। ਬੋਧਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾ ਲਜ੍ਜਾ ਵਿਨਯਂ ਵਪੁਰਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਸਮਝ, ਗਿਆਨ, ਕਰਮ, ਸਜ਼ਾ, ਚਲਾਕੀ, ਨਿਮਰਤਾ, ਬੁੱਧੀ, ਲਾਜ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਸੂਯਤ। ਸੁਖਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਯਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰਿਤ੍ਯੇਤੇ ਧਰ੍ਮਸੂਨਵਃ
ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ, ਸੁਖ-ਚੈਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਇਜ਼ਤ, ਤੇ ਮਾਣ—all ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਕਾਮਾਨ੍ਨਂਦੀ ਸੁਤਂ ਹਰ੍षਂ ਧਰ੍ਮਪੌਤ੍ਰਮਸੂਯਤ। ਹਿਂਸਾ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਤਦਾਨृਤਂ
ਇੱਛਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਲਾਸ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਰਸ਼ ਧਰਮ ਦਾ ਪੌਤਾ ਬਣਿਆ। ਹਿੰਸਾ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਝੂਠ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਨਿਕृਤਿਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਭਯਂ ਨਰਕ ਏਵ ਚ। ਮਾਯਾ ਚ ਵੇਦਨਾ ਚੈਵ ਮਿਥੁਨਂ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਇੱਕ ਧੀ, ਧੋਖਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਤੇ ਨਰਕ; ਫਿਰ ਮਾਇਆ ਤੇ ਦਰਦ, ਇਹ ਜੋੜਾ, ਤੇ ਦੁਲਾਪਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇਥ ਵੈ ਮਾਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭੂਤਾਪਹਾਰਿਣਮ੍। ਵੇਦਨਾਯਾਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੁਃਖਂ ਜਜ੍ਞੇਥ ਰੌਰਵਾਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਮਾਇਆ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਦ ਤੋਂ ਰੌਰਵ ਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।