ਵਰ੍ਣਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰ। ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਧਰ੍ਮਾਨੁਪਾਲਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਨੇ ਵਰਨਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਫਰਜ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਸ੍ਥਾਨਮੈਂਦ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਥਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਮ੍ਮਾਰੁਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮਨੁਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਜਾਤੀਨਾਂ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾ ਸੁਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਵੈਸ਼ ਆਪਣੇ ਧਰਮ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਾਰੁਤ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਸ਼ੂਦਰ ਚੰਗੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਗਾਂਧਰਵ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਯਤੀਨਾਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਮ੍। ਸ੍ਮृਤਂ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਯਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦੇਵ ਗੁਰੁਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਅਠੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਚ ਰਤਿ ਵਾਲੇ ਯਤੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹੀ ਥਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਯਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਤਦ੍ਵੈ ਵਨੌਕਸਾਮ੍। ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਗृਹਸ੍ਥਾਨਾਂ ਨ੍ਯਾਸਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਜੋ ਥਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਣਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ ਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ।
ਯੋਗਿਨਾਮਮृਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ। ਏਕਾਂਤਿਨਃ ਸਦੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਧ੍ਯਾਯਿਨੋ ਯੋਗਿਨੋ ਹਿ ਯੇ
ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਉਹ ਅਮਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਯੋਗੀ ਇਕੱਲੇ, ਸਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੂਰਯਃ। ਗਤਾਗਤਾਨਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਚਂਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾਦਯੋ ਗ੍ਰਹਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਾਃ। ਤਾਮਿਸ੍ਰਮਂਧਤਾਮਿਸ੍ਰਂ ਮਹਾਰੌਰਵ ਰੌਰਵਮ੍
ਅੱਜ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਤਾਮਿਸ੍ਰ, ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰ, ਮਹਾਰੌਰਵ ਤੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਹਨ।
ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨਂ ਘੋਰਂ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਮਵੀਚਿਮਤ੍। ਵਿਨਿਂਦਕਾਨਾਂ ਵੇਦਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਵ੍ਯਾਘਾਤਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਅਸੀਪੱਤਰ ਵਨ, ਕਾਲਸੂਤਰ ਤੇ ਅਵੀਚੀ ਵਰਗੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਯਗ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਨਮੇਤਤ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਤ੍ਯਾਗਿਨਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਤਤੋਭਿਧ੍ਯਾਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਮਾਨਸਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਇਹ ਥਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸਤੋਂ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸੰਤਾਨ ਹੋਈ।
ਤਚ੍ਛਰੀਰਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੈਃ ਕਾਯਸ੍ਥੈਃ ਕਰਣੈਃ ਸਹ। ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਃ ਸਮਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਵਰ੍ਤਂਤ ਯੇ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਗੁਦਾਹृਤਾਃ। ਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾਂ ਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੈਗੁਣ੍ਯਵਿषਯੇਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ—ਦੇਵਤੇ, ਹੋਰ ਜੀਵ ਤੇ ਜੜ-ਚੇਤਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਏਵਂ ਭੂਤਾਨਿ ਸृष੍ਟਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ। ਯਦਾਸ੍ਯ ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਨਵ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਂਤਧੀਮਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਸੰਤਾਨ ਵਧੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਸਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਦृਸ਼ਾਨਾਤ੍ਮਨੋऽਸृਜਤ੍। ਭृਗੁਂ ਮਾਂ ਪੁਲਹਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰਤੁਮਂਗਿਰਸਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਮਨ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਭ੍ਰਿਗੁ, ਮੈਨੂੰ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ।
ਮਰੀਚਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਮਤ੍ਰਿਂ ਚਵਸਿष੍ਠਂਚੈਵਮਾਨਸਾਨ੍। ਨਵਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਇਤ੍ਯੇਤੇਪੁਰਾਣੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਗਤਾਃ
ਮਰੀਚੀ, ਦਕ੍ਸ਼, ਅਤ੍ਰਿ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੀ ਮਨ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਨੌਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਨਂਦਨਾਦਯੋ ਯੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਵੇਧਸਾ। ਨ ਤੇ ਲੋਕੇष੍ਵਸਜ੍ਜਂਤ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸੁਤੇ
ਸਨੰਦਨ ਆਦਿਕ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਜੇ ਗਏ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਾਗਤਵਿਜ੍ਞਾਨਾ ਵੀਤਰਾਗਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ। ਤੇष੍ਵੇਵਂ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਲੋਕਸृष੍ਟੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਰਪੱਖ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਭੂਨ੍ਮਹਾਨ੍ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨ ਕ੍ਸ਼ਮਃ। ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਵਦੀਪਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਉੱਠਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚੋਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਿਕਲ ਪਈਆਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਖਿਲਂ ਦਹਤ੍। ਭ੍ਰਕੁਟੀ ਕੁਟਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਲਾਟਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਦੀਪਿਤਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਇਕ ਤੀਬਰ ਜੋਤ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ।
ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਅਰ੍ਦ੍ਧਨਾਰੀਨਰਵਪੁਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡੋਤਿ ਸ਼ਰੀਰਵਾਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੋਂ ਰੁਦਰ ਜੀ ਉਪਜੇ, ਜੋ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਅੱਧਾ ਨਰ ਤੇ ਅੱਧਾ ਨਾਰੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਿਭਜਾਤ੍ਮਾਨਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਤਰ੍ਦਧੇਃ ਤਤਃ। ਤਥੋਕ੍ਤੋਸੌ ਦ੍ਵਿਧਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਤਥਾਕਰੋਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲੈ,' ਤੇ ਆਪ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਤੇ ਨਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਚ ਦਸ਼ਧਾ ਚੈਕਧਾ ਚ ਸਃ। ਸੌਮ੍ਯਾਸੌਮ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਰੂਪੈਃ ਸ਼ਾਂਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਚ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੱਸ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਫਿਰ ਇਕ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਇੰਝ ਹੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਬਹੁਧਾ ਚੈਵ ਸ੍ਵਰੂਪੈਰਸਿਤੈਃ ਸਿਤੈਃ। ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ, ਕਦੇ ਕਾਲੇ, ਕਦੇ ਚਿੱਟੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਆਪ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤ੍ਯੇ ਮਨੁਂ ਨृਪ। ਸ਼ਤਰੂਪਾਂ ਚ ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਤਪੋਨਿਰ੍ਦ੍ਧੂਤਕਲ੍ਮषਾਮ੍
ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਮਨੁਰ੍ਨਾਮ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵੇ ਜਗृਹੇ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪੁਰੁषਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਜਨਮੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਤਨਪਾਦ ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾਕੂਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਦਦੌ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਆਕੂਤਿਂ ਰੁਚਯੇ ਪੁਰਾ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੇ ਆਕੂਤੀ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਦੱਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਕੂਤੀ ਨੂੰ ਰੁਚਿ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਜ੍ਞੋ ਮਹਾਭਾਗ ਦਂਪਤ੍ਯੋਰ੍ਮਿਥੁਨਂ ਤਤਃ
ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੱਖ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਜੋੜੇ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਯਜ੍ਯ ਜਨਮਿਆ।
ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਯਾਮਾ ਇਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ਮਨੌ
ਯਜ੍ਯ ਤੇ ਦੱਖਣਾ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਮਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਤਥਾ। ਸਸਰ੍ਜ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੋਂ ਦੱਖ ਨੇ ਚੌਵੀ ਕਨਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਨਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਸੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮੇਧਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਤਥਾ। ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾਵਪੁਃ ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ऋਦ੍ਧਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਸ਼ਰਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਮੈਧਾ, ਕਰਿਆ, ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਵਪੁ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਕੀਰਤੀ — ਇਹ ਤੈਰਾਂ ਹਨ।