ਦੇਵੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਹਿਤੈषਿਣਾ। ਏਕਂ ਵੇਦਂ ਚਤੁਃਪਾਦਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਪੁਨਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੇਵਤਾ ਨੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਚਤੁਰਪਦ ਵੇਦ ਨੂੰ ਮੁੜ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਬਿਭੇਦ ਭਗਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਖਾਭੇਦਾਃ ਪੁਨਃ ਕृਤਾਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੇਦ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਮੁੜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਪृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਕृष੍ਣੇਨ ਚਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯੋ ਧਰ੍ਮਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ, ਮਾਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਤਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਮੁਨੀਨਾਂ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਲੋਕਤਂਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉੱਤਮ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੇਨਾਥ ਭੀष੍ਮਾਯ ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਗੰਗਾ-ਦੁਆਰ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍। ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਚਾਸ੍ਯ ਧਾਰਣਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ, ਸੁਣਨਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਯਸ਼ ਦਿੰਦਾ, ਆਯੁ ਵਧਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤੇਨਾਨੁਕ੍ਰਮੇਣੇਦਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸਂਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਪੁਰਾ ਯਚ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਕ੍ਤਂ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੂਤ ਵੱਲੋਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪਾਦਮਸ੍ਯ ਵਿਦਨ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਯੋਧੀਯੀਤ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ। ਤੇਨਾਧੀਤਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ੫੦ 1.2.
ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਅਤੇ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਪੂਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ਸਾਂਗੋਪਨਿषਦੋ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਯਃ ਸ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਵੇਦਂ ਸਮੁਪਬृਂਹਯੇਤ੍। ਬਿਭੇਤ੍ਯਲ੍ਪਸ਼੍ਰੁਤਾਦ੍ਵੇਦੋ ਮਾਮਯਂ ਪ੍ਰਤਰਿष੍ਯਤਿ
ਵੇਦ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵੇਦ ਘੱਟ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਚੈਕਮਧ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ। ਆਪਦਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਯਥੇष੍ਟਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਪਰਂਪਰਾਂ ਵਕ੍ਤਿ ਪੁਰਾਣਂ ਤੇਨ ਵੈ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਨਿਰੁਕ੍ਤਿਮਸ੍ਯ ਯੋ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਾਣੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਨਿਰੁਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਯੋਹ੍ਯਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸੂਤਂ ਕਥਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਙ੍ਗਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪੁਲਸਤਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ?'
ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਸ੍ਯ ਨਰੈਃ ਪਾਪਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਅਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਸੂਤ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਕਥਂ ਮੁਨਿਃ
ਸੂਤ ਜੀ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਇਹ ਵਾਕਈ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਕਿਸੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ?
ਆਰਾਧਿਤੋ ਬृਹਦ੍ਭੂਤਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ। ਕੀਦृਸ਼ਂ ਵਾ ਤਪਸ੍ਤੇਨ ਕੋ ਵਾਨ੍ਯੋ ਨਿਯਮਃ ਕृਤਃ
ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਜੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਰਾਜੀ ਹੋਏ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਉਪਵਾਸ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਕੀਤਾ?
ਯੇਨ ਤੁष੍ਟੋ ਮੁਨਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਃ। ਪਰ੍ਵਂ ਵਾਪ੍ਯਥ ਪਰ੍ਵਾਰ੍ਧਂ ਸਮਗ੍ਰਂ ਵਾ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਤਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਜੀ ਹੋਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ—ਉਹ ਪੂਰਾ ਪਰਵ, ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਦੱਸਿਆ?
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਯਥਾਦृष੍ਟਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਤਨ੍ਨੋ ਵਦ ਮਹਾਭਾਗ ਕਲ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਵਯਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਏ? ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮਹਾਂਭਾਗ ਜੀ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਯਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸਾਧੂਨਾਂ ਹਿਤਕਾਰਿਣੀ। ਵਿਭਿਦ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਂ ਵੇਗਾਨ੍ਨਿਃਸृਤਾ ਲੋਕਪਾਵਨੀ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿੱਥੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਭੀष੍ਮਃ ਪਿਤृਪਰਾਯਣਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਃ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਮਹਤਾਂ ਨਿਯਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਗੰਗਾਦ੍ਵਾਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਡੇ ਨਿਯਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ। ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰਤ੍
ਉਹ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ, ਉੱਚੀ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਈ।
ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਤਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਕਰ੍षਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਧਿਆਇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਾਂਭਦਾ, ਤਦ ਪਿਤਾਮਹਾ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜੀ ਹੋਏ।
ਉਵਾਚ ਤਨਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ਵੀਰਂ ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੀਰ ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ, ਕੋਲ ਜਾ।'
ਤਪਸਃ ਸਂਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਵ ਕਾਰਣਂ ਚਾਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯ। ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗੋ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਸ੍ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪस्या ਤੋਂ ਹਟਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸ; ਇਹ ਮਹਾਂਭਾਗ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਯੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨਸਃ ਕਾਮਸ੍ਤਂ ਸਂਪਾਦਯਮਾਚਿਰਮ੍। ਪਿਤਾਮਹਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪੂਰੀ ਕਰ; ਪਿਤਾਮਹਾ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਲਸਤਿਆ—
ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰਮਥਾਗਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਗੰਗਾਦ੍ਵਾਰ ਆ ਕੇ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਾਰ ਮੰਗ, ਜਿਹੜੀ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ।'
ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਵੀਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤੇਹਂ ਵਰਾਨ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਵੀਰ ਜੀ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੀ ਤਪस्या ਤੋਂ ਰਾਜੀ ਹੋਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਾਰ ਦੇਣ ਲਈ।
ਭੀष੍ਮੋਪਿ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨਃਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਸੁਖਾਵਹਮ੍। ਉਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਨਯਨੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਅष੍ਟਾਂਗਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਂਗਾਲਿਂਗਿਤਾਵਨਿਃ
ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਛੁਹ ਕੇ, ਨਮਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਦਿਨਂ ਚੇਦਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਭਵਤਸ਼੍ਚਰਣੌ ਦृष੍ਟੌ ਜਗਦ੍ਵਂਦ੍ਯੌ ਮਯਾ ਤ੍ਵਿਹ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਸੁਭ ਹੈ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।
ਤਪਸਸ਼੍ਚ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਦ੍ਦृष੍ਟੋਭਗਵਾਨ੍ਮਯਾ। ਵਰਪ੍ਰਦੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਦੀਤਟੇ
ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ; ਵਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਆਇਆ ਹੈ।