ਅਮੋਘਂ ਦੇਵਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇ ਨ ਤੇ ਮੋਘਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਅਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਰਾਮ ਨ ਚ ਮੋਘਸ੍ਤਵ ਸ੍ਤਵਃ
ਤੇਰੀ ਦਿਵਿਆ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਤੇਰਾ ਬਹਾਦਰੀ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਵੀ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ।
ਅਮੋਘਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤੋ ਨਰਾ ਭੁਵਿ । ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵ ਸਂਭਕ੍ਤਾਃਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਇਮਮਾਰ੍षਸ੍ਤਵਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਯੇ ਨਰਾਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਂਤਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਪਰਾਭਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਮਾਫੀ ਵਾਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਕਥਮਿਹ ਹਿ ਪਰਾਭਵਂ ਵ੍ਰਜੇਯੁਃ ਪੁਰੁषਵਰਾਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਹਿ ਭਕ੍ਤਾਃ । ਨਹਿ ਜਗਤਿ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਪ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ ਇਹਾਸ੍ਤਿ ਵਰਪ੍ਰਦੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਃ
ਜੋ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਪੁਰਖ ਵੱਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਥੇ ਕਿਵੇਂ ਹਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਚੌਥੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇਆਂ ਲਈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤ੍ਰਿਕਾਲੇ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਵਾਨਪਿ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਸਾਰੇ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ...
ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪਠਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਗੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਯਤਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਗੋਪ੍ਯਂ ਹਿ ਪਰਮਂ ਨਾਖ੍ਯੇਯਂ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਪਠਨਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਸ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਪੱਕਾ ਸਤੋਗੁਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਪਿਂਡਪੂਜਾਂਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ । ਪਠਿਤਵ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਇਦਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਜਨਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਤੁ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਸਮਾਧਿਨਾ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਆਯੁਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਬਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਯਾਤਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਯੋ ਵੈ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ, ਧਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਜਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਚੈਵ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਾਠੇ ਚੈਵ ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਾਪੇਨ ਨਰਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਠਨ੍ਜਪਨ੍ । ਧृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਦਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਆਦਿਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵਿ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਦ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਕਂਠੇ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਂ ਚ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਦਿਧਾਰਣਮ੍
ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਪੱਕੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਲ ਵਿਚ ਕਮਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ,
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਠਨ੍ਜਪਨ੍ । ਵਿਧਿਨਾ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਪੂਰ੍ਣਂ ਭਵਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਜਪਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ। ਤਦ ਹੀ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਅਤੋ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਪੁਂਸਾ ਪਠਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਪਠਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਨਰਃ ਸੁਖਮੇਧਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਆਭ੍ਯੁਦਯਿਕਮੂਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ षਟ੍ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿਚ, 'ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਉੱਚਾ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ' ਨਾਮਕ ਸਤੱਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਹਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁੱਖ-ਸੌਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਇਦਂ ਕਥਾਨਕਂ ਦਿਵ੍ਯਮृषੀਣਾਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਰਿਸੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਹੈ, ਦੱਸਾਂਗਾ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਰਜਸ੍ਵਲਾ ਤੁ ਯਾ ਨਾਰੀ ਸਹਸਾ ਪਾਪਰੂਪਿਣੀ । ਕृਤੇਨ ਚ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਮਹਾਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦੇਯਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮ੍
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਰਜੋਦਰਮ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ, ਕਾਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ । ਸਦਾਧ੍ਯਯਨਸ਼ੀਲਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਦੇਵਸ਼ਰਮਣ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਃ षਟ੍ਕਰ੍ਮਨਿਰਤਃ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇषੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯਃ ਸਪੁਤ੍ਰਪਸ਼ੁਬਾਂਧਵਃ
ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਭਗ੍ਨਾ ਚ ਗृਹਵਾਹਿਨੀ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪਂਚਮੀ
ਉਸ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਜਦੋਂ ਬੁਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਪਿਤੁਃਕ੍ਸ਼ਯਾਹਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਕਾਨ੍
ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਰਸੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭਾਂਡਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਪਾਕਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਸ ਕਾਰਯਤਿ ਜਾਯਯਾ
ਜਦੋਂ ਸੁੱਚਾ ਸਵੇਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਰਤਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਤ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਰਸੋਪੇਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਆਕਾਰਣਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਹ ਅੱਠਾਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਅੰਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਵੇਦਪਾਠਕਾਃ । ਅਰ੍ਘਪਾਦ੍ਯਾਦਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅਰਘ ਤੇ ਪਾਦਯਾਦਿਕ ਸਤਿਕਾਰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਜਸਾ ਦੂषਿਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ । ਗृਹਮਧ੍ਯੇ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਆਸਨੇ ਤੇ ਨਿਰੂਪਿਤਾਃ
ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮੈਲੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਭ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਭੋਜਨਂ ਤੇਨ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਂਡਦਾਨਪ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਿੱਠੇ ਚੌਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਂ ਦਦੌ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਵੈ ਪਿਤृਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਨ, ਦੱਖਣਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦਪਰਾਯਣਾਃ । ਗੋਤ੍ਰਿਣਾਂ ਬਾਂਧਵਾਨਾਂ ਚ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਗੋਤ ਵਾਲਿਆਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ