ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਚ ਤ੍ਵਾਮਾਹੁਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮਹਰ੍षਯਃ । ऋਕ੍ਸਾਮਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵੇਦਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਤਜਿਹ੍ਵੋ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਆਸਰਾ ਤੇ ਪਨਾਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਰਿਗ ਤੇ ਸਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸੌ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮੋਂਕਾਰਃ ਪਰਂਤਪਃ । ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਵਸੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਸੂਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਤੂੰ ਯਗ, ਵਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼, ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਸੌ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਸੁ ਤੇ ਵਾਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਆਦਿਕਰ੍ਤਾ ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭੁਃ । ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਮष੍ਟਮੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਾਧ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਪਂਚਮਃ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਠਵਾਂ ਰੁਦਰ ਤੇ ਸਾਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵਾਂ ਹੈਂ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚਾਪਿ ਕਰ੍ਣੌ ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਚਂਦ੍ਰੌ ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ । ਅਂਤੇ ਚਾਦੌ ਚ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਸੇ ਤ੍ਵਂ ਪਰਂਤਪਃ
ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇਰੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ; ਅੰਤ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰ ਥਾਂ ਤੂੰ ਹੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਭਵੋ ਨਿਧਨਂ ਚਾਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦੁਃ ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ । ਦृਸ਼੍ਯਸੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਗੋषੁ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ
ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਜਾਂ ਅੰਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਪਤਾ ਕਿ ਤੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੈਂ। ਪਰ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਗਗਨੇ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ । ਸਹਸ੍ਰਨਯਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛਤਸ਼ੀਰ੍षਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍
ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੌ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਧਾਰਯਸਿ ਭੂਤਾਨਿ ਵਸੁਧਾਂ ਚ ਸਪਰ੍ਵਤਾਮ੍ । ਅਂਤਃਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਲਿਲੇ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਮਹੋਰਗਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰੀਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਧਾਰਯਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਦਾਨਵਾਨ੍ । ਅਹਂ ਤੇ ਹृਦਯਂ ਰਾਮ ਜਿਹ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਹਾਂ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਹੈ।
ਦੇਵਾ ਰੋਮਾਣਿ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ । ਨਿਮਿषਸ੍ਤੇ ਸ੍ਮृਤਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰੁਨ੍ਮੇषੋ ਦਿਵਸਸ੍ਤਥਾ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨੂੰ ਰਾਤ ਤੇ ਖੁਲਣ ਨੂੰ ਦਿਨ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰਸ੍ਤੇ ਭਵੇਦ੍ਦੇਹੋ ਨ ਤਦਸ੍ਤਿ ਵਿਨਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਰੀਰੇ ਤਤ੍ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਂ ਚ ਵਸੁਧਾਤਲਮ੍
ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਹੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਕੋਪਃ ਪ੍ਰਸਾਦਸ੍ਤੇ ਸ਼ੇषਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਕ੍ਰਾਂਤਾਃ ਪੁਰਾਣੈਰ੍ਵਿਕ੍ਰਮੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਅੱਗ ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਹੈ, ਦਇਆ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹੀ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਹੈ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਪੁਰਾਣੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਯੇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕृਤੋ ਰਾਜਾ ਬਲਿਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਲੋਕਾਨ੍ਸਂਹृਤ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਤੇ ਮਹਾਂਸੁਰ ਬਲੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਸਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਕਰੋष੍ਯੇਕਾਰ੍ਣਵਂ ਘੋਰਂ ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯੇ ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਤ੍ਵਯਾ ਸਿਂਹਵਪੁਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਮਂ ਦਿਵ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਦਿਸਦਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਭਯਦਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਹਤਃ । ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਵਵਦਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਾਤਾਲਤਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਘੋੜੇ ਵਾਲਾ ਸਿਰ ਧਾਰ ਕੇ ਤੂੰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਸਂਹृਤਂ ਪਰਮਂ ਹਵ੍ਯਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵੈ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਯਤ੍ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਤ੍ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਰਃ
ਉੱਚੀ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ, ਜੋ ਰਾਜ ਹੈ, ਤੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਯਤ੍ਪਰਂ ਪਰਤਸ਼੍ਚੈ ਵਪਰਮਾਤ੍ਮੇਤਿ ਕਥ੍ਯਤੇ । ਪਰੋ ਮਂਤ੍ਰਃ ਪਰਂ ਤੇਜਸ੍ਤਮੇਵ ਹਿ ਨਿਗਦ੍ਯਸੇ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤਿ, ਉਹ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਹਵ੍ਯਂ ਕਵ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਯੋਃ । ਸ੍ਥਿਤ੍ਯੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਿਨਾਸ਼ਾਂਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਾਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਹਵਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੁৰ্গ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਬਣਾਉਣ, ਟਿਕਾਉਣ ਤੇ ਨਾਸ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ।
ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਯਜਮਾਨਸ਼੍ਚ ਹੋਤਾ ਚਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰੇਵ ਚ । ਭੋਕ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਫਲਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਵੇਦੈਸ਼੍ਚ ਗੀਯਸੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਯਜਨ ਹੈਂ, ਯਜਮਾਨ ਹੈਂ, ਹੋਤ੍ਰ ਹੈਂ ਤੇ ਅਧਵਰਯੂ ਵੀ। ਤੂੰ ਹੀ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੀਤਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਭਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਃ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ ਸੀਤਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਤਦਿਦਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਨਿਹਤੋ ਰਾਵਣੋ ਰਾਮ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਦੇਵਤਾਃ ਕृਤਾਃ
ਇਹ ਕੰਮ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਰਾਵਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਅਮੋਘਂ ਦੇਵਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇ ਨ ਤੇ ਮੋਘਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਅਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਰਾਮ ਨ ਚ ਮੋਘਸ੍ਤਵ ਸ੍ਤਵਃ
ਤੇਰੀ ਦਿਵਿਆ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਤੇਰਾ ਬਹਾਦਰੀ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਵੀ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ।
ਅਮੋਘਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤੋ ਨਰਾ ਭੁਵਿ । ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵ ਸਂਭਕ੍ਤਾਃਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਇਮਮਾਰ੍षਸ੍ਤਵਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਯੇ ਨਰਾਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਂਤਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਪਰਾਭਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਮਾਫੀ ਵਾਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਕਥਮਿਹ ਹਿ ਪਰਾਭਵਂ ਵ੍ਰਜੇਯੁਃ ਪੁਰੁषਵਰਾਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਹਿ ਭਕ੍ਤਾਃ । ਨਹਿ ਜਗਤਿ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਪ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ ਇਹਾਸ੍ਤਿ ਵਰਪ੍ਰਦੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਃ
ਜੋ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਪੁਰਖ ਵੱਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਥੇ ਕਿਵੇਂ ਹਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਚੌਥੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇਆਂ ਲਈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤ੍ਰਿਕਾਲੇ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਵਾਨਪਿ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਸਾਰੇ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ...
ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪਠਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਗੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਯਤਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਗੋਪ੍ਯਂ ਹਿ ਪਰਮਂ ਨਾਖ੍ਯੇਯਂ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਪਠਨਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਸ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਪੱਕਾ ਸਤੋਗੁਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਪਿਂਡਪੂਜਾਂਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ । ਪਠਿਤਵ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਇਦਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਜਨਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਤੁ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਸਮਾਧਿਨਾ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਆਯੁਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਬਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਯਾਤਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਯੋ ਵੈ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ, ਧਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।