ਤਾਮृਤੇਨੈਵ ਧਰ੍ਮੋऽਥ ਕਾਮੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋऽਪਿ ਦੂਰਤਃ । ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਾਨਾਂ ਦੁਰ੍ਗਤਾਨਾਂ ਕੁਤੋ ਯੋਗਸਮਾਧਯਃ
ਉਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਲਈ, ਕਿੱਥੇ ਯੋਗ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਸ ਚ ਸਂਸਾਰਸਾਰੈਕਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਨਾਯਕਃ । ਵਸ਼ਗਾ ਕਮਲਾ ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਮਪਿ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਹ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅਸਲ ਹੈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਨੇਤਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੌਦ੍ਧਤ੍ਯੇਨ ਸ਼ੌਚੇਨ ਰੂਪੇਣਾਰ੍ਜਵਸਂਪਦਾ । ਸਰ੍ਵਾਤਿਸ਼ਯਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਂਪੂਰ੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਨਿਮਰਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਸਚਾਈ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਤੇਨ ਤੁਲ੍ਯਤਾਮੇਤਿ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਯਸ੍ਯਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ਾਵਤਾਰੇਣ ਵਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲੀਯਤੇ
ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਲ ਕੌਣ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਦੇਤਤ੍ਤਥਾਪ੍ਯਾਹੁਰ੍ਦੋषਾਯੈਤਦ੍ਵਿਮੋਹਿਤਾਃ । ਨਾਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨਾਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਵੀ, ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਨਾ ਜਨਮ ਹੈ, ਨਾ ਮੌਤ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ।
ਕਾਮਾਦ੍ਯਾਸਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਤ੍ਵਾਤ੍ਕਿਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਭੋ । ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਤ੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਪਠਿਤੁਂ ਨ ਚੇਤ੍
ਇੱਛਾ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀ ਲਗਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮੈਤਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜ । ਨਾਮ੍ਨੈਕੇਨ ਤੁ ਯੇਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਨੰਦੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ — ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਨਾਮ ਹੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਰਾਮਰਾਮੇਤਿ ਰਾਮੇਤਿ ਰਮੇ ਰਾਮੇ ਮਨੋਰਮੇ । ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਰਾਮਨਾਮ ਵਰਾਨਨੇ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਰਾਮ,' ਮੈਂ ਰਾਮ ਵਿਚ ਰੁਝਿਆ ਹਾਂ, ਮਨਮੋਹਣ ਰਾਮ; ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਵਾ ਗਿਰਿਕਨ੍ਯਕੇ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵਾਥ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਠਂਤ੍ਯਨੁਦਿਨਂ ਯਦਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚਾਹੇ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਚਾਹੇ ਵੈਸ਼, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਜੇ ਉਹ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਵਾ ਸ਼੍ਲੋਕਮਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾ ਪਾਦਂ ਪਾਦਾਰ੍ਦ੍ਧਮੇਵ ਵਾ
ਉਹ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਅਸਥਾਨ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਪੂਰਾ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਧਾ, ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹੀ ਪੜ੍ਹਨ।
ਪਠਨਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ । ਵਿਨ੍ਯਾਸੇਨ ਯੁਤਂ ਦੇਵਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਟਣ ਤਕ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯੇ ਪਠਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਦਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਏਕਕਾਲਂ ਦ੍ਵਿਕਾਲਂ ਵਾ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਵਾਥ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਅਸਥਾਨ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹੇ।
ਧਨਾਯੁਰ੍ਵਰ੍ਧਤੇ ਤਸ੍ਯ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਥਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸਂਪਦਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਉਮਰ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਭੂਯੋ ਭੂਯੋ ਵਰਾਨਨੇ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਦਾਯਕਮ੍
ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਨਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਸ੍ਯ ਕृਤਂ ਯੇਨ ਨਰੇਣ ਤੁ । ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਪੂਜਿਤੇ ਵਿष੍ਣੌ ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਾ ਚ ਵਾਰ੍षਿਕੀ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਗ੍ਰਤ੍ਵਂ ਚ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਠਨੇ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਦਿ ਚੇਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪਾਠੇ ਹ੍ਯਾਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾ ਭਟਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਪਾਠ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਮਰ ਤੇ ਧਨ ਦੋਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਂਤਿ ਭੁਵਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਜਂਬੁਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੰਨੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਂਗਾ ਯਮੁਨਾ ਚ ਵੇਣੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਤਤ੍ਰ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ । ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਸਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਨਾਮਸਹਸ੍ਰਕਂ ਤਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਵੇਣੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਲ੍ਲਭਂ ਸਦਾ । ਧ੍ਯੇਯਂ ਹਿ ਦਾਸਭਾਵੇਨ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਦਾਸੀ-ਭਾਵ ਤੇ ਭਗਤੀ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਂ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਾਖ੍ਯਂ ਯੇ ਪਠਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਹਰਿਸਂਨਿਧੌ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰੁਣੋਦਯਕਾਲੇ ਤੁ ਯੇ ਪਠਂਤਿ ਜਪਂਤਿ ਚ । ਆਯੁਰ੍ਬਲਂ ਚ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਤੇ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਲੌ ਭਾਗਵਤੋ ਨਰਃ । ਪਠਨਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਆ ਜਾਵੇ, ਭਗਤ ਜੇ ਪਾਠ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕੇਨ ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਹਰੌ ਤੁਲਸਿਕਾਰਣਾਤ੍ । ਪੂਜਾ ਸਾ ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਕੋਟਿਯਜ੍ਞਫਲਾਧਿਕਾ
ਹਰ ਇਕ ਨਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਦ ਤੂਲਸੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗੇ ਚ ਗਚ੍ਛਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ਪਠਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ਨ ਦੋषਾ ਮਾਰ੍ਗਜਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਭਵਂਤਿ ਕਿਲ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ, ਜੇ ਦੋਹਰੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਰਸਤੇ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਤੁ । ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਰੂਪਿਣਃ
ਦੇਵੀ ਜੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਮਹਿਮਾਨਾਮ ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਉਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ-ਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਬਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ੴਰਾਮਰਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਮਹਰ੍षਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰऋषਿਃ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮੋ ਦੇਵਤਾ ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍ਛਂਦਃ । ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਜਪੇ ਵਿਨਿਯੋਗਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਓਮ। ਰਾਮ ਰੱਖਾ ਸਤੋਤਰ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ; ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇਵਤਾ ਹਨ; ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ ਜਪ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਯੋਗ ਹੈ।
ਅਤਸੀਪੁष੍ਪਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਅਤਸੀ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਅਚਲ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, imperishable, ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ—
ਪਾਤੁ ਵੋ ਹृਦਯਂ ਰਾਮਃ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਃ ਕਂਠਮੇਵ ਚ । ਨਾਭਿਂ ਪਾਤੁ ਮਖਤ੍ਰਾਤਾ ਕਟਿਂ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਰਾਮ ਜੀ ਤੁਹਾਡਾ ਹਿਰਦਾ ਰੱਖਣ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਤੁਹਾਡਾ ਗਲਾ; ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਨਾਭੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕਮਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਕਰੌ ਪਾਤੁ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਪਾਦੌ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਧृਕ੍ । ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਪਾਤੁ ਵੈ ਦੇਵ ਸੀਤਾਪਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਃ
ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਧਾਰੀ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਸੀਤਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।