ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਦੁਃਸਹਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯੁਗਾਂਤਾਗ੍ਰ੍ਯਤਿਭੀषਣਃ । ਕੋਟਿਵਜ੍ਰਾਧਿਕਨਖੋ ਜਗਦ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਮੂਰ੍ਤਿਧृਕ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਲਈ ਅਸਹਿਣ ਜੋਤਿ ਹਨ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਖ ਲੱਖਾਂ ਵਜਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ, ਜਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਮਾਤृਚਕ੍ਰਪ੍ਰਮਥਨੋ ਮਹਾਮਾਤृਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਅਚਿਂਤ੍ਯਾਮੋਘਵੀਰ੍ਯਾਢ੍ਯਃ ਸਮਸ੍ਤਾਸੁਰਘਸ੍ਮਰਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਮਾਤਾ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ; ਅਚਿੰਤ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਛੇਦੀ ਕਾਲਃ ਸਂਕਰ੍षਣੀਪਤਿਃ । ਕृਤਾਂਤਵਾਹਨਾਸਹ੍ਯਃ ਸਮਸ੍ਤਭਯਨਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਆਪ ਹੀ ਕਾਲ ਹਨ, ਸੰਕਰਸ਼ਣੀ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਮੌਤ ਦੇ ਵਾਹਨ ਲਈ ਅਸਹਿਣ, ਸਾਰੇ ਡਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਾਂਤਕਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਰ੍ਵਪੂਰਕਃ । ਸਮਸ੍ਤਪਾਤਕਧ੍ਵਂਸੀ ਸਿਦ੍ਧਮਂਤ੍ਰਾਧਿਕਾਹ੍ਵਯਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਿਧ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਭੈਰਵੇਸ਼ੋ ਹਰਾਰ੍ਤਿਘ੍ਨਃ ਕਾਲਕੋਟਿਦੁਰਾਸਦਃ । ਦੈਤ੍ਯਗਰ੍ਭਸ਼੍ਰਾਵਿਨਾਮਾਸ੍ਫੁਟਦ੍ਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਗਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਭੈਰਵ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੇ; ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਗਰਭ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤਮਾਤ੍ਰਾਖਿਲਤ੍ਰਾਤਾऽਦ੍ਭੁਤਰੂਪੋ ਮਹਾਹਰਿਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸ਼ਿਰਃ ਪਿਂਡੀ ਦਿਕ੍ਪਾਲੋऽਰ੍ਦ੍ਧਾਂਗਭੂषਣਃ
ਉਹ ਯਾਦ ਆਉਣ ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਜਬ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਹਰੀ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਚੋਟੀ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਅੱਧੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਸ਼ਿਰੋਦਾਮਾ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षੈਕਨੂਪੁਰਃ । ਯੋਗਿਨੀਗ੍ਰਸ੍ਤਗਿਰਜਾ ਤ੍ਰਾਤਾਭੈਰਵਤਰ੍ਜਕਃ
ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਨੂਪੁਰ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ; ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭੈਰਵ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵੀਰਚਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋऽਤ੍ਯੁਗ੍ਰੋऽਪਮਾਰਿਃ ਕਾਲਸ਼ਂਬਰਃ । ਕ੍ਰੋਧੇਸ਼੍ਵਰੋ ਰੁਦ੍ਰਚਂਡੀ ਪਰਿਵਾਰਾਦਿਦੁष੍ਟਭੁਕ੍
ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬਹੁਤ ਉਗਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ੰਬਰ; ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਚੰਡੀ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯੋ ਮृਤ੍ਯੁਮृਤ੍ਯੁਃ ਕਾਲਮृਤ੍ਯੁਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਕਃ । ਅਸਾਧ੍ਯਸਰ੍ਵਰੋਗਘ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਦੁਰ੍ਗ੍ਰਹਸੌਮ੍ਯਕृਤ੍
ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਮੌਤ ਲਈ ਮੌਤ ਹਨ, ਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਸਭ ਅਸਾਧ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਗਣੇਸ਼ਕੋਟਿਦਰ੍ਪਘ੍ਨੋ ਦੁਃਸਹਾਸ਼ੇषਗੋਤ੍ਰਹਾ । ਦੇਵਦਾਨਵਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ੋ ਜਗਦ੍ਭਯਦਭੀषਣਃ
ਉਹ ਗਣੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅਹੰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਅਸਹਿਣ ਕੁਲਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ, ਜਗਤ ਲਈ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ।
ਸਮਸ੍ਤਦੁਰ੍ਗਤਿਤ੍ਰਾਤਾ ਜਗਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਕਭਕ੍ਸ਼ਕਃ । ਉਗ੍ਰਸ਼ੋਂਬਰਮਾਰ੍ਜਾਰਃ ਕਾਲਮੂषਕਭਕ੍ਸ਼ਕਃ । ਅਨਂਤਾਯੁਧਦੋਰ੍ਦਂਡੀ ਨृਸਿਂਹੋ ਵੀਰਭਦ੍ਰਜਿਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੋੰਬਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੂਹੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਿੱਲਾ, ਅਣਗਿਣਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਰਸਿੰਘ, ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯੋਗਿਨੀਚਕ੍ਰਗੁਹ੍ਯੇਸ਼ਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਰਿ ਪਸ਼ੁਮਾਂਸਭੁਕ੍ । ਰੁਦ੍ਰੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਮੇषਰੂਪ ਸ਼ਂਕਰਵਾਹਨਃ
ਉਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਚੱਕਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਪਸ਼ੂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਨਾਰਾਇਣ, ਮੇ (ਬਕਰੀ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹੈ।
ਮੇषਰੂਪਸ਼ਿਵਤ੍ਰਾਤਾ ਦੁष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਿਸਹਸ੍ਰਭੁਕ੍ । ਤੁਲਸੀਵਲ੍ਲਭੋ ਵੀਰੋ ਵਾਮਾਚਾਰੋऽਖਿਲੇष੍ਟਦਃ
ਉਹ ਮੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੰਦ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਵਾਮ ਮਾਰਗ ਦਾ ਅਨੁਯਾਈ, ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਹਾਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਿਵਾਰੂਢੋ ਭੈਰਵੈਕਕਪਾਲਧृਕ੍ । ਕਿਲ੍ਲੀਚਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯਮੋਹਨਰੂਪਦਃ
ਉਹ ਮਹਾਂਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਿਵ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਭੈਰਵ ਦੀ ਇੱਕ ਖੋਪੜੀ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਲੀ ਚੱਕਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਮੋਹਕ ਰੂਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗੌਰੀਸੌਭਾਗ੍ਯਦੋ ਮਾਯਾਨਿਧੀਰ੍ਮਾਯਾਭਯਾਪਹਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਮਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼੍ਰੀਮਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਯੀਮਯਃ
ਉਹ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦਾ, ਮਾਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਬਲਿਧ੍ਵਂਸੀ ਵਾਮਨੋऽਦਿਤਿਦੁਃਖਹਾ । ਉਪੇਂਦ੍ਰੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਨ੍ਵਯਮਂਡਨਃ
ਉਹ ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ, ਬਲੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਪੇਂਦਰ, ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਹੈ।
ਬਲਿਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਦਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਨਦੋऽਚ੍ਯੁਤਃ । ਉਰੁਕ੍ਰਮਸ੍ਤੀਰ੍ਥਪਾਦਸ੍ਤ੍ਰਿਪਦਸ੍ਥਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ 6.71.
ਉਹ ਬਲੀ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੰਦਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਚਲ, ਵੱਡੀ ਪਗ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਪਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕ੍ਰਮ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯੋਮਪਾਦਃ ਸ੍ਵਪਾਦਾਂਭਃ ਪਵਿਤ੍ਰਿਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਦ੍ਯਭਿਵਂਦ੍ਯਾਂਘ੍ਰਿਰ੍ਦ੍ਰੁਤਧਰ੍ਮਾਂਘ੍ਰਿਧਾਵਨਃ
ਉਹ ਜਿਸਦੇ ਪੈਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਚਿਂਤ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਰਾਹੁਮੂਰ੍ਧਾਪਰਾਂਗਚ੍ਛਿਦ੍ਭृਗੁਪਤ੍ਨੀਸ਼ਿਰੋਹਰਃ
ਉਹ ਅਣਮੱਤ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਵਿਸਤਾਰਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਰਾਹੂ ਦਾ ਸਿਰ ਚੀਰਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਾਪਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸਦਾਪੁਣ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼ਾਨਿਤ੍ਯਖਂਡਨਃ । ਪੂਰਿਤਾਖਿਲਦੇਵਾਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਰ੍ਥੈਕਾਵਤਾਰਕृਤ੍
ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਆਸ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਇਕੋ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸ੍ਵਮਾਯਾਨਿਤ੍ਯਗੁਪ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਭਕ੍ਤਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਃ ਸਦਾ । ਵਰਦਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਦਿ ਰਾਜਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਦੋऽਨਘਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਚਿੰਤਾਮਣੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਕਾਰਤਵੀਰ ਆਦਿਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਾਮਿਤਾਚਾਰੋ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸਦਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟੋ ਯੋਗਾਨਂਦਃ ਸਦੋਨ੍ਮਦਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ, ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲਗਦਾ, ਯੋਗ ਦਾ ਆਨੰਦ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਮਸਤ ਹੈ।
ਸਮਸ੍ਤੇਂਦ੍ਰਾਰਿਤੇਜੋਹृਤ੍ਪਰਮਾਮृਤਪਦ੍ਮਪਃ । ਅਨੁਸੂਯਾਗਰ੍ਭਰਤ੍ਨਂ ਭੋਗਮੋਕ੍ਸ਼ਸੁਖਪ੍ਰਦਃ
ਉਹ ਸਭ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਕੰਵਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਨਸੂਯਾ ਦੇ ਗਰਭ ਦਾ ਰਤਨ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜਮਦਗ੍ਨਿਕੁਲਾਦਿਤ੍ਯੋ ਰੇਣੁਕਾਦ੍ਭੁਤਸ਼ਕ੍ਤਿਕृਤ੍ । ਮਾਤृਹਤ੍ਯਾਦਿਨਿਰ੍ਲੇਪਃ ਸ੍ਕਂਦਜਿਦ੍ਵਿਪ੍ਰਰਾਜ੍ਯਦਃ
ਉਹ ਜਮਦਗਨੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੂਰਜ, ਰੇਣੁਕਾ ਦੀ ਅਚੰਭੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਤਾ-ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਕੰਦੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਂਤਕृਦ੍ਵੀਰਦਰ੍ਪਹਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਜਿਤ੍ । ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਵਤੀਦਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਕ ਯਸ਼ਪ੍ਰਦਃ
ਉਹ ਸਭ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਾਰਤਵੀਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਯਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੀਮਃ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਾਚਾਰ੍ਯੈਕਵਿਸ਼੍ਵਭੁਕ੍ । ਸ਼ਿਵਾਖਿਲਜ੍ਞਾਨਕੋਸ਼ੋ ਭੀष੍ਮਾਚਾਰ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਦੈਵਤਃ
ਉਹ ਭੀਮ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਇਕੋ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਅਚਾਰਯ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਾਚਾਰ੍ਯਗੁਰੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਜੈਤ੍ਰਧਨ੍ਵਾਕृਤਾਂਤਜਿਤ੍ । ਅਦ੍ਵਿਤੀਯਤਪੋਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੈਕਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਦ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਧਨੁ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਦਵਿਤੀਯ ਤਪ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਦੱਖਣ ਹੈ।
ਮਨੁਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਤਾਂਸੇਤੁਰ੍ਮਹੀਯਾਨ੍ਵृषਭੋ ਵਿਰਾਟ੍ । ਆਦਿਰਾਜਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਿਤਾ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਕਦੋਹਕृਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਨੂ, ਸਤਜਨਾਂ ਲਈ ਪੁਲ, ਮਹਾਨ ਵੱਛ, ਵੱਡਾ, ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਹੈ।
ਪृਥੁਰ੍ਜਨ੍ਮਾਦ੍ਯੇਕਦਕ੍ਸ਼ੋ ਗੀਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਯਂਵृਤਃ । ਜਗਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋਦ੍ਵਯਾਸ੍ਤ੍ਰਧृਕ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਥੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲੀ, ਧਨ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਸਦਾ ਰਹੀ। ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਚੁਣਿਆ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਅਜੇਹੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਸੀ।
ਸਨਕਾਦਿਮੁਨਿਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਗਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ । ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਦਿਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਕਃ
ਸਨਕ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਵਧਾਈ। ਉਹ ਵਰਣ-ਆਸ਼ਰਮ ਆਦਿ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਤੇ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।