ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਚੋਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਨਿਯਮਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਪਾਰਣੇਨ ਤੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਜਲਪਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ, ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਜਲ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰ।
ਫਲਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਬਾਲੈਰ੍ਨਰੈਰਪਿ । ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਸਹਿਤੈਰ੍ਨਦੀ ਕੁਂਭ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤੈਃ
ਫਲ-ਫੁੱਲ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਲੋਂ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ, ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਜਲੇਜਲੇ ਸਮਾਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਫਲਪੁष੍ਪੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਜਲਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪਣੈਰਪਿ
ਹਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਫਲ-ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜ ਤੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਵੀ।
ਹਾਸ੍ਯੈਰ੍ਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਨृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਗृਹਮਾਗਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯੈਃ ਪੂਰਿਤਾਨਿ ਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਹੱਸ ਕੇ, ਗੀਤ ਤੇ ਨੱਚ ਕੇ, ਘਰ ਆ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਪੂਜ।
ਸਪ੍ਤ ਵਾ ਪਂਚ ਵਾ ਤ੍ਰੀਣਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪੂਰਯੇਤ੍ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਚ ਨਦੀਤੋਯਂ ਨ ਪਿਬੇਦ੍ਧਿਤਮੁਲ੍ਲਸਨ੍
ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਂ ਤਿੰਨ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਲੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ, ਪਿਆਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਾ ਪੀ।
ਪਾਰਣੇ ਤੁ ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਹृਤਂ ਵਾ ਹ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਕृਤੇ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਚਨੇ ਚੈਵ ਨੋਪਯੋਜ੍ਯਂ ਨਦੀਜਲਮ੍
ਅੰਤ ਤੇ ਹਵਿਸ ਭੋਜਨ ਖਾ ਸਕੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਲੱਗੇ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੁਚ੍ਯਨ੍ਨਾਨਿ ਚ ਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਦਾਪਯਤ੍ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਤਥਾ । ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਮਣਿਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਸਾਫ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਸੱਤ ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਤੇ ਸੱਤ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਦਾਤ ਦੇ।
ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਚ ਭੁਂਜੀਤ ਕਟ੍ਵਮ੍ਲਮਧੁਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਮਾषਾਨ੍ਨਂ ਚ ਸ਼ਿਲਾਪਿष੍ਟਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਹਵਿਸ ਭੋਜਨ ਖਾਵੋ, ਤੇ ਤਿੱਖਾ, ਖੱਟਾ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਤਿਆਗੋ। ਪੱਥਰ ਤੇ ਪੀਸਿਆ ਮਾਸ ਦੀ ਦਾਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਨਾ ਖਾਵੋ।
ਏਵਂ ਵਰ੍षਤ੍ਰਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਮੇਤਦ੍ਦਿਵਜੋਤ੍ਤਮ । ਵਰ੍षਤ੍ਰਯੇ ਸਮਾਪ੍ਯੈਵਂ ਤਸ੍ਯੋਦ੍ਯਾਪਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਜਨਮ ਵਾਲੇ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੇ, ਇਸ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਕਰ।
ਕृष੍ਣਾਂ ਗਾਂ ਕृष੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਚ ਤਿਲਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨਾਰਦ । ਦਂਪਤੀ ਪਰਿਦਾਪ੍ਯੈਵਂ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਕਾਲੀ ਗਾਂ, ਕਾਲਾ ਕਪੜਾ ਤੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਇਕ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦੇ।
ਹੈਮਂ ਚ ਵਰੁਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਦੀਰੂਪੇਣ ਨਾਰਦ । ਮਂਡਲਂ ਵਾਰੁਣਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਰੁਣ ਨਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬਣਾਵੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵੀ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਕੁਂਭਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸੋਪਹਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਘੜਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਗੁਰਵੇਰ੍ਚਿਤਸ਼ੀਲਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਰਤਾਯ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤਦਾ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਵ੍ਰਤਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਸੁਖਸਂਪਤ੍ਤਿਃ ਸਂਤਤਿਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸੁਭਾਗ, ਸੁਖ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਿਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਭਿਰਾਚੀਰ੍ਣਮृषਿਪਤ੍ਨੀਭਿਰੇਵ ਚ
ਕਦੇ ਵੀ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵਰਤ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਓਂ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਨਾਗਸਿਦ੍ਧਾਂਗਨਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍ । ਨਦੀਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮਤੁਲਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸਂਤਤਿਂ ਚੈਵ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਤੇ ਸਦਾ
ਨਾਗ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਨਦੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਇਹ ਵਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਭਾਗ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਨਦੀਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਪਤੀ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਨਦੀ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਰਤ ਨਾਮਕ ਸਤਤਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ - ਸੂਤ ਜੀਵ ਚਿਰਂ ਸਾਧੋ ਤ੍ਵਯਾਤਿਕਰੁਣਾਤ੍ਮਨਾ । ਸਂਵਾਦੋ ਹ੍ਯਦ੍ਭੁਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਨਾਰਦੇਸ਼ਯੋਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਓ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਦਇਆਲੂ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਅਜੋਕੇ ਸੰਵਾਦ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ਨਾਮਮਹਿਮਾ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਕੀਦृਕ੍ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਗੁਰੋ
ਹੇ ਗੁਰੂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਛ੍ਰੁਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕृष੍ਣੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਨਾਰਦੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪਿਤਰਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ । ਜਗਾਮ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਂ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਂ ਸਮਾਸੀਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਮ੍ । ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਨਾਮ੍ਨੋऽਸ੍ਯ ਯਾਵਤੀਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਦ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਭੋ । ਕੀਦृਕ੍ਤੁ ਨਾਮਮਹਿਮਾ ਅਵ੍ਯਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਨਾਮ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਦੱਸੋ; ਅਵਿਨਾਸੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹਿਮਾ ਕੀ ਹੈ?
ਯੋऽਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਯਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਹਰਿਃ । ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਜੀਵੇषੁ ਸਂਗਤਃ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧਾ ਨਾਰਾਏਣ, ਹਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਮਾਯਾਵਿਮੋਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਗਵਂਤਮਧੋਕ੍ਸ਼ਜਮ੍ । ਨੈਵ ਜਾਨਂਤ੍ਯਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਰਾ ਮੂਢਾਃ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਸਭ ਲੋਕ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇਸ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਲੋਕ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਲੌ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਥਾ ਵਤ੍ਸ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਭਕਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਸੁਣੋ।
ਦृष੍ਟਂ ਪਰੇषਾਂ ਪਾਪਾਨਾਮਨੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਜਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਮਰਣਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਯਾਦ, ਜੇ ਤਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਿਥ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮਪਠਨ੍ਜਪਨ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂਪਦਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਝੂਠ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਹਰਿ ਦਾ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਪਰਮ ਧਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਵਦਂਤਿ ਨਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਰਿਰਿਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਯਮ੍ । ਤਸ੍ਯੋਚ੍ਚਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਹਰੀ' ਇਹ ਦੋ ਅੱਖਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕृष੍ਣਾਨੁਸ੍ਮਰਣਂ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਸ਼ਿ ਤਥਾ ਸਾਯਂ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਾਦਿषੁ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਹੈ; ਸਵੇਰੇ, ਰਾਤ, ਸ਼ਾਮ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।