ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਗਯਾਯਾਂ ਸ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉੱਥੇ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ; ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡਮੁਤ੍ਸृਜਤ੍ । ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ ਕਰੋਤਿ ਦਿਨੇ ਵਣਿਕ੍
ਹਰੇਕ ਦਾ ਨਾਂ ਤੇ ਗੋਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਸੀ, ਵਪਾਰੀ ਉਸੇ ਦਿਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ ਤਸ੍ਯ ਤਦਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਨੁਮ੍ । ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਵਤੋऽਨਘ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਨਿਰਮਲ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ—'
ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਂ ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षਂ ਮਹਾਮਨਾਃ
'ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲਈ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗਯਾ ਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ—
ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤਥਾ ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਜਦੋਂ ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ—
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੋਗੇ ਸਂਗਮੇ ਸਰਿਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਜਗਾਮ ਸ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਮਿਲੇ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਮ ਤੇ ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਗਿਆ।
ਸਂਗਮੇ ਸਰਿਤਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਤਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਪਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਿਆ, ਫਿਰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨਂਤਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਹ੍ਯੁਪਹਾਰਾਂਸ੍ਤਦਾ ਦਦੌ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤੇਨਾਪਿ ਵਿਧਿਨਾ ਹ੍ਯੇਕਚਿਤ੍ਤਰਤੋऽਪਿ ਸਃ
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਵਣਿਜੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਸ ਵੈ । ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਵਪਾਰੀ ਫਿਰ ਹਰ ਸਾਲ ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਇਹੀ ਨਿਯਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੋਗੇ ਸਂਗਮੇ ਸਰਿਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਏਵਂ ਵੈ ਕृਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਮਿਲਦੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਕੀਤੇ।
ਕਾਲੇਨ ਚਾਤਿਮਹਤਾ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ । ਅਵਾਪ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸਰ੍ਵਮਾਨਵੈਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਵੈਕੁਂਠੇ ਵਿष੍ਣੁਦੂਤੈਃ ਸ ਸੇਵਿਤਃ । ਏਵਂ ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਂ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਵਣ-ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ।
ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਦਂ ਚੈਵ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਸੁਬੁਦ੍ਧਿਜਨਨਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸੌਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਅਕਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੋਗੇ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰਾਵਣ-ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯੇਨ ਦੁਃਖਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਮਹੇਸ਼ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਵਾਡਵ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸਰਿਤਃ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਯੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਨਰਕੋ ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਰਿਆ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸੁਖਸਂਪਦਮ੍ । ਸਂਤਾਨਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਸ ਨਾਲ ਅਤੁੱਟ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਵਧੀਆ ਕਿਸਮਤ, ਸੁਖ-ਸਮਪਤੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਔਲਾਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਆषਾਢਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਦੀਪੂਰੇਣ ਸਂਯੁਤਾ । ਸਤਤਂ ਤੋਯਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਜਦੋਂ ਆਢੀ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਰਿਆ ਪੂਰਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਵਰਤ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਵਰ੍षਰ੍ਤੌ ਘਨਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਾ ਵ੍ਰਤੇਨ ਵਾ । ਤੋਯੋਘੈਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾ ਸਾ ਸਕਲੈਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਦੀ ਯਦਾ
ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਦਾ ਮੌਸਮ ਹੋਵੇ, ਬੱਦਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚਹੁੰ ਪਾਸੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਦਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਕृਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ ਛਂਦਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੁ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨਦੀਪੂਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ੍ਤੀਰਜਲਸ੍ਯ ਤੁ । ਅਥਵਾ ਤਜ੍ਜਲਂ ਕੁਂਭੇ ਕृष੍ਣੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਨਯੇਤ੍
ਜਿੰਨਾ ਪਾਣੀ ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਮਿਲ ਸਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹ ਪਾਣੀ ਕਾਲੀ ਘੜੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਘਰ ਲੈ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਯੀ ਤਥਾ ਨਦ੍ਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਸ੍ਯੋਪਵਾਸਸ੍ਯ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤੋ ਭਵੇਦ੍ਦਿਵਜ
ਸਵੇਰੇ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਨੀ ਰੱਖੋ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਕਭਕ੍ਤੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚੈਵਾਪ੍ਯੁਪੋषਣਮ੍ । ਦੀਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦਵਿਛਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਤਃਸਾਯਂ ਚ ਪੂਜਨਮ੍
ਜੇ ਸਮਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਲਵੇ; ਲਗਾਤਾਰ ਦੀਵਾ ਜਲਾਏ ਰੱਖੋ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸ਼ਾਮ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮਹਾਨਦੀਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਵਰੁਣਂ ਤਥਾ । ਜਲਮੂਲੇ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਂ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਵੱਡੇ ਦਰਿਆ ਦਾ ਨਾਂ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਥੱਲੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਵਿਹੜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਥਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਚ ਗਂਗੇਤਿ ਗੌਤਮੀਤਿ ਨਦੀਤਿ ਚ । ਸਿਂਧੋ ਚੈਵ ਚ ਕਾਵੇਰਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗੰਗਾ, ਗੌਤਮੀ, ਨਦੀ, ਸਿੰਧੂ, ਕਾਵੇਰੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਪੂਰ੍ਣੇਤਿ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸੁਖਦੇਤਿ ਚ । ਕਾਸ਼੍ਯਪੀ ਗਂਡਕੀ ਚੈਵ ਸਿਂਧੁਨਦ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਪੂਰਨਾ, ਮਹੇਂਦਰ ਸੁਖਦਾਈ, ਕਾਸ਼ਯਪੀ, ਗੰਡਕੀ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਰੁਣਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਜਲਵਾਸਹਰਿਪ੍ਰਿਯ । ਯਾਦੋਨਾਥ ਰਸੇਸ਼ਾਨ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਜਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਕਰ।
ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਵਾਂਛਿਤਂ ਫਲਮ੍ । ਕੂष੍ਮਾਂਡੈਰ੍ਨਾਲਿਕੇਰੈਸ਼੍ਚ ਫਲੈਃ ਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਮੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਦੇ। ਕੱਦੂ, ਨਾਰੀਅਲ ਤੇ ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਘृਤਪਕ੍ਵਂ ਤੁ ਸਰਿਤਃ ਸਂਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਕੇਸ਼ਵਾਨਂਤ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨ੍ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਘਿਉ ਵਿਚ ਪੱਕਿਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਅਨੰਤ, ਜਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪਰਿਪਾਲਯ ਮਾਮੀਸ਼ ਗੋਵਿਂਦਵਰਦੋ ਭਵ । ਏਵਂ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਥਾਕਾਲਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।