ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਜਰੂਪੇਣ ਤੇ ਜਾਤਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ । ਦੇਸ਼ੇ ਮਰੁਸ੍ਥਲੇ ਤ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਮਮੈਤੇ ਮਿਤ੍ਰਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਭੂਤ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮੇ ਹਨ; ਇਸ ਰੇਤਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ । ਦੀਯਤੇ ਯਤ੍ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਟੱਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯੇਨਾਪਿ ਚਾਨ੍ਨੇਨ ਤृਪ੍ਤਾ ਏਤੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਭਾਵਂ ਦੌਰ੍ਬਲ੍ਯਂ ਨ ਵਿਮੁਂਚਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਅਟੱਲ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾਹਮਨ੍ਨੈਸ੍ਤ੍ਵਾਮਤਿਥਿਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਮਯਾ ਵਿਹੀਨਾਃ ਕਿਂਤ੍ਵੇਤੇ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣੇ । ਪੀਡਾਮਨੁਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਦਾਰੁਣਾਂ ਕਰ੍ਮਯੋਨਿਜਾਮ੍
ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੋਕ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਗੇ, ਜੋ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਏਤੇषਾਂ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਲਿਖਿਤਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਗੋਤ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੇਕ ਦਾ ਨਾਂ ਤੇ ਗੋਤ ਲੈ ਲੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਕਕ੍ਸ਼ਾਗਤਾ ਚੈਵ ਤਵ ਸਂਪੁਟਿਕਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਹਿਮਵਂਤਮਥਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਨਿਧਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਇਕ ਚੰਗੀ ਡੱਬੀ ਪਈ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹੁੰਚੇਂਗਾ, ਉੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲੇਗਾ।
ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ । ਇਤ੍ਯਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਸ ਵੈ ਪ੍ਰੇਤੋ ਵਣਿਜਂ ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਫਿਰ ਗਯਾ ਸ਼ੀਰਸ਼ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸ ਵੈ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ । ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗृਹਂ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਧਿਮਾਲਯਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਚਾਵ ਨਾਲ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਵੱਲ ਚਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦृष੍ਟਂ ਨਿਧਿਂ ਤਤ੍ਰ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ ਸਮਾਗਤਃ । षष੍ਠਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਾਥ ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षਂ ਤਤੋऽਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਉੱਥੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਗਯਾ ਸ਼ੀਰਸ਼ ਵੱਲ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਗਯਾਯਾਂ ਸ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉੱਥੇ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ; ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡਮੁਤ੍ਸृਜਤ੍ । ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ ਕਰੋਤਿ ਦਿਨੇ ਵਣਿਕ੍
ਹਰੇਕ ਦਾ ਨਾਂ ਤੇ ਗੋਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਸੀ, ਵਪਾਰੀ ਉਸੇ ਦਿਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ ਤਸ੍ਯ ਤਦਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਨੁਮ੍ । ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਵਤੋऽਨਘ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਨਿਰਮਲ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ—'
ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਂ ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षਂ ਮਹਾਮਨਾਃ
'ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲਈ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗਯਾ ਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ—
ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤਥਾ ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਜਦੋਂ ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ—
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੋਗੇ ਸਂਗਮੇ ਸਰਿਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਜਗਾਮ ਸ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਮਿਲੇ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਮ ਤੇ ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਗਿਆ।
ਸਂਗਮੇ ਸਰਿਤਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਤਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਪਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਿਆ, ਫਿਰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨਂਤਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਹ੍ਯੁਪਹਾਰਾਂਸ੍ਤਦਾ ਦਦੌ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤੇਨਾਪਿ ਵਿਧਿਨਾ ਹ੍ਯੇਕਚਿਤ੍ਤਰਤੋऽਪਿ ਸਃ
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਵਣਿਜੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਸ ਵੈ । ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਵਪਾਰੀ ਫਿਰ ਹਰ ਸਾਲ ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਇਹੀ ਨਿਯਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੋਗੇ ਸਂਗਮੇ ਸਰਿਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਏਵਂ ਵੈ ਕृਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਮਿਲਦੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਕੀਤੇ।
ਕਾਲੇਨ ਚਾਤਿਮਹਤਾ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ । ਅਵਾਪ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸਰ੍ਵਮਾਨਵੈਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਵੈਕੁਂਠੇ ਵਿष੍ਣੁਦੂਤੈਃ ਸ ਸੇਵਿਤਃ । ਏਵਂ ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਂ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਵਣ-ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ।
ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਦਂ ਚੈਵ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਸੁਬੁਦ੍ਧਿਜਨਨਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸੌਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਅਕਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੋਗੇ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰਾਵਣ-ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯੇਨ ਦੁਃਖਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਮਹੇਸ਼ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਵਾਡਵ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸਰਿਤਃ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਯੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਨਰਕੋ ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਰਿਆ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸੁਖਸਂਪਦਮ੍ । ਸਂਤਾਨਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਸ ਨਾਲ ਅਤੁੱਟ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਵਧੀਆ ਕਿਸਮਤ, ਸੁਖ-ਸਮਪਤੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਔਲਾਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਆषਾਢਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਦੀਪੂਰੇਣ ਸਂਯੁਤਾ । ਸਤਤਂ ਤੋਯਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਜਦੋਂ ਆਢੀ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਰਿਆ ਪੂਰਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਵਰਤ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਵਰ੍षਰ੍ਤੌ ਘਨਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਾ ਵ੍ਰਤੇਨ ਵਾ । ਤੋਯੋਘੈਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾ ਸਾ ਸਕਲੈਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਦੀ ਯਦਾ
ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਦਾ ਮੌਸਮ ਹੋਵੇ, ਬੱਦਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚਹੁੰ ਪਾਸੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਦਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਕृਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ ਛਂਦਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੁ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਚਲਦਾ ਹੈ।