ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਾਂਤਕਨਿਵਾਰਿਣੀ । ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਸਂਤਤਿਂ ਦੀਰ੍ਘਾਂ ਦੇਹਿ ਨਂਦਿਨਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਅੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਨੰਦੀਨੀ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਲੰਮੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ।
ਪੂਜਿਤਾ ਚ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਕਪਿਲੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਕਪਿਲ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਗਈ, ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ।
ਗਾਵੋ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ਸਂਤੁ ਗਾਵੋ ਮੇ ਸਂਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ । ਨਾਕੇ ਮਾਮੁਪਤਿष੍ਠਂਤੁ ਹੇਮਸ਼ृਂਗੀ ਪਯੋਮੁਚਃ
ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ।
ਸੁਰਭ੍ਯਃ ਸੌਰਭੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾ ਯਥਾ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੇ ਦੇਵਿ ਸੁਭਦ੍ਰੇ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇ
ਹੇ ਸੁਰਭੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ; ਹੇ ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸੁਭਦਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ—
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋषੁ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ । ਸੌਰਭੇਯਃ ਸਰ੍ਵਹਿਤਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਮੇ ਗ੍ਰਾਸਂ ਗਾਵਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਤਰਃ । ਗਂਗਦਾਯੈ ਨਮੋ ਭੂਤ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਹਾਣਯੇ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਭਲਾਈ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਗਦਾਂ ਵੈਧਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਪਂ ਨਮਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਪਦ੍ਮਂ ਵੈ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; 'ਪੰ'—ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਸੁਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਦਮ (ਕੰਵਰ) ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਂ ਚਕ੍ਰਰੂਪਿਣੇ ਵਿष੍ਣੋ ਧਾਰਣਂ ਚਕ੍ਰਜਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਸ਼ਂ ਸ਼ਂਖਰੂਪਿਣੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਸੁਖਕਾਰਿਣੇ
'ਚੰ'—ਚੱਕਰ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਚੱਕਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਸ਼ੰ'—ਸ਼ੰਖ ਰੂਪ ਤੈਨੂੰ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਦੂਤਾ ਧਾਰਣਂ ਸ਼ਂਖਜਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਾਯੁਧਾਨਾਂ ਤੁ ਧਾਰਣਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੰਖ ਤੋਂ ਬਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਚਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਨਣ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੇਦਸ੍ਯਾਧ੍ਯਯਨਂ ਤਥਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਥੈਵੇਦਂ ਤਪ੍ਤਮੁਦ੍ਰਾਦਿ ਧਾਰਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਫਰਜ਼ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਤਪਤ ਮੁਦਰਾ ਆਦਿ ਪਹਿਨਣ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਚਂਦਨੇਨ ਸੁਗਂਧੇਨ ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨੇਨ ਤੁ । ਧਾਰਣਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਹਨ, ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋ ਧਾਰਣਾਚ੍ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪੁਂਡ੍ਰਮृਜੁਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਚਿਹ੍ਨਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਯਦਿ
ਚਾਂਡਾਲ ਵੀ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਸਿੱਧਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡ੍ਰ ਪਹਿਨੇ।
ਸ ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪੂਜ੍ਯ ਏਵ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ । ਚਾਂਡਾਲਾਨਾਂ ਗृਹੇ ਦੂਤਾਸ੍ਤੁਲਸੀ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਚਾਂਡਾਲ ਜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਚਾਂਡਾਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ।
ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾ ਤੁਲਸੀ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਥੋਂ ਮਿਲੀ ਤੁਲਸੀ ਭਾਵਨਾ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਮੁਖਾਨ੍ਮੁਦ੍ਗਲੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਵੈ ਗਤੋ ਯਾਦृਚ੍ਛਿਕੋ ਮੁਨੇ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਐ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੁਦਗਲ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਮুনি।
ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਤਦ੍ਗृਹਂ ਤੀਰ੍ਥਰੂਪਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਭਾषਿਤਂ ਕਿਲ
ਜਿੱਥੇ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਘਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤੀਰਥ ਸਮਾਨ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੋਕਮੋਹੌ ਨ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਂ ਨ ਭਵਤ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਂ ਯਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਦ੍ਮਨਿ
ਉਥੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਭਟਕਾਵਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਸੁਖਿਨਃ ਪੂਰ੍ਵਜਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਂਤਤਿਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਸਦਾ । ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਂ ਯਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਗृਹੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ।
ਗੋਪੀਪੁष੍ਕਰਜਾ ਮृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਕਾਯਸ਼ੋਧਿਨੀ । ਉਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਾਦ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਹ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਗੋਪੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤੋ ਦੇਹੇ ਧृਤਂ ਪੁਂਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍ । ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਿੱਟੀ ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਖੇਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਂ ਯਾਵਨ੍ਨ ਦृष੍ਟਂ ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਇਦਂ ਧ੍ਯੇਯਮਿਦਂ ਪੂਜ੍ਯਂ ਮਲਦੋषਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਚੰਦਨ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਲ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਅਂਤਕਾਲੇ ਤੁ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਪਾਵਨਂ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਛੂਹ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਮੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਵਦਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਗੋਪਿਚਂਦਨਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਤੁਲਸੀਕਾष੍ਠਂ ਤਥਾ ਵੈ ਮੂਲਮृਤ੍ਤਿਕਾ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੀ ਆਖਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੜ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਉਵੇਂ ਹੀ।
ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਵੈ ਹਰਿਚਂਦਨਮ੍ । ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਹ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਂਮੀਲ੍ਯ ਅਂਗਮੁਦ੍ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਤੇ ਹਰੀ ਚੰਦਨ — ਇਹ ਚਾਰ, ਜਦੋਂ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣ।
ਤੇਨ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਤਿਲਕਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਦ੍ਰਵੈਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਪਿਤੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦਿਕਂ ਤੇਨ ਗਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈ ਕृਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ੍ਰਾਧ ਆਦਿ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਵਾ ਪੁਰੁषੇਣਾਪਿ ਵਿਧृਤਂ ਗੋਪਿਚਂਦਨਮ੍ । ਮਦ੍ਯਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਚੈਵ ਗੋਘ੍ਨੋ ਵਾ ਬਾਲਹਾ ਤਥਾ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਗੋਪੀਚਂਦਨਧਾਰਣਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਲਾ ਲਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੋਵੇ, ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਗੋਪੀਚਂਦਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਂਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੰਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਹਿਤਾ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਸਤ੍ਹ ਸੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ! ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਲੋਕੋ ਬ੍ਰਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਤਕਾਤ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣ ਨਾਰਦ! ਮੈਂ ਹੁਣ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਵੈ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਾਦृਕ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਭਵੇਤ੍। ਤਾਦृਸ਼ਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸੁਰਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮুনি ਸ਼ੇਰ! ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।