ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤਿ ऋषਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ । ਸਾ ਚਾਪਿ ਸਿਂਧੁਰੂਪੇਣ ਪੂਜਿਤਾ ਪਾਪਹਾਰਿਕਾ
ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਰੀਤੁਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ । ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਉਪਾਅ ਦਿਆਂਗਾ; ਪੂਣ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਯਾਸਿ ਪੂਜਿਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ । ਕृष੍ਣਕृष੍ਣਜਗਨ੍ਨਾਥ ਸਂਸਾਰਾਦੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਾਮਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਹਰਸ੍ਵ ਮੇ । ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਂ ਪਰਮਂ ਕਾਰਿਤਂ ਨਵਤਂਤੁਭਿਃ
ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ; ਇਹ ਉੱਚਾ ਜਨੇਊ ਨਵੇਂ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਚ੍ਛ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਇਦਂ ਤਵ ਚ ਤਾਂਬੂਲਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੇ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਤਾਂਬੂਲ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਮੈਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ । ਪਂਚਵਰ੍ਤੀ ਪ੍ਰਦੀਪੋऽਯਂ ਦੇਵੇਸ਼ਾਰਾਰ੍ਤਿਕਂ ਤਵ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਭਵਸਾਗਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ; ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਟਾਂ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਤੇਰੀ ਆਰਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਮੋਹਾਂਧਕਾਰਦ੍ਯੁਮਣੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵਾਰ੍ਤਿਹृਤ੍ । ਪਰਮਾਨ੍ਨਂ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ੍ਤਰਸਸਂਯੁਤਮ੍
ਹੇ ਮੋਹ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਇਹ ਉੱਚਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਸਾਰੇ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾਸਂਖ੍ਯ ਜਪੇਨ ਚ
—ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ; ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਜਪ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰਿਯਃਕਾਂਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਚ੍ਛਤੁ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ । ਪਂਚ ਗਾਵਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਮਹੋਦਧੌ
—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੋ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਦੇਣ; ਪੰਜ ਗਾਂਵਾਂ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਵੇਲੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ਤਾਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਯਾ ਨਂਦਾ ਤਸ੍ਯੈ ਧੇਨ੍ਵੈ ਨਮੋਨਮਃ । ਗਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਨੰਦਾ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਗਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਾਂਤਕਨਿਵਾਰਿਣੀ । ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਸਂਤਤਿਂ ਦੀਰ੍ਘਾਂ ਦੇਹਿ ਨਂਦਿਨਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਅੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਨੰਦੀਨੀ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਲੰਮੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ।
ਪੂਜਿਤਾ ਚ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਕਪਿਲੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਕਪਿਲ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਗਈ, ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ।
ਗਾਵੋ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ਸਂਤੁ ਗਾਵੋ ਮੇ ਸਂਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ । ਨਾਕੇ ਮਾਮੁਪਤਿष੍ਠਂਤੁ ਹੇਮਸ਼ृਂਗੀ ਪਯੋਮੁਚਃ
ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ।
ਸੁਰਭ੍ਯਃ ਸੌਰਭੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾ ਯਥਾ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੇ ਦੇਵਿ ਸੁਭਦ੍ਰੇ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇ
ਹੇ ਸੁਰਭੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ; ਹੇ ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸੁਭਦਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ—
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋषੁ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ । ਸੌਰਭੇਯਃ ਸਰ੍ਵਹਿਤਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਮੇ ਗ੍ਰਾਸਂ ਗਾਵਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਤਰਃ । ਗਂਗਦਾਯੈ ਨਮੋ ਭੂਤ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਹਾਣਯੇ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਭਲਾਈ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਗਦਾਂ ਵੈਧਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਪਂ ਨਮਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਪਦ੍ਮਂ ਵੈ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; 'ਪੰ'—ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਸੁਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਦਮ (ਕੰਵਰ) ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਂ ਚਕ੍ਰਰੂਪਿਣੇ ਵਿष੍ਣੋ ਧਾਰਣਂ ਚਕ੍ਰਜਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਸ਼ਂ ਸ਼ਂਖਰੂਪਿਣੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਸੁਖਕਾਰਿਣੇ
'ਚੰ'—ਚੱਕਰ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਚੱਕਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਸ਼ੰ'—ਸ਼ੰਖ ਰੂਪ ਤੈਨੂੰ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਦੂਤਾ ਧਾਰਣਂ ਸ਼ਂਖਜਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਾਯੁਧਾਨਾਂ ਤੁ ਧਾਰਣਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੰਖ ਤੋਂ ਬਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਚਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਨਣ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੇਦਸ੍ਯਾਧ੍ਯਯਨਂ ਤਥਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਥੈਵੇਦਂ ਤਪ੍ਤਮੁਦ੍ਰਾਦਿ ਧਾਰਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਫਰਜ਼ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਤਪਤ ਮੁਦਰਾ ਆਦਿ ਪਹਿਨਣ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਚਂਦਨੇਨ ਸੁਗਂਧੇਨ ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨੇਨ ਤੁ । ਧਾਰਣਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਹਨ, ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋ ਧਾਰਣਾਚ੍ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪੁਂਡ੍ਰਮृਜੁਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਚਿਹ੍ਨਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਯਦਿ
ਚਾਂਡਾਲ ਵੀ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਸਿੱਧਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡ੍ਰ ਪਹਿਨੇ।
ਸ ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪੂਜ੍ਯ ਏਵ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ । ਚਾਂਡਾਲਾਨਾਂ ਗृਹੇ ਦੂਤਾਸ੍ਤੁਲਸੀ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਚਾਂਡਾਲ ਜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਚਾਂਡਾਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ।
ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾ ਤੁਲਸੀ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਥੋਂ ਮਿਲੀ ਤੁਲਸੀ ਭਾਵਨਾ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਮੁਖਾਨ੍ਮੁਦ੍ਗਲੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਵੈ ਗਤੋ ਯਾਦृਚ੍ਛਿਕੋ ਮੁਨੇ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਐ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੁਦਗਲ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਮুনি।
ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਤਦ੍ਗृਹਂ ਤੀਰ੍ਥਰੂਪਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਭਾषਿਤਂ ਕਿਲ
ਜਿੱਥੇ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਘਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤੀਰਥ ਸਮਾਨ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੋਕਮੋਹੌ ਨ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਂ ਨ ਭਵਤ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਂ ਯਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਦ੍ਮਨਿ
ਉਥੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਭਟਕਾਵਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਸੁਖਿਨਃ ਪੂਰ੍ਵਜਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਂਤਤਿਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਸਦਾ । ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨਂ ਯਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਗृਹੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀਕਾ ਚੰਦਨ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ।
ਗੋਪੀਪੁष੍ਕਰਜਾ ਮृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਕਾਯਸ਼ੋਧਿਨੀ । ਉਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਾਦ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਹ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਗੋਪੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤੋ ਦੇਹੇ ਧृਤਂ ਪੁਂਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍ । ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਿੱਟੀ ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਖੇਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।