ਸਰ੍ਵਪਾਪੌਘਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਏਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਪਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ਮਹਿषਵਾਹਨ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧਰਮ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮਹਿਸ਼ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ । ਨਰਕਾਰ੍ਤਿਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਾਮਾਨ੍ਯਚ੍ਛ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਨੋਖੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੋ।
ਯਮਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਚਾਂਤਕਾਯ ਚ । ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਯ ਕਾਲਾਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ
ਯਮ, ਧਰਮ ਰਾਜਾ, ਮ੍ਰਿਤਯੂ, ਅੰਤਕ, ਵੈਵਸਵਤ, ਕਾਲ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵृਕੋਦਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਨੀਲਾਯ ਚੈਵ ਦਧ੍ਨਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਮੋ ਨਮਃ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤਰਾ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਨੀਲ ਤੇ ਦਧਨਾ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਨਾਮਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਵੈਤਰਣੀ ਸੁਦੁਃਪਾਰੇ ਪਾਪਘ੍ਨਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰਾਂ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਵੈਤਰਣੀ, ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਇਹਾਭ੍ਯੇਹਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ । ਯਮਦ੍ਵਾਰਪਥੇ ਘੋਰੇ ਖ੍ਯਾਤਾ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇੱਥੇ ਆਓ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬਣਾਏ ਅਰਘ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਯਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਤਿਗਾ । ਯਾ ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਦੁष੍ਕृਤਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਭਯਾਪਹਾ
ਉਸ ਨਦੀ ਵਿਚ ਉਧਾਰ ਲਈ, ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਭਯਾਤ੍ਪ੍ਰਮਜ੍ਜਂਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਯਾਤਨਾਪਰਾਃ । ਤਰ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਘੋਰਂ ਜਯਾ ਦੇਵਿ ਨਮੋਨਮਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਉਸ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਜੈਵੰਤੀ ਦੇਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਾਧਿਤਿष੍ਠਂਤਿ ਯਾ ਸਾ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ । ਸਾ ਚਾਪਿ ਪੂਜਿਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨਦੀ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ, ਜਦੋਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤਿ ऋषਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ । ਸਾ ਚਾਪਿ ਸਿਂਧੁਰੂਪੇਣ ਪੂਜਿਤਾ ਪਾਪਹਾਰਿਕਾ
ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਰੀਤੁਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ । ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਉਪਾਅ ਦਿਆਂਗਾ; ਪੂਣ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਯਾਸਿ ਪੂਜਿਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ । ਕृष੍ਣਕृष੍ਣਜਗਨ੍ਨਾਥ ਸਂਸਾਰਾਦੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਾਮਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਹਰਸ੍ਵ ਮੇ । ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਂ ਪਰਮਂ ਕਾਰਿਤਂ ਨਵਤਂਤੁਭਿਃ
ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ; ਇਹ ਉੱਚਾ ਜਨੇਊ ਨਵੇਂ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਚ੍ਛ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਇਦਂ ਤਵ ਚ ਤਾਂਬੂਲਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੇ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਤਾਂਬੂਲ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਮੈਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ । ਪਂਚਵਰ੍ਤੀ ਪ੍ਰਦੀਪੋऽਯਂ ਦੇਵੇਸ਼ਾਰਾਰ੍ਤਿਕਂ ਤਵ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਭਵਸਾਗਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ; ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਟਾਂ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਤੇਰੀ ਆਰਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਮੋਹਾਂਧਕਾਰਦ੍ਯੁਮਣੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵਾਰ੍ਤਿਹृਤ੍ । ਪਰਮਾਨ੍ਨਂ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ੍ਤਰਸਸਂਯੁਤਮ੍
ਹੇ ਮੋਹ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਇਹ ਉੱਚਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਸਾਰੇ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾਸਂਖ੍ਯ ਜਪੇਨ ਚ
—ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ; ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਜਪ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰਿਯਃਕਾਂਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਚ੍ਛਤੁ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ । ਪਂਚ ਗਾਵਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਮਹੋਦਧੌ
—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੋ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਦੇਣ; ਪੰਜ ਗਾਂਵਾਂ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਵੇਲੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ਤਾਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਯਾ ਨਂਦਾ ਤਸ੍ਯੈ ਧੇਨ੍ਵੈ ਨਮੋਨਮਃ । ਗਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਨੰਦਾ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਗਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਾਂਤਕਨਿਵਾਰਿਣੀ । ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਸਂਤਤਿਂ ਦੀਰ੍ਘਾਂ ਦੇਹਿ ਨਂਦਿਨਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਅੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਨੰਦੀਨੀ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਲੰਮੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ।
ਪੂਜਿਤਾ ਚ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਕਪਿਲੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਕਪਿਲ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਗਈ, ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ।
ਗਾਵੋ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ਸਂਤੁ ਗਾਵੋ ਮੇ ਸਂਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ । ਨਾਕੇ ਮਾਮੁਪਤਿष੍ਠਂਤੁ ਹੇਮਸ਼ृਂਗੀ ਪਯੋਮੁਚਃ
ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ।
ਸੁਰਭ੍ਯਃ ਸੌਰਭੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾ ਯਥਾ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੇ ਦੇਵਿ ਸੁਭਦ੍ਰੇ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇ
ਹੇ ਸੁਰਭੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ; ਹੇ ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸੁਭਦਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ—
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋषੁ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ । ਸੌਰਭੇਯਃ ਸਰ੍ਵਹਿਤਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਮੇ ਗ੍ਰਾਸਂ ਗਾਵਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਤਰਃ । ਗਂਗਦਾਯੈ ਨਮੋ ਭੂਤ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਹਾਣਯੇ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਭਲਾਈ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਗਦਾਂ ਵੈਧਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਪਂ ਨਮਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਪਦ੍ਮਂ ਵੈ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; 'ਪੰ'—ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਸੁਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਦਮ (ਕੰਵਰ) ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਂ ਚਕ੍ਰਰੂਪਿਣੇ ਵਿष੍ਣੋ ਧਾਰਣਂ ਚਕ੍ਰਜਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਸ਼ਂ ਸ਼ਂਖਰੂਪਿਣੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਸੁਖਕਾਰਿਣੇ
'ਚੰ'—ਚੱਕਰ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਚੱਕਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਸ਼ੰ'—ਸ਼ੰਖ ਰੂਪ ਤੈਨੂੰ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਦੂਤਾ ਧਾਰਣਂ ਸ਼ਂਖਜਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਾਯੁਧਾਨਾਂ ਤੁ ਧਾਰਣਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੰਖ ਤੋਂ ਬਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਚਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਨਣ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੇਦਸ੍ਯਾਧ੍ਯਯਨਂ ਤਥਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਥੈਵੇਦਂ ਤਪ੍ਤਮੁਦ੍ਰਾਦਿ ਧਾਰਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਫਰਜ਼ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਤਪਤ ਮੁਦਰਾ ਆਦਿ ਪਹਿਨਣ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।