ਪੁਰੁषਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਕ੍ਯਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨੇ। ਮਾਨਵਚ੍ਛਦ੍ਮਰੂਪਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ਼ਂਸਿਤਾਤ੍ਮਨੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਦਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਯਂ ਵੇਦ ਉਪਤਸ੍ਥੇ ਸਸਂਗ੍ਰਹਃ। ਮਤਿਮਂਥਾਨਮਾਵਿਧ੍ਯ ਯੇਨਾਸੌ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਮਿਲਣ ਆਈਆਂ; ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਵੇਦ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਰੜਕਿਆ,
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਜਨਿਤੋ ਲੋਕੇ ਮਹਾਭਾਰਤ ਚਂਦ੍ਰਮਾਃ। ਭਾਰਤਂ ਭਾਨੁਮਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਦਿ ਨ ਸ੍ਯੁਰਮੀ ਤ੍ਰਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ; ਜੇ ਇਹ ਤਿੰਨ — ਭਾਰਤ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ — ਨਾ ਹੋਣ,
ਤਤੋऽਜ੍ਞਾਨਤਮੋਂਧਸ੍ਯ ਕਾਵਸ੍ਥਾ ਜਗਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਅਾਸ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਣੋ।
ਕੋ ਹ੍ਯਨ੍ਯਃ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਭਾਰਤਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਦਹਮੁਪਾਸ਼੍ਰੌषਂ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਕੌਣ ਹੋਰ, ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਤ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਾਦ੍ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਃ। ਪੁਰਾਣਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ, ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਮਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨੋਪਪਾਦਕਮ੍। ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਸਾਧਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਤਕੋਟਿਪ੍ਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਦਾ ਆਧਾਰ; ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਸੌ ਕਰੋੜਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਿਃਸ਼ੇषੇषੁ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਵਾਜਿਰੂਪੇਣ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਸਮਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਵੇਦਾਨਾਹृਤਵਾਨਸੌ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਅਂਗਾਨਿ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ਪੁਰਾਣਨ੍ਯਾਯਵਿਸ੍ਤਰਮ੍। ਅਸੁਰੇਣਾਖਿਲਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਪਹृਤ੍ਯਾਤ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤਮ੍
ਚਾਰ ਵੇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਿਆਂ ਵਿਦਿਆ; ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਸੁਰ ਨੇ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਕਰ ਲਏ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪੇਣਾਜਹਾਰ ਕਲ੍ਪਾਦਾਵੁਦਕਾਰ੍ਣਵੇ। ਅਸ਼ੇषਮੇਤਦਵਦਦੁਦਕਾਂਤਰ੍ਗਤੋ ਵਿਭੁਃ
ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ; ਪ੍ਰਭੂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਗਾਦ ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਪ੍ਰਤਿਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ। ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਤਦਾ੫੦ 1.1.
ਸੁਣ ਕੇ, ਚੌਂ-ਮੁਖੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਾਲੇਨਾਗ੍ਰਹਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਤਦਾ ਵਿਭੁਃ। ਵ੍ਯਾਸਰੂਪਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਂਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ
ਕਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਾਦ ਨਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਵਿਅਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸੰਕਲਨ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਜਗੌ। ਤਦਾष੍ਟਾਦਸ਼ਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੂਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਂ
ਹਰ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ; ਫਿਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਦੇਵਲੋਕੇषੁ ਸ਼ਤਕੋਟਿਪ੍ਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍। ਤਦੇਵਾਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਮ੍
ਅੱਜ ਵੀ, ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪਰ ਇੱਥੇ, ਇਹ ਚਾਰ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪਾਦ੍ਮਸਞ੍ਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਪਂਚਖਣ੍ਡੈਸ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਾ, ਪਦਮ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰਾਦੌ ਸृष੍ਟਿਖਣ੍ਡਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਖਣ੍ਡਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਣ੍ਡਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਤਃ ਪਾਤਾਲਖਣ੍ਡਕਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਭਾਗ ਹੈ, ਫਿਰ ਭੂਮੀ ਭਾਗ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਵਰਗ ਭਾਗ, ਫਿਰ ਪਾਤਾਲ ਭਾਗ।
ਪਞ੍ਚਮਂ ਚ ਤਤਃ ਖ੍ਯਾਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਖਣ੍ਡਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਏਤਦੇਵ ਮਹਾਪਦ੍ਮਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਯਨ੍ਮਯਂ ਜਗਤ੍
ਪੰਜਵਾਂ, ਉੱਤਮ ਉੱਤਰ ਭਾਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਰਯਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਦ੍ਮਮਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਤਤਃ। ਏਤਤ੍ਪੁਰਾਣਮਮਲਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪਦਮ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਦੇਵੋ ਹਰਿਰ੍ਯਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਾਵਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਮਰੀਚਯੇ
ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹਰੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੀਚੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ—
ਏਤਦੇਵ ਚ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਾਦ੍ਮਂ ਲੋਕੇ ਜਗਾਦ ਵੈ। ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਸ਼੍ਰਯਂ ਤਚ੍ਚ ਪਾਦ੍ਮਮਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਇਹ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ; ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਦਮ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਪਾਦ੍ਮਂ ਤਤ੍ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣੀਹ ਪਠ੍ਯਤੇ। ਪਂਚਭਿਃ ਪਰ੍ਵਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਵ੍ਯਾਸਕਾਰਿਤਾਤ੍
ਇਹ ਪਦਮ ਇੱਥੇ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ।
ਪੌष੍ਕਰਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪਰ੍ਵ ਯਤ੍ਰੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਰਾਟ੍। ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਤੀਰ੍ਥਪਰ੍ਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਹਗਣਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਪੌਸ਼ਕਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਵਿਰਾਟ ਆਪ ਹੀ ਜਨਮਿਆ; ਦੂਜਾ ਤੀਰਥ ਭਾਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ।
ਤृਤੀਯਪਰ੍ਵਗ੍ਰਹਣਾ ਰਾਜਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ। ਵਂਸ਼ਾਨੁਚਰਿਤਂ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਸਨ; ਚੌਥੇ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਂਚਮੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਤਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਵਂ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ। ਪੌष੍ਕਰੇ ਨਵਧਾ ਸृष੍ਟਿਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਰਿਤਾ
ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਤੱਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪੌਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਨੌਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਪਿਤृਸਰ੍ਗਸ੍ਤਥਾਪਰਃ। ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸਸਾਗਰਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਤृਤੀਯੇ ਰੁਦ੍ਰਸਰ੍ਗਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਪਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਸਂਭਵੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਰ੍ਵਵਂਸ਼ਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਚੌਥੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯੇਪਵਰ੍ਗਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍। ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਣੇऽਸ੍ਮਿਤ੍ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਆਖਰੀ ਮਾਰਗਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਇਦਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਯਸ਼ਸੋ ਨਿਧਾਨਮਿਦਂ ਪਿਤॄਣਾਮਤਿਵਲ੍ਲਭਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਇਦਂ ਚ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਖਾਯ ਨਿਤ੍ਯਮਿਦਂ ਮਹਾਪਾਤਕਭਿਚ੍ਚ ਪੁਂਸਾਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਯਸ਼ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਨਮਸ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਪਤਿਮ੍। ਯ ਇਮਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਵਂ ਸृष੍ਟਿਰੂਪਂ ਪ੍ਰਧਾਨਵਿਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੁਢਲੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਕृਲ੍ਲੋਕਤਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯੋਗਵਿਤ੍। ਅਸृਜਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।