ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਸ੍ਤੁ ਪਂਚਾਸਨ੍ਕਨਿष੍ਠੋ ਦੋषਵਾਨਭੂਤ੍ । ਤਦਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਝ ਗਲਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਿਉ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਤਿਆਗਿਆ ਗਿਆ।
ਕੁਕਰ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਗਤੋ ਦੂਰਤਰਂ ਵਨਮ੍ । ਏਕਦਾ ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਂ ਸਮਾਗਤਃ
ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਦੂਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਦਿਨ, ਭਾਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮੋ ਦੀਨਵਦਨਸ੍ਤ੍ਰਿਵੇਣ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰਤ੍ । ਮੁਨੀਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾਰ੍ਦਿਤਃ
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਉਦਾਸ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਮਿਤ੍ਰਮੁਨੇਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮਾਸੇ ਵੈ ਜਨਾਨਾਂ ਚ ਸਮਾਗਮੇ
ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਹਰਿਮਿਤ੍ਰ ਮੁਨੀ ਦਾ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜਦ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਕਥਯਤਾਂ ਕਥਾਂ ਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮੁਖਾਤ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਕਮਲਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਮਲਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਜਯਸ਼ਰ੍ਮਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਮਾਂ ਕਮਲਾ ਤਿਥਿਮ੍
ਕਮਲਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਯਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਤਿਥੀ ਸੁਣ ਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਪੁਣ੍ਯਤਮਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਂ ਚ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਲਯੇ ਤਦਾ
ਕਮਲਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਉਹ ਵਰਤ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ।
ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾ । ਵਰਂ ਦਦਾਮਿ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰ ਕਮਲਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਜਦ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਆਪ ਆ ਗਈ। 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਮਲਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਜਯਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ - ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਰਂਭੋਰੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਚ ਕਥਂ ਮਮ । ਇਂਦ੍ਰਾਣੀ ਸੁਰਨਾਥਸ੍ਯ ਭਵਾਨੀ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਵਾ
ਜਯਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਰੰਭ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਟੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਦਇਆ ਹੋਈ? ਕੀ ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭਵਾਨੀ?
ਗਂਧਰ੍ਵੀ ਕਿਨ੍ਨਰੀ ਵਾਥ ਵਧੂਰ੍ਵਾ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ । ਤ੍ਵਤ੍ਸਦृਕ੍ਸ਼ਾ ਨ ਦृष੍ਟਾ ਚ ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
ਕੀ ਤੂੰ ਗੰਧਰਵੀ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਕਿੰਨਰੀ? ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਧੂ ਹੈਂ? ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ- ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਜਾਤਾ ਵੈਕੁਂਠਾਦਹਮਾਗਤਾ । ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕਮਲਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਆਈ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਮਲਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮਾਸਸ੍ਯ ਯਾ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਭਵੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮੁਨਿਸਂਨਿਧੌ
ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਰਤ ਤੂੰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ—
ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਵਸ਼ਗਾਹਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਵਵਂਸ਼ੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਵਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਮਯਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਯਦਿ ਮੇ ਪਦ੍ਮੇ ਵ੍ਰਤਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ; ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਦਮਾ, ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਯਤ੍ਕਥਾਸੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਸਾਧਵੋ ਯੇ ਜਨਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਪਰਮਂ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਾਧੂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਤਿ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਯਤ੍ਨਤਸ੍ਤਤਃ । ਉਤ੍ਤਮਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਦ੍ਧਮੇਵ ਵਾ
ਇਹ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਯੋ ਮਹਾਪਾਤਕਕੋਟਿਭਿਃ । ਮਾਸਾਨਾਂ ਪਰਮੋ ਮਾਸਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਗਰੁਡੋ ਯਥਾ
ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਗਂਗਾ ਤਿਥੀਨਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਤਿਥਿਃ । ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨਿਰ੍ਜਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਾਰਤੇ ਜਨ੍ਮਲਿਪ੍ਸਵਃ
ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤਿਥੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਮਰ੍ਚਯਂਤਿ ਵਿਵਿਧਾ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍ । ਯੇ ਯਜਂਤਿ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਤਾਨਰ੍ਚਯਂਤਿ ਸਤਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ । ਯੇऽਪਿ ਨਾਮਪਰਾ ਯੇ ਚ ਹਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ—
ਹਰਿਪੂਜਾਪਰਾ ਯੇ ਚ ਤੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਃ ਕਲੌ ਯੁਗੇਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕृष੍ਣੇ ਭਵੇਦੇਕਾਦਸ਼ੀ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਲੋਕ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਂਦਨੀ ਜਾਂ ਹਨੇਰੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗृਹਸ੍ਥਾਨਾਂ ਭਵੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾ ਯਤੀਨਾਮੁਤ੍ਤਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼ੇषੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ । ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਰਣੇ
ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਯਤੀਆਂ ਲਈ ਦੂਜੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ—ਉਥੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਦੇ ਪਾਰਣੇ 'ਤੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾਹਮਪਰੇऽਹਂਨਿ । ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਰਣਂ ਮੇ ਭਵਾਚ੍ਯੁਤ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ। ਹੇ ਅਚੂਤ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।
ਅਮੁਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ । ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਤੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਉਪਵਾਸਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਹੈ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਮਨ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਜਾਗਰਂ ਨਿਯਤੋ ਵ੍ਰਤੀ । ਗੀਤੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਣਪਠਨਾਦਿਭਿਃ
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਵਰਤੀ ਨੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗੀਤ, ਵਾਜਾ, ਨੱਚ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਆਦਿ ਨਾਲ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਵਸੇ ਵ੍ਰਤੀ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਵਰਤੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਪਯਃਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਧਰੇਃ ਸਾਰੂਪ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤਿਮਿਰਾਂਧਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਕੇਸ਼ਵ । ਪ੍ਰਸੀਦ ਸਨ੍ਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਦृष੍ਟਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੈਂ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਕਰ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ।
ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਗਦਾਧਰਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਦਾਧਰ ਦੇਵਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਭਰਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਬਂਧੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨ੍ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਂਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਜ ਮਹਾ-ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਵਚਨ-ਸੰਯਮ ਰੱਖਦਿਆਂ ਭੋਜਨ ਕਰੇ।