ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਂਪਦਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸੁਖਸਂਪਦਃ । ਦਦਾਤ੍ਯੁਪੋषਿਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਨੇਭ੍ਯੋ ਹਰਿਬੋਧਿਨੀ
ਦੌਲਤ, ਰੌਣਕ, ਅਕਲ, ਰਾਜ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ—ਹਰੀਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪਾਪਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ । ਏਕੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਦਹਤੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸਣੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਨਿਸ਼ਿ ਜਾਗਰਣਂ ਚਾਸ੍ਯਾ ਦਹਤੇ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਵਤ੍
ਪਿਛਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਰਾਤ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵਾਸਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ । ਵਿਧਿਵਨ੍ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨੋਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਨਰਃ । ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਮੁਨਿਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਫਲਮ੍
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਵੀ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਫਲ ਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਹੀਨਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਮੇਰੁਮਾਤ੍ਰਕਮ੍ । ਅਣੁਮਾਤ੍ਰਂ ਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਨਾਰਦ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਜਿਹਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲਵੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਰੇਸ਼ੇ ਜਿਹਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਮਨੋਵृਤ੍ਯਾ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਬੋਧਿਨੀਮ੍ । ਵਸਂਤਿ ਪਿਤਰੋ ਹृष੍ਟਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਚ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਬੋਧਿਨੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਉ-ਦਾਦੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਨਾਰਕੈਰ੍ਦੁਃਖੈਰ੍ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨਰਃ
ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ, ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਜਾਗਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦ੍ਧੌਤਪਾਪੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਕੈਰ੍ਮਖੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਜਾਗ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਯਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਜਾਗ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਸੁਖੇਨੈਵ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਜਾਗਰੇ । ਆਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਮਹੀਮ੍
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁਖ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਜਾਗ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਂ ਹਰੇਃ । ਜਾਤਃ ਸ ਏਵ ਸੁਕृਤੀ ਕੁਲਂ ਤੇਨੈਵ ਪਾਵਿਤਮ੍
ਹਰੇ ਦੀ ਜਾਗ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ । ਯਥਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਨृਣਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਧਨਂ ਗਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਧਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਥਿਰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਦਿਨਮ੍ । ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਂਭਵਂਤਿ ਚ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇਹ ਦਿਨ ਜ਼ਰੂਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਤੀਰਥ ਹਨ—
ਤਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀਮ੍ । ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਬਹੁਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਕਰ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਕਈ ਪੁੰਨਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਹਰਿਬੋਧਿਨੀ । ਸ ਜ੍ਞਾਨੀ ਚ ਸ ਯੋਗੀ ਚ ਸ ਤਪਸ੍ਵੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਹਰਿਬੋਧਿਨੀ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਜੋਗੀ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤਪਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੋਗੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਉਪਾਸ੍ਤੇ ਹਰਿਬੋਧਿਨੀਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਧਰ੍ਮਸਾਰਸਹਾਯਿਨੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਭੋਗ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ; ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍ਸ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀਮੁਪੋषਿਤ੍ਵਾ ਗਰ੍ਭੇ ਨ ਵਿਸ਼ਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਾਰਦ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਪਾਪਂ ਯਤ੍ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ—
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਲਯਤਿ ਗੋਵਿਂਦਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਾਗਰੇ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪਃ ਪੂਜਾਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਗੋਵਿੰਦ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਜਾਗ ਵਿਚ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਨਰੋ ਯਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਵਤ੍ਸ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਂ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਯੇਰ੍ਚਯਂਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਚ ਮਾਧਵਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਜਾਂ ਪੂਜਾ—ਉਹ ਸਭ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਪਾਪੈਸ੍ਤੈਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਜੈਃ । ਮਹਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਪਾਪੌਘਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੋਧਵਾਸਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਮੁਪੋषਯੇਤ੍ । ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਰਿਤੋष੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਜਾਗਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ—
ਵਿਰਾਜਯਨ੍ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੈषਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਰੈਃ ਕਾਂਤਿਧਨਾਰ੍ਥਿਭਿਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚਮਕ ਤੇ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬਾਲ੍ਯੇ ਯਤ੍ਸਂਚਿਤਂ ਪਾਪਂ ਯੌਵਨੇ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ ਤਥਾ । ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ
ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ—ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਜਾਂ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਹੋਣ—
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਲਯਤਿ ਗੋਵਿਂਦਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੋ ਨृਣਾਮ੍ । ਧਨਧਾਨ੍ਯਵਹਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਪਰਾ
ਜਦੋਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮੁਪੋष੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਚ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਚੰਦ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਗਰੇ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੋऽਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਹਰੇਃ
ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਹੋਮ, ਪਾਠ ਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਂ ਕृਤਂ ਤੁ ਯਤ੍ । ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰੇਣੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਨੂੰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਫਲ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਜੋ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ—
ਵृਥਾ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਅਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਯਮਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕਂ ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਜੇ ਕਰਤਿਕ ਦਾ ਵਰਤ ਨਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ—
ਨ ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਰਦ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਜਨਮਾਂ-ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਭਲਾਈ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਇਸ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।