ਸਮਾਹੂਯ ਸ੍ਵਕੇ ਵਾਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇਤਾਂ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍ । ਅਥੋਵਾਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਹਰ੍षਾਚ੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਚਃ
ਉਸਨੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮਯਿ । ਅष੍ਟਵਰ੍षਾਧਿਕਾ ਜਾਤਾ ਯਦਾਹਂ ਪਿਤृਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪੁੰਨ ਵਜੋਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਚ੍ਚੀਰ੍ਣਂ ਮਯਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਈਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਂ ਚ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ । ਏਵਂ ਸਾ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਰਮਤੇ ਪਤਿਨਾ ਸਹ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਰੇਕ ਚਾਹਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਭੋਗਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ । ਸ਼ੋਭਨੋऽਪਿ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਮਤੇ ਦਿਵ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਖ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਰਮਾਵ੍ਰਤਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਮਂਦਰਾਚਲਸਾਨੁਨਿ । ਚਿਂਤਾਮਣਿਸਮਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਕਾਮਧੇਨੁਸਮਾਥ ਵਾ
ਰਮਾ ਵਰਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੰਦਰਾਚਲ ਦੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਜਾਂ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਰਮਾਭਿਧਾਨਾ ਨृਪਤੇ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਾ ਮਯਾ । ਤਸ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਨਘ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨृਪ 6.60.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਮਯਾ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਈਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਵਿਭੇਦਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਸੇਵਿਤੈਕਾਦਸ਼ੀ ਨॄਣਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਜਿਵੇਂ ਕਾਲੀ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਉਂ ਹੀ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿਹੜੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਮਨੁੱਖ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਵੀ ਸੁਖ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨੁਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਯਥਾ ਕृष੍ਣਾ ਉਭਯੋਃ ਸਦृਸ਼ਂ ਪਯਃ । ਤਥੈਵ ਤੁਲ੍ਯਫਲਦਂ ਸ੍ਮृਤਮੇਕਾਦਸ਼ੀਦ੍ਵਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਤੇ ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਉਂ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਯੋ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਤੇ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕ ਕृष੍ਣਾ ਰਮੈਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ षष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਾਲੀ ਰਾਮ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨਾਮਕ ਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਮਾਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਕृष੍ਣ ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾ ਤਾਂ ਮੇ ਕਥਯ ਮਾਨਦ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਰਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਸੁਣ ਲਈ। ਹੁਣ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚੋਰ੍ਜਦਲੇ ਤੁ ਯਾ । ਸਾ ਯਥਾ ਨਾਰਦੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਲੋਕਕਾਰਿਣਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਉਹ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ, ਸਮਝਾਈ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ - ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਦ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਮਮ । ਯਸ੍ਯਾਂ ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਗੋਵਿਂਦੋ ਧਰ੍ਮਕਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਕਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਗੋਵਿੰਦ ਜਾਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪਘ੍ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਸੁਬੁਦ੍ਧੀਨਾਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ! ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਆਸਮੁਦ੍ਰਸਰਾਂਸਿ ਚ । ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਿਥਿਰ੍ਨਾਯਾਤਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਤਦ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਗੂੰਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਗਂਗਾਭਾਗੀਰਥੀ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ । ਯਾਵਨ੍ਨਾਯਾਤਿ ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਹਰਿਬੋਧਿਨੀ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਜਦ ਤੱਕ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਨਾਸਣ ਹਰੀਬੋਧਿਨੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਤਦ ਤੱਕ ਗੰਗਾ ਤੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਏਕੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਤੇ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਯਦਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਗੋਚਰਮ੍ । ਤਦਪ੍ਯਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਹਰਿਬੋਧਿਨੀ
ਜੋ ਕੁਝ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਾ ਮੰਗਿਆ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਹਰੀਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਂਪਦਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸੁਖਸਂਪਦਃ । ਦਦਾਤ੍ਯੁਪੋषਿਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਨੇਭ੍ਯੋ ਹਰਿਬੋਧਿਨੀ
ਦੌਲਤ, ਰੌਣਕ, ਅਕਲ, ਰਾਜ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ—ਹਰੀਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪਾਪਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ । ਏਕੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਦਹਤੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸਣੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਨਿਸ਼ਿ ਜਾਗਰਣਂ ਚਾਸ੍ਯਾ ਦਹਤੇ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਵਤ੍
ਪਿਛਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਰਾਤ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵਾਸਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ । ਵਿਧਿਵਨ੍ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨੋਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਨਰਃ । ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਮੁਨਿਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਫਲਮ੍
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਵੀ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਫਲ ਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਹੀਨਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਮੇਰੁਮਾਤ੍ਰਕਮ੍ । ਅਣੁਮਾਤ੍ਰਂ ਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਨਾਰਦ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਜਿਹਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲਵੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਰੇਸ਼ੇ ਜਿਹਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਮਨੋਵृਤ੍ਯਾ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਬੋਧਿਨੀਮ੍ । ਵਸਂਤਿ ਪਿਤਰੋ ਹृष੍ਟਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਚ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਬੋਧਿਨੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਉ-ਦਾਦੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਨਾਰਕੈਰ੍ਦੁਃਖੈਰ੍ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨਰਃ
ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ, ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਜਾਗਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦ੍ਧੌਤਪਾਪੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਕੈਰ੍ਮਖੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਜਾਗ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਯਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਜਾਗ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਸੁਖੇਨੈਵ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਜਾਗਰੇ । ਆਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਮਹੀਮ੍
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁਖ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਦੀ ਜਾਗ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।