ਸਿਂਹਾਸਨਸਮਾਰੂਢਃ ਸੁਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਃ । ਕਿਰੀਟਕੁਂਡਲਯੁਤੋ ਹਾਰਕੇਯੂਰਭੂषਿਤਃ । ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤਃ
ਉਹ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਸੀ, ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ ਤੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਛਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਮੁਕੁਟ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ, ਗਲ ਵਿਚ ਹਾਰ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਯੂਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸੀ। ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ੋਭਨਃ ਸ਼ੋਭਤੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਰਾਜੋਪਰੋ ਯਥਾ । ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮੁਚੁਕੁਂਦਪੁਰੇऽਭਵਤ੍
ਉਥੇ ਸ਼ੋਭਨਾ ਐਸਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਮੁਚੁਕੁੰਦਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਭ੍ਰਮਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਮ੍ । ਨृਪਜਾਮਾਤਰਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਮੀਪਂ ਜਗਾਮ ਸਃ
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਜਵਾਈ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੋਭਨੋऽਪਿ ਤਦਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਗਤਮ੍ । ਆਸਨਾਦੁਤ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ੋਭਨਾ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਕਾਰ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ । ਕਾਂਤਾਯਾਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਨਗਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਸਰੇ ਰਾਜੇ ਦੀ, ਪਿਆਰੀ ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਦੀ ਤੇ ਨਗਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਤਵ । ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨੀ ਸਰ੍ਵਤਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪੁਰੇ
ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸੱਸਰੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਠੀਕ ਹੈ ਤੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੰਗਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸ੍ਵਵृਤ੍ਤਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਪੁਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਰੁਚਿਰਂ ਨ ਦृष੍ਟਂ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
'ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਨਗਰ ਐਸਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।'
ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨृਪਤੇ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਸ਼ੋਭਨ ਉਵਾਚ- ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾ ਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਰਮਾ
'ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ।' ਸ਼ੋਭਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਰਮਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।'
ਤਾਮੁਪੋष੍ਯ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰ ਪੁਰਮਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਭਵਤਿ ਯੇਨੈਵ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
'ਉਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਅਸਥਿਰ ਨਗਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਕਥਮਧ੍ਰੁਵਮੇਤਦ੍ਧਿ ਕਥਂ ਹਿ ਭਵਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਇਹ ਅਸਥਿਰ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।'
ਸ਼ੋਭਨ ਉਵਾਚ- ਮਯੈਤਦ੍ਵਿਹਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਹੀਨਂ ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇਨਾਹਮਧ੍ਰੁਵਂ ਮਨ੍ਯੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਭਵਤਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਸ਼ੋਭਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ। ਪਰ ਇਹ ਸਥਿਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੁਚੁਕੁਂਦਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾ । ਤਸ੍ਯੈ ਕਥਯ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਦੀ ਧੀ ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਮੁਚੁਕੁਂਦਪੁਰਂ ਗਤਃ । ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਾਂਤ੍ਤਂ ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾਗ੍ਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ - ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦਯਿਤਃ ਕਾਂਤਸ੍ਤਵ ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਸ਼ੁਭੇ । ਇਂਦ੍ਰਤੁਲ੍ਯਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਦृष੍ਟਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਂ ਮਯਾ । ਅਧ੍ਰੁਵਂ ਤੇਨ ਤਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਕੁਰੁ
ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪਤੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈਂ।
ਚਂਦ੍ਰਭਾਗੋਵਾਚ- ਤਤ੍ਰ ਮਾਂ ਨਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਪਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾਮ੍ । ਆਤ੍ਮਨੋ ਵ੍ਰਤਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਚਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤਰਸ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ।
ਆਵਯੋਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਂਯੋਗੋ ਯਥਾ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਕੁਰੁ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਹਿ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗਂ ਵਿਯੁਕ੍ਤਯੋਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਜਿਵੇਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ। ਵੱਖ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹ ਤਯਾ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਜਗਾਮ ਹ । ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਵਾਮਦੇਵਸ੍ਯ ਮਂਦਰਾਚਲਸਂਨਿਧੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਜੋ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ।
ਵਾਮਦੇਵੋऽਸ਼ृਣੋਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕਥਿਤਂ ਤਯੋਃ । ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਂ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਰਥੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਹੋਈ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ऋषਿਮਂਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਵਾਸਰਸੇਵਨਾਤ੍ । ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਾ ਬਭੂਵਾਸੌ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਗਤਿਮਵਾਪ ਹ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ।
ਪਤ੍ਯੁਃ ਸਮੀਪਮਗਮਤ੍ਪ੍ਰਹਰ੍षੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਲੋਚਨਾ । ਜਹਰ੍ष ਸ਼ੋਭਨੋऽਤੀਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਂਤਾਂ ਸਮਾਗਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ। ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ੋਭਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸਮਾਹੂਯ ਸ੍ਵਕੇ ਵਾਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇਤਾਂ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍ । ਅਥੋਵਾਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਹਰ੍षਾਚ੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਚਃ
ਉਸਨੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮਯਿ । ਅष੍ਟਵਰ੍षਾਧਿਕਾ ਜਾਤਾ ਯਦਾਹਂ ਪਿਤृਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪੁੰਨ ਵਜੋਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਚ੍ਚੀਰ੍ਣਂ ਮਯਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਈਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਂ ਚ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ । ਏਵਂ ਸਾ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਰਮਤੇ ਪਤਿਨਾ ਸਹ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਰੇਕ ਚਾਹਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਭੋਗਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ । ਸ਼ੋਭਨੋऽਪਿ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਮਤੇ ਦਿਵ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਖ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਰਮਾਵ੍ਰਤਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਮਂਦਰਾਚਲਸਾਨੁਨਿ । ਚਿਂਤਾਮਣਿਸਮਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਕਾਮਧੇਨੁਸਮਾਥ ਵਾ
ਰਮਾ ਵਰਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੰਦਰਾਚਲ ਦੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਜਾਂ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਰਮਾਭਿਧਾਨਾ ਨृਪਤੇ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਾ ਮਯਾ । ਤਸ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਨਘ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨृਪ 6.60.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਮਯਾ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਈਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਵਿਭੇਦਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਸੇਵਿਤੈਕਾਦਸ਼ੀ ਨॄਣਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਜਿਵੇਂ ਕਾਲੀ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਉਂ ਹੀ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿਹੜੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਮਨੁੱਖ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਵੀ ਸੁਖ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨੁਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਯਥਾ ਕृष੍ਣਾ ਉਭਯੋਃ ਸਦृਸ਼ਂ ਪਯਃ । ਤਥੈਵ ਤੁਲ੍ਯਫਲਦਂ ਸ੍ਮृਤਮੇਕਾਦਸ਼ੀਦ੍ਵਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਤੇ ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਉਂ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।