ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਪਰਾ । ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਭਿਧਾਨਂ ਮਾਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਚਿਰਂ ਸੁਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ,
ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਨ੍ਨ ਤ੍ਵਾ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਬਹੁਸ਼ਃਪਾਪਂ ਨਰੋ ਮੋਹ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ, ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਦੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਏ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ।
ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਨਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਹਰਿਮ੍ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੰਨੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ,
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਾਤ੍ । ਦੇਵਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਨ ਤੇषਾਂ ਯਮਲੋਕਸ੍ਯ ਯਾਤਨਾ ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਉਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਮੇਕਾਂ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨਾਪਿ ਮਾਨਵਃ । ਨ ਯਾਤਿ ਯਾਤਨਾਂ ਯਾਮੀਂ ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਲਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਵੀ ਯਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਭੁਗਤਦਾ।
ਵੈष੍ਣਵਃ ਪੁਰੁषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਨਿਂਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਨ ਵਿਂਦੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਨਿਂਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚੇਤ੍ । ਰੌਰਵੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਘੋਰੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਨੇਦृਸ਼ਂ ਪਾਵਨਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਯਾਦृਸ਼ਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਦਮਨਾਭ ਜੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਪਾਪਾਨਿ ਦੇਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮਨੁਜਾਧਿਪਮ੍ । ਯਾਵਨ੍ਨੋਪਵਸੇਜ੍ਜਂਤੁਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਦਿਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਉੱਦੋਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਦਮਨਾਭ ਜੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੇ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਵੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਮਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਲੋਕੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਵ੍ਯਾਜੇਨਾਪਿ ਕृਤਾ ਯੈਸ਼੍ਚ ਨ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਹਿ ਭਾਸ੍ਕਰਿਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਝੂਠਮਿੱਠ ਹੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ । ਕਲਤ੍ਰਸੁਤਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਧਨਮਿਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਇਹ ਵਰਤ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨ-ਮਿੱਤਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਗਂਗਾ ਨ ਗਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਚ ਕਾਸ਼ੀ ਚ ਪੁष੍ਕਰਮ੍ । ਨ ਚਾਪਿ ਕੌਰਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭੂਪ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨਾਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨਾ ਗੰਗਾ, ਨਾ ਗਿਆ, ਨਾ ਕਾਸ਼ੀ, ਨਾ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੁਰੁ ਖੇਤਰ, ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਭੂਪਾਲ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ੈਵ ਮਾਤृਕੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਦਸ਼ ਪੈਤृਕੇ । ਪ੍ਰਿਯਾਯਾ ਦਸ਼ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪੁਰੁषਾਨੁਦ੍ਧਰੇਨ੍ਨਰਃ
ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਸ, ਪਿਉ ਵੱਲੋਂ ਦਸ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਸ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਨਾਗਾਰਿਕृਤਕੇਤਨਾਃ । ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਃ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਜੋ ਸੱਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਾਲਤ੍ਵੇ ਯੌਵਨਤ੍ਵੇ ਚ ਵृਦ੍ਧਤ੍ਵੇ ਚ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਉਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਂ ਨੂਨਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ ਜਾਂ ਬੁੱਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ਾਮੁਪੋष੍ਯੈਵ ਆਸ਼੍ਵਿਨਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਰਿਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਅਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁੱਕਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰਿ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹੇਮਤਿਲਾਨ੍ਭੂਮਿਂ ਗਾਮਨ੍ਨਮੁਦਕਂ ਤਥਾ । ਉਪਾਨਚ੍ਛਤ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦੀਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯਮਂ ਨਰਃ
ਸੋਨਾ, ਤਿਲ, ਜਮੀਨ, ਗਾਂ, ਰੋਟੀ, ਪਾਣੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਯਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਯਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਵਿਹੀਨਾਨਿ ਦਿਨਾਨ੍ਯਾਯਾਂਤਿ ਯਾਂਤਿ ਚ । ਸ ਲੋਹਕਾਰਭਸ੍ਤ੍ਰੇਵ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨਪਿ ਨ ਜੀਵਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਨ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਸਾਈ ਦੀ ਧੌਂਕਣ ਵਾਂਗ ਸਾਹ ਤਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ।
ਅਵਂਧ੍ਯਂ ਦਿਵਸਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਰਿਦ੍ਰੋऽਪਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਸਦਾਚਰਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਅਰਥਪੂਰਨ ਬਣਾਵੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰੇ।
ਹੋਮਸ੍ਨਾਨਜਪਧ੍ਯਾਨਸਤ੍ਰਾਦਿਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰੋ ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਘੋਰਾਂ ਤਾਂ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੋਮ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਜਪ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਹੋਰ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਧਨਾਢ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕੁਲੀਨਾ ਰੋਗਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਮਾਨਵਾ ਲੋਕੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰ ਈਦृਸ਼ਾਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਸੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਧਨਵਾਨ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਯਾਂਤ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍ । ਆਰੋਹਂਤਿ ਦਿਵਂ ਧਰ੍ਮੈਰ੍ਨਾਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ । ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ਾਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੂੰ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਸੁਣਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਆਸ਼੍ਵਿਨਸ਼ੁਕ੍ਲਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ੈਕਾਦਸ਼ੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਨਾਮੈਕੋਨषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਉਨਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਯਿ ਸ੍ਨੇਹਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਥਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਰਮਾ ਨਾਮ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਰਮਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਪਾਪਹਰਾ ਪਰਾ । ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਂਗਤੋ ਰਾਜਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਇਹ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।