ਨਾਰਦਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਆਸ਼੍ਵਿਨਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦਸ਼ਮੀ ਦਿਵਸੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਮੀ ਨੂੰ।"
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸਵੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਏਕਭਕ੍ਤਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਭੂਮੌ ਸ਼ਯੀਤ ਚ । ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਜਾਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨੇ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੋਵੋ। ਸਵੇਰੇ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ,
ਮੁਖ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਂਤਧਾਵਨ ਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਿਯਮਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ
ਮੂੰਹ ਧੋਵੋ, ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਨਾ ਕਰੋ; ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਲਓ।
ਅਦ੍ਯਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵਭੋਗ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਸ਼੍ਵੋ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਰਣਂ ਮੇ ਭਵਾਚ੍ਯੁਤ
ਅੱਜ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹੋ, ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ; ਫਿਰ ਕਹੋ: 'ਕੱਲ੍ਹ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਅਚੁਤ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।'
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਨਿਯਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨ ਸਮਯੇ ਤਥਾ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾਗ੍ਰੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਧੂਪ ਗਂਧਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨੇ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਆਵੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੋ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਗੋਧੂਮ ਚੂਰ੍ਣੈਰ੍ਯਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤਂ ਮੇਧ੍ਯਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗੇਹੂੰ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਵੈਰ੍ਵ੍ਰੀਹਿਤਿਲੈਰ੍ਮਾषੈਰ੍ਗੋਧੂਮੈਸ਼੍ਚਣਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾਨ੍
ਜੌ, ਚੌਲ, ਤਿਲ, ਮਾਸ, ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਚਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਂਧੁ ਦੌਹਿਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਂਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁਵ੍ਰਤਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਦੋਹਤਿਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਵ ਭੂਪਤੇ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਂ ਰਾਜਨ੍ਮੁਨਿਰਂਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਥੋਕ੍ਤ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਾ ਚਕਾਰ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਂਤਃਪੁਰੇਣ ਸਹਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਭृਤ੍ਯ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ।
ਕृਤੇ ਵ੍ਰਤੇ ਤੁ ਕੌਂਤੇਯ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰਭੂਦ੍ਦਿਵਃ । ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਗਰੁਡਾਰੂਢੋ ਜਗਾਮ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਗਰੁੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰਸੇਨੋऽਪਿਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਤਨਯਂ ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇੰਦ੍ਰਸੇਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਰਾਜ ਬੜੀ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਆਪ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਂਦਿਰਾ ਵ੍ਰਤ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੰਦਿਰਾ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਹ ਨਿਖਿਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵਸੇਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂਸਂਹਿਤਾਯਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ । ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਆਸ਼੍ਵਿਨਕृष੍ਣੇਂਦਿਰੈਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮਾष੍ਟਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਇੰਦਿਰਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨਾਮਕ ਅਠਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਇषਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਕਿਂ ਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀਭਵੇਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਸ਼ਾ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਕੀ ਨਾਂ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਾਸ਼੍ਵਿਨਸ੍ਯ ਭਵੇਦੇਕਾਦਸ਼ੀ ਤੁ ਯਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਪਰਾ । ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਭਿਧਾਨਂ ਮਾਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਚਿਰਂ ਸੁਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ,
ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਨ੍ਨ ਤ੍ਵਾ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਬਹੁਸ਼ਃਪਾਪਂ ਨਰੋ ਮੋਹ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ, ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਦੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਏ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ।
ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਨਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਹਰਿਮ੍ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੰਨੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ,
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਾਤ੍ । ਦੇਵਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਨ ਤੇषਾਂ ਯਮਲੋਕਸ੍ਯ ਯਾਤਨਾ ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਉਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਮੇਕਾਂ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨਾਪਿ ਮਾਨਵਃ । ਨ ਯਾਤਿ ਯਾਤਨਾਂ ਯਾਮੀਂ ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਲਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਵੀ ਯਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਭੁਗਤਦਾ।
ਵੈष੍ਣਵਃ ਪੁਰੁषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਨਿਂਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਨ ਵਿਂਦੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਨਿਂਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚੇਤ੍ । ਰੌਰਵੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਘੋਰੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਨੇਦृਸ਼ਂ ਪਾਵਨਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਯਾਦृਸ਼ਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਦਮਨਾਭ ਜੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਪਾਪਾਨਿ ਦੇਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮਨੁਜਾਧਿਪਮ੍ । ਯਾਵਨ੍ਨੋਪਵਸੇਜ੍ਜਂਤੁਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਦਿਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਉੱਦੋਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਦਮਨਾਭ ਜੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।