ਵਰ੍षਤ੍ਰਯਂ ਤਦ੍ਵਿषਯੇ ਨ ਵਵਰ੍ष ਬਲਾਹਕਃ । ਤੇਨ ਭਗ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਵषਟ੍ਕਾਰ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਬਭੂਵ ਵਿषਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਦੈਵਪੀਡਿਤਃ । ਅਥ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸਵਾਹਾ, ਸਵਧਾ, ਵਸ਼ਟਕਾਰ ਅਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸਭ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾ ਊਚੁਃ - ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਆਪੋ ਨਾਰਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਅਯਨਂ ਭਗਵਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ । ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਰੂਪੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਗਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਆਯਨ 'ਨਾਰਾ' ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ 'ਨਾਰਾਯਣ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਜਨਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਵृष੍ਟਿਂ ਵृष੍ਟੇਰਨ੍ਨਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਤਦਭਾਵੇ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯੋਗਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਵਰਖਾ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਅੰਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਨ ਤੋਂ ਲੋਕ ਜੀਵਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅੰਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕਿ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।
ਰਾਜੋਵਾਚ-। ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਨ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਹਿਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਅਨ੍ਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਅੰਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਅੰਨ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਭਵਂਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਜਗਦਨ੍ਨੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਲੋਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰੇ
ਅੰਨ ਤੋਂ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਅੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨृਪਾਣਾਮਪਚਾਰੇਣ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪੀਡਨਂ ਭਵੇਤ੍ । ਨਾਹਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਕृਤਮੇਵਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੋਚ ਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।
ਤਥਾਪਿ ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਤਿਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮੇਯਪਰਿਚ੍ਛਦਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ। ਐਸਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿਧਾਤਾਰਂ ਜਗਾਮ ਗਹਨਂ ਵਨਮ੍ । ਚਚਾਰ ਮੁਨਿਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਆਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਤਾਪਸੈਃ ਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉਹ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤਮृषਿਮਾਂਗਿਰਸਂ ਨृਪਃ । ਤੇਜਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਦਿਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਪਦ੍ਮਜਮ੍
ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਂਗਿਰਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਪਦਮਜਨ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षਿਤੋ ਰਾਜਾ ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਸ੍ਵਵਾਹਨਾਤ੍ । ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇऽਸ੍ਯ ਚਰਣੌ ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਵਸ਼ੀ
ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੰਯਮਿਤ ਮਨ ਨਾਲ।
ਮੁਨਿਸ੍ਤਮਭਿਨਂਦ੍ਯਾਥ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਂਗੇषੁ ਭੂਪਤੇਃ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਦੀ ਵਾਚਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਰਾਜ ਦੇ ਸੱਤ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਖੇਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ।
ਨਿਵੇਦਯਿਤ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਾਮਯਂ ਨृਪਃ । ਦਤ੍ਤਾਸਨੋ ਗृਹੀਤਾਰ੍ਘ੍ਯ ਉਪਵਿष੍ਟੋऽਸ੍ਯ ਸਂਨਿਧੌ
ਆਪਣੀ ਖੇਰੀਅਤ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁਨੀ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪੁੱਛੀ। ਅਸਨ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮੁਨਿਂ ਰਾਜਾ ਪृष੍ਟੋ ਹ੍ਯਾਗਮਕਾਰਣਮ੍
ਜਦ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜੋਵਾਚ- ਭਗਵਨ੍ਧਰ੍ਮਵਿਧਿਨਾ ਮਮ ਪਾਲਯਤੋ ਮਹੀਮ੍ । ਅਨਾਵृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਨਾਹਂ ਵੇਦ੍ਮ੍ਯਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਗਵਨ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸੁਕਾ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਨਾਯਾਤ੍ਰ ਆਗਤੋऽਹਂ ਤਵਾਂਤਿਕੇ । ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਕੁਰੁ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿਵਾਓ।
ऋषਿਰੁਵਾਚ- ਏਤਤ੍ਕृਤਯੁਗਂ ਰਾਜਨ੍ਯੁਗਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਮਤਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰਾ ਲੋਕਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਚਤੁष੍ਪਦਃ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਹੈ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਚੌਂਹ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਗੇ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨੇਤਰਾ ਜਨਾਃ । ਵਿषਯੇ ਤਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵृषਲੋऽਯਂ ਤਪਸ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਯੁਗ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਚ੍ਚੈਵ ਨ ਵਰ੍षਤਿ ਬਲਾਹਕਃ । ਕੁਰੁ ਤਸ੍ਯ ਵਧੇ ਯਤ੍ਨਂ ਯੇਨ ਦੋषਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਬੱਦਲ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਸ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਰਾਜੋਵਾਚ- ਨਾਹਮੇਨਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪਸ੍ਯਂਤਮਨਾਗਸਮ੍ । ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਂ ਕਥਯ ਉਪਸਰ੍ਗਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ ਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਧਰਮਕ ਰਸਤਾ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ऋषਿਰੁਵਾਚ- ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਤਰ੍ਹਿ ਨृਪਤੇ ਕੁਰੁष੍ਵੈਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਨਭਸ੍ਯਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਦ੍ਮਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਐਸਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਕਰੋ। ਨਭਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਇਹ ਪਦਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸੁਵृष੍ਟਿਰ੍ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਸ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰੁ ਨृਪ ਸਪ੍ਰਜਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਃ । ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਮृषੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਗृਹਮਾਗਤਃ
ਏ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਭਾਦ੍ਰਮਾਸੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਦ੍ਮਾਵ੍ਰਤਮਥਾਕਰੋਤ੍ । ਪ੍ਰਜਾਭਿਃ ਸਹ ਸਰ੍ਵਾਭਿਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਦਮਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ।
ਏਵਂ ਵ੍ਰਤੇ ਕृਤੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਵਰ੍ष ਬਲਾਹਕਃ । ਜਲੇਨ ਪ੍ਲਾਵਿਤਾ ਭੂਮਿਰਭਵਤ੍ਸਸ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਜਦ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤਬ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ-ਭਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ऋषੀਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਲੋਕਾਃ ਸੌਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ । ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦੇਵਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ-ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯੋਦਨਯੁਤਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਘਟਂ ਦ੍ਵਿਜੇ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਵੇष੍ਟਿਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਹਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਹੀਂ-ਚੌਲ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ, ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੇ ਦੇ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰ।
ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਗੋਵਿਂਦ ਬੁਧਸ਼੍ਰਵਣਸਂਜ੍ਞਕ । ਅਘੌਘਸਂਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਬੁਧ-श्रवण ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੁੱਖ ਦੇ।
ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸੁਖਦਾਯਕਃ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।