ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਨਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿष੍ਣੌ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ; ਫਿਰ 'ਅਤੋ ਦੇਵ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮੂਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੌ ਤਥਾ ਸ਼ਿਵੇ । ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਨਰੈਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਤਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ; ਹਰ ਸਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਰੋਪਣ ਦੀ ਰੀਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਇਚ੍ਛਦ੍ਭਿਃ ਸਂਸਾਰੇ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ । ਨ ਕਰੋਤਿ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭੋਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਰੋਪਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਤਸ੍ਯ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀ ਪੂਜਾ ਨਿष੍ਫਲਾ ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਯ ਤੁ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਤਸ੍ਯਾ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਇਹ ਪੁਤ੍ਰਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਪੂਜਾ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾ। ਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ਼ੁਕ੍ਲਾਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣੀ ਪੁਤ੍ਰਦੈਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਾ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਸਾਵਣ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਰੋਪਣੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨਾਮਕ ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ-ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਭਾਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀਭਵੇਤ੍ । ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਭਾਦੋਂ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਦੱਸੋ ਜੀ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਰਾਜਨ੍ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । ਅਜੇਤਿ ਨਾਮਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਵ੍ਰਤਮਸ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਪਾਪਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਪਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—even ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ।
ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਾ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਦ੍ਵਯਹਿਤਾਯ ਵੈ । ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇਤਨ੍ਨਾਸਤ੍ਯਂ ਮਮ ਭਾषਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਝੂਠ ਨਹੀਂ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਬਭੂਵ ਨृਪਤਿਃ ਪੁਰਾ । ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਸਤ੍ਯਸਂਧਃ ਸਮਸ੍ਤਾਯਾ ਭੁਵਃ ਪਤਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਚੱਕਵਰਤੀ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕਰ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰष੍ਟੋ ਬਭੂਵ ਸਃ । ਵਿਕ੍ਰੀਤੌ ਵਨਿਤਾਪੁਤ੍ਰੌ ਸ ਚਕਾਰਾਤ੍ਮਵਿਕ੍ਰਯਮ੍
ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਰਾਜ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਵਿਕ ਗਿਆ।
ਪੁਲ੍ਕਸਸ੍ਯ ਚ ਦਾਸਤ੍ਵਂ ਗਤੋ ਰਾਜਾ ਸ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ । ਸਤ੍ਯਮਾਲਂਬ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮृਤਚੈਲਾਪਹਾਰਕਃ
ਉਹ ਨੇਕ ਰਾਜਾ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਦਾਸ ਬਣ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਠਾਏ।
ਸੋऽਭਵਨ੍ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨ ਸਤ੍ਯਾਚ੍ਚਲਿਤਸ੍ਤਥਾ । ਏਵਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਰ੍ਬਹਵੋ ਵਤ੍ਸਰਾ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਿਆ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਈ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਂਤਾਪਰੋ ਰਾਜਾ ਸ ਬਭੂਵਾਤਿਦੁਃਖਿਤਃ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਮੇ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ: 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਮੇਰੀ ਮੁਆਫੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?'
ਇਤਿ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਗ੍ਨਸ੍ਯ ਵृਜਿਨਾਰ੍ਣਵੇ । ਆਜਗਾਮ ਮੁਨਿਃ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਾਤੁਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਸੀ, ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੀੜ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ।
ਪਰੋਪਕਾਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਸ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਵਰਂ ਨਨਾਮ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਾਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੇਕ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਕਥਯਾਮਾਸ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਾਤ੍ਮਨੋ ਦੁਃਖਸਂਯੁਤਮ੍
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੁਖੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਗੌਤਮੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਨृਪਤਯੇ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦਦੌ ਮੁਨਿਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਰਾਜਨ੍ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਸ਼ੋਭਨਾ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸਮਾਯਾਤਾ ਅਜਾ ਨਾਮੇਤਿ ਪੁਣ੍ਯਦਾ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਸੋਹਣੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਜਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਕੁਰੁ ਵ੍ਰਤਂ ਰਾਜਨ੍ਪਾਪਸ੍ਯਾਂਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤਵ ਭਾਗ੍ਯਵਸ਼ਾਦੇषਾ ਸਪ੍ਤਮੇऽਹ੍ਨਿ ਸਮਾਗਤਾ
ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਆਈ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰੁ । ਏਵਮਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇ ਚੀਰ੍ਣੇ ਤਵ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਵ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਚਾਗਤੋऽਹਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮੁਨਿਰਂਤਰਧੀਯਤ
ਤੇਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਨੇਕ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੁਨਿਵਾਕ੍ਯਂ ਨृਪਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕृਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤੇ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਪਸ੍ਯਾਂਤੋऽਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਮਿਟ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪ੍ਰਭਾਵੋऽਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਚ । ਯਦ੍ਦੁਃਖਂਬਹੁਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਰ੍ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯੋਭਵੇਤ੍
ਸੁਣੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ: ਜੋ ਦੁਖ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ, ਉਹ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਦੁਃਖੋ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹ ਸਮਾਯੋਗਂ ਪੁਤ੍ਰਜੀਵਨਮਾਪ ਸਃ
ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੜ ਪਾ ਲਿਆ।
ਦਿਵਿ ਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਮਭੂਦ੍ਦਿਵਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੇਭੇ ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਃ ਸਪੁਰਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਃ । ਈਦृਗ੍ਵਿਧਂ ਵ੍ਰਤਂਰਾਜਨ੍ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਐਸਾ ਵ੍ਰਤ ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਮ ਲੋਕ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਨृਪ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਵਾਪਿ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ! ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਭਾਦ੍ਰਪਦਕृष੍ਣਾਜੈਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦਾ ਛਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਭਾਦਰਪਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਏਕਾਦਸ਼ੀ' ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ - ਨਭਸ੍ਯਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਕੋ ਦੇਵਃ ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਨਭਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਕੀ ਨਾਮ ਹੈ? ਇਸ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।