ਪਦ੍ਮਯੋਨੇਃ ਪਰਤਰਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਅਤਃ ਕਾਰ੍ਯਵਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਮੀਪਂ ਭਵਤੋ ਵਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਪਦਮ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਕੰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ।
ਮਹੀਜਿਨ੍ਨਾਮ ਰਾਜਾਸੌ ਪੁਤ੍ਰਹੀਨੋऽਸ੍ਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਵਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਤੇਨ ਪਾਲਿਤਾਃ
ਮਹੀਜਿਤ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਾਲਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਰਹਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖੇਨ ਦੁਃਖਿਤਾਃ । ਤਪਃ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਯਾਤਾ ਮਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨੈष੍ਠਿਕੀਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤਪ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਕਰਕੇ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਦृष੍ਟੋऽਸਿ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਮਹਤਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨੈਵ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ; ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਵਦ ਮੁਨੇ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮੁਨਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਮੁਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ ਕਿ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਜਨਮ ਜਾਣ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਲੋਮਸ਼ ਉਵਾਚ- ਪੁਰਾ ਜਨ੍ਮਨਿ ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਯਂ ਧਨਹੀਨੋ ਨृਸ਼ਂਸਕृਤ੍ । ਵਾਣਿਜ੍ਯਕਰ੍ਮਨਿਰਤੋ ਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ਗ੍ਰਾਮਾਂਤਰਂ ਭ੍ਰਮਨ੍
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕ ਵਪਾਰੀ ਸੀ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਕਰੂੜ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।'
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦਸ਼ਮੀ ਦਿਵਸੇ ਤਥਾ । ਮਧ੍ਯਗੇ ਦ੍ਯੁਮਣੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗ੍ਰਾਮਸੀਮ੍ਨਿ ਜਲਾਸ਼ਯਮ੍
ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਦਸਵੀਂ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਝੀਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕੂਪਿਕਾਂ ਸਜਲਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਲਪਾਨੇ ਮਨੋਦਧੇ । ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤਃ ਸਵਤ੍ਸਾ ਚ ਧੇਨੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾ
ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਕੂਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ; ਓਸ ਵੇਲੇ, ਇਕ ਗਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਤृष੍ਣਾਤੁਰਾ ਨਿਦਾਘਾਰ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯਾਮਂਬੁਪਪੌ ਤੁ ਸਾ । ਪਿਬਂਤੀਂ ਵਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਮਸੌ ਤੋਯਂ ਪਪੌ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਤੰਗ ਗਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਆਪ ਪੀ ਲਿਆ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਪੁਤ੍ਰਹੀਨੋ ਨृਪੋ ਭਵੇਤ੍ । ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਜਨ੍ਮਨਃ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍
ਉਸ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਲੋਕਾ ਊਚੁਃ - ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਮੁਨੇ । ਪੁਣ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਂ ਕਥਯ ਯੇਨ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਯਥਾ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਭੂਪਤੇਃ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਸਕਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਮਸ਼ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਦਾ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਜਨਾਃ
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਵਣ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਲੋਕੋ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਵਰਤ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਮੇਤ੍ਯ ਪੁਰਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯਥਾਵਿਧਿਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕृਤਂ ਤੈਰ੍ਜਾਗਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਾਗਰਣ ਸਮੇਤ ਉਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸੁਵਿਮਲਂ ਦਤ੍ਤਂ ਨृਪਤਯੇ ਜਨੈਃ । ਦਤ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯੇऽਥ ਸਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਗਰ੍ਭਮਾਧਤ੍ਤ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਹ ਪੁੰਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੁੰਨ ਦੇਣ 'ਤੇ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਪ੍ਰਸਵਕਾਲੇ ਸਾ ਸੁषੁਵੇ ਪੁਤ੍ਰਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਰ੍ਕਟਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਵਣ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਹੇਮ ਰੌਪ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੌਮੈਃ ਸੂਤ੍ਰੈਃ ਕੌਸ਼ੇਯਪਦ੍ਮਜੈਃ
ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਰੋਪਣ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ, ਕਪਾਹ, ਰੇਸ਼ਮ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਧਾਗੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਸ਼ੈਃ ਕਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਪਾਸੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤਿਤੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣਿਤਂ ਸੂਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀਕृਤ੍ਯ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਕੁਸ਼, ਕਾਸ ਤੇ ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੇ ਬਣਾਏ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਾਗਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੱਟ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੋਦੋਹਾਂਤਰਿਤੇ ਕਾਲੇ ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰਧਿਵਾਸਨਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗੁਰੁਪਾਦੌ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ, ਗਾਂ ਦੀ ਦੁਹਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮੇਂ, ਅਧਿਵਾਸਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ।
ਗੀਤਮਂਗਲਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਤਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਭਿਲ੍ਲਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਭਿਲ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਸਾਰੇ ਹੀ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍ । ਤਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸਭ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਰੀਤ ਕਰਣ। ਫਿਰ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਨਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿष੍ਣੌ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ; ਫਿਰ 'ਅਤੋ ਦੇਵ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮੂਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੌ ਤਥਾ ਸ਼ਿਵੇ । ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਨਰੈਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਤਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ; ਹਰ ਸਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਰੋਪਣ ਦੀ ਰੀਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਇਚ੍ਛਦ੍ਭਿਃ ਸਂਸਾਰੇ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ । ਨ ਕਰੋਤਿ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭੋਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਰੋਪਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਤਸ੍ਯ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀ ਪੂਜਾ ਨਿष੍ਫਲਾ ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਯ ਤੁ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਤਸ੍ਯਾ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਇਹ ਪੁਤ੍ਰਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਪੂਜਾ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾ। ਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ਼ੁਕ੍ਲਾਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣੀ ਪੁਤ੍ਰਦੈਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਾ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਸਾਵਣ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਰੋਪਣੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨਾਮਕ ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ-ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਭਾਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀਭਵੇਤ੍ । ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਭਾਦੋਂ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਦੱਸੋ ਜੀ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਰਾਜਨ੍ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । ਅਜੇਤਿ ਨਾਮਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਵ੍ਰਤਮਸ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਪਾਪਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਪਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—even ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ।
ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਾ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਦ੍ਵਯਹਿਤਾਯ ਵੈ । ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇਤਨ੍ਨਾਸਤ੍ਯਂ ਮਮ ਭਾषਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਝੂਠ ਨਹੀਂ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਬਭੂਵ ਨृਪਤਿਃ ਪੁਰਾ । ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਸਤ੍ਯਸਂਧਃ ਸਮਸ੍ਤਾਯਾ ਭੁਵਃ ਪਤਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਚੱਕਵਰਤੀ ਸੀ।