ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀਭਵੇਤ੍ । ਤਨ੍ਨਃ ਕਥਯ ਗੋਵਿਂਦ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਸਾਵਣ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ। ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਨਾਰਦਾਯ ਵੈ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਭਗਵਨ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਹਂ ਕਮਲਾਸਨ । ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂ ਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਵਣ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ?
ਕੋ ਦੇਵਃ ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ । ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਸ਼੍ਰਾਵਣੈਕਾਦਸ਼ੀ ਕृष੍ਣਾ ਕਾਮਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸੁਣ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਸਤੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਾਵਣ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ 'ਕਾਮਿਕਾ' ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਸ੍ਯਾਂ ਯਜਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵਾਜਪੇਯ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਖ੍ਯਂ ਹਰਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਾਧਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਯੋ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਾਧਵ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਨ ਗਂਗਾਯਾਂ ਨ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਨੈਮਿषੇ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਤ੍ਫਲਂ ਕृष੍ਣਪੂਜਨਾਤ੍
ਗੰਗਾ, ਕਾਸ਼ੀ, ਨੈਮਿਸ਼ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਗੋਦਾਵਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰੌ ਸਿਂਹੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਚ ਦਂਡਕੇ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਫਲਂ ਕृष੍ਣਪੂਜਨਾਤ੍
ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਰਿਆ, ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪਰਵেশ, ਵਯਤੀਪਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਸਸਾਗਰਵਨੋਪੇਤਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ । ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਕਾਰੀ ਚ ਹ੍ਯੁਭੌ ਸਮਫਲੌ ਸ੍ਮृਤੌ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੂਯਮਾਨਾਂ ਯੋ ਧੇਨੁਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਨਰਃ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਕਾਰਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬੱਚਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਦੇਵਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ । ਤੇਨੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵਾ ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਪਨ੍ਨਗਾਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਪੂਜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਾਮਿਕਾਦਿਵਸੇ ਹਰਿਃ । ਪੂਜਨੀਯੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਾਨੁषੈਃ ਪਾਪਭੀਰੁਭਿਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਮਿਕਾ ਦੇ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਡਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵੇ ਮਗ੍ਨਾਃ ਪਾਪਪਂਕਸਮਾਕੁਲੇ । ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਚੀਕੜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਧਾਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਹੈ।
ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਾ ਕਾਚਿਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ । ਏਵਂ ਨਾਰਦ ਜਾਨੀਹਿ ਸ੍ਵਯਮਾਹ ਪਰੋ ਹਰਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ। ਨਾਰਦ, ਇਹ ਆਪ ਪਰਮ ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾ ਨਿਰਤੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ । ਤਤੋ ਬਹੁਤਰਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਸੇਵਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧ ਫਲ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਕृਨ੍ਨਰਃ । ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯਮਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਨੈਵ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਦਿਆਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਯਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਮਾੜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਕੁਯੋਨਿਂ ਚ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਸੇਵਨਾਤ੍ । ਕਾਮਿਕਾਯਾ ਵ੍ਰਤੇ ਚੀਰ੍ਣੇ ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਯੋਗਿਨੋ ਗਤਾਃ
ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋਗੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਤੁਲਸੀਪ੍ਰਭਵੈਃ ਪਤ੍ਰੈਃ ਯੋ ਨਰਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਾਫ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਣ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਸ ਪਾਪੇਨ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਿਵਾਂਭਸਾ । ਸੁਵਰ੍ਣਭਾਰਮੇਕਂ ਤੁ ਰਜਤਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਦਮ ਦਾ ਪੱਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਭਿੱਜਦਾ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਰ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚਾਰ ਭਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ,
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੁਲਸੀਦਲਪੂਜਨਾਤ੍ । ਰਤ੍ਨ ਮੌਕ੍ਤਿਕ ਵੈਡੂਰ੍ਯ ਪ੍ਰਵਾਲਾਦਿਭਿਰਰ੍ਚਿਤਃ
ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਲਾਲ, ਪੱਚੀ, ਮੂंगा ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਨ ਤੁष੍ਯਤਿ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁਲਸੀਦਲਤੋ ਯਥਾ । ਤੁਲਸੀਮਂਜਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤੋ ਯੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ। ਜਿਸ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੀਆਂ ਮੰਜਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ,
ਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਨਿਖਿਲਾਘਸਂਘਸ਼ਮਨੀ ਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਵਪੁਃ ਪਾਵਨੀ। ਰੋਗਾਣਾਮਭਿਵਂਦਿਤਾਨਿ ਰਸਿਨੀ ਸਿਕ੍ਤਾਂਤਕਤ੍ਰਾਸਿਨੀ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸਤ੍ਤਿਵਿਧਾਯਿਨੀ ਭਗਵਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਂਰੋਪਿਤਾ। ਨ੍ਯਸ੍ਤਾ ਤਚ੍ਚਰਣੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਦਾ ਤਸ੍ਯੈ ਤੁਲਸ੍ਯੈ ਨਮਃ
ਉਹ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਨੇੜੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਲਈ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਦਦਾਤਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਂ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੋ ਨ ਵੇਤ੍ਤ੍ਯਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦਿਨ ਰਾਤ ਦੀਵਾ ਬਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਕृष੍ਣਾਗ੍ਰੇ ਦੀਪਕੋ ਯਸ੍ਯ ਜ੍ਵਲਤ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਦਿਨੇ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਅਮृਤੇਨ ਦਿਵਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਦਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੀਵਾ ਬਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਪਿਉ-ਦਾਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਸੁਖ ਪਾਂਦੇ ਹਨ।
ਘृਤੇਨ ਦੀਪਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਤਿਲਤੈਲੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਦੀਪਕੋਟਿਸ਼ਤਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਘੀ ਜਾਂ ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਬਾਲ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖਾਂ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਃ ਕਾਮਿਕਾਮਹਿਮਾ ਮਯਾ । ਅਤੋ ਨਰੈਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਹਾਰਿਣੀ
ਇਹ ਕਾਮਨਾ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਹਰਣੀ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਥਾਨਦਾਤ੍ਰੀ ਚ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਾ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਤਸ੍ਯਾ ਨਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣਕृष੍ਣੈਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇਕਾਦਸੀ ਨਾਮਕ ਚੌਂਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।