ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਖ੍ਯਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ । ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਵਰਤ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚੌਣ-ਮੁਖੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉੱਤਮ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਚੈਵ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ । ਸ ਚ ਲੋਕੇ ਮਮ ਸਦਾ ਸ਼੍ਵਪਚੋऽਪਿ ਪ੍ਰਿਯਂਕਰਃ
ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਘੱਟ ਜਾਤ ਵਾਲਾ ਵੀ ਇਹ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਦਾ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨੇਨ ਪਾਲਾਸ਼ਪਤ੍ਰੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇਨ ਚ । ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਂ ਨਯਂਤੀਹ ਤੇ ਨਰਾ ਮਮ ਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਦੀਵੇ ਜਗਾ ਕੇ, ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਤੁਰਮਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ਹਰੌ ਸੁਪ੍ਤੇ ਭੂਮਿਸ਼ਾਯੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਛਾਕਂ ਦਧਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਤਥਾ
ਚਤੁਰਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਸੁੱਤੇ ਹੋਣ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਸਾਗ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਦੁਗ੍ਧਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜਿ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦ੍ਵਿਦਲਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਅਥਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਅੱਸੂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਛੱਡ ਦੇਣਾ, ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਾਣੇ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਲਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀਆਂ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਪੁਮਾਨ੍ਪਾਪੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਸਿਰਫ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣਾ।
ਸ਼ਯਨੀ ਬੋਧਿਨੀ ਮਧ੍ਯੇ ਯਾ ਕृष੍ਣੈਕਾਦਸ਼ੀਭਵੇਤ੍ । ਸੈਵੋਪੋष੍ਯਾ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਾ ਕਦਾਚਨ
ਸ਼ਯਾਨੀ ਤੇ ਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚੈਵ ਯੋ ਰਾਜਨ੍ਕਥਾਂ ਪਾਪਹਰਾਂ ਪਰਾਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਦੇਵਸ਼ਯਨ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ ਤ੍ਰਿਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਪਚਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ 'ਦੇਵ-ਸ਼ਯਾਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ' ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀਭਵੇਤ੍ । ਤਨ੍ਨਃ ਕਥਯ ਗੋਵਿਂਦ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਸਾਵਣ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ। ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਨਾਰਦਾਯ ਵੈ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਭਗਵਨ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਹਂ ਕਮਲਾਸਨ । ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂ ਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਵਣ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ?
ਕੋ ਦੇਵਃ ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ । ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਸ਼੍ਰਾਵਣੈਕਾਦਸ਼ੀ ਕृष੍ਣਾ ਕਾਮਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸੁਣ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਸਤੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਾਵਣ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ 'ਕਾਮਿਕਾ' ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਸ੍ਯਾਂ ਯਜਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵਾਜਪੇਯ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਖ੍ਯਂ ਹਰਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਾਧਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਯੋ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਾਧਵ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਨ ਗਂਗਾਯਾਂ ਨ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਨੈਮਿषੇ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਤ੍ਫਲਂ ਕृष੍ਣਪੂਜਨਾਤ੍
ਗੰਗਾ, ਕਾਸ਼ੀ, ਨੈਮਿਸ਼ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਗੋਦਾਵਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰੌ ਸਿਂਹੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਚ ਦਂਡਕੇ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਫਲਂ ਕृष੍ਣਪੂਜਨਾਤ੍
ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਰਿਆ, ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪਰਵেশ, ਵਯਤੀਪਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਸਸਾਗਰਵਨੋਪੇਤਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ । ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਕਾਰੀ ਚ ਹ੍ਯੁਭੌ ਸਮਫਲੌ ਸ੍ਮृਤੌ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੂਯਮਾਨਾਂ ਯੋ ਧੇਨੁਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਨਰਃ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਕਾਰਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬੱਚਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਦੇਵਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ । ਤੇਨੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵਾ ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਪਨ੍ਨਗਾਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਪੂਜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਾਮਿਕਾਦਿਵਸੇ ਹਰਿਃ । ਪੂਜਨੀਯੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਾਨੁषੈਃ ਪਾਪਭੀਰੁਭਿਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਮਿਕਾ ਦੇ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਡਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵੇ ਮਗ੍ਨਾਃ ਪਾਪਪਂਕਸਮਾਕੁਲੇ । ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਚੀਕੜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਧਾਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਹੈ।
ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਾ ਕਾਚਿਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ । ਏਵਂ ਨਾਰਦ ਜਾਨੀਹਿ ਸ੍ਵਯਮਾਹ ਪਰੋ ਹਰਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ। ਨਾਰਦ, ਇਹ ਆਪ ਪਰਮ ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾ ਨਿਰਤੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ । ਤਤੋ ਬਹੁਤਰਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਸੇਵਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧ ਫਲ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਕृਨ੍ਨਰਃ । ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯਮਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਨੈਵ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਦਿਆਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਯਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਮਾੜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਕੁਯੋਨਿਂ ਚ ਕਾਮਿਕਾਵ੍ਰਤਸੇਵਨਾਤ੍ । ਕਾਮਿਕਾਯਾ ਵ੍ਰਤੇ ਚੀਰ੍ਣੇ ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਯੋਗਿਨੋ ਗਤਾਃ
ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਕਾਮਿਕਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋਗੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਤੁਲਸੀਪ੍ਰਭਵੈਃ ਪਤ੍ਰੈਃ ਯੋ ਨਰਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਾਫ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਣ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਸ ਪਾਪੇਨ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਿਵਾਂਭਸਾ । ਸੁਵਰ੍ਣਭਾਰਮੇਕਂ ਤੁ ਰਜਤਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਦਮ ਦਾ ਪੱਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਭਿੱਜਦਾ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਰ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚਾਰ ਭਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ,