ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨ ਭੁਂਜੀਤ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਮਾਸ੍ਯੁਦਕਂ ਵਿਨਾ
ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵृਕੋਦਰ । ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਤੁ ਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਃ ਕृष੍ਣਾ ਵृਕੋਦਰ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀਆਂ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਇਹ ਸੁਣ।
ਉਪੋषਿਤਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਯੁਰੇਕਾਦਸ਼੍ਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਧਨਧਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਰੋਗ੍ਯਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਾ
ਜੋ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਇਹ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਪੋषਿਤਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ । ਯਮਦੂਤਾ ਮਹਾਕਾਯਾਃ ਕਰਾਲਾਃ ਕृष੍ਣਰੂਪਿਣਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਜਦ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਕਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਦੂਤ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਦਂਡਪਾਸ਼ਧਰਾ ਰੌਦ੍ਰਾ ਨੋਪਸਰ੍ਪਂਤਿ ਤਂ ਨਰਮ੍ । ਪੀਤਾਂਬਰਧਰਾ ਸੌਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰਹਸ੍ਤਾ ਮਨੋਜਵਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮਿੱਠੇ, ਚਕਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੂਤ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਂਤਕਾਲੇਨ ਯਂਤ੍ਯੇਤੇ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ਵੈष੍ਣਵੀਪੁਰੀਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਉਪੋष੍ਯੋਦਕਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਲਧੇਨੁਂ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾਂ ਕੌਂਤੇਯ ਸੋਪਵਾਸੋऽਰ੍ਚਨਂ ਹਰੇਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਲ-ਧੇਨੁ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਕੌਂਤਿਆ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਯੇ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਨ ਮੇऽਪਰਾਧੋਸ੍ਤਿ ਦਂਤਰਾਗਤਯਾਪਿ ਵਾ
ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰ; ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇਪਰੇऽਹ੍ਨਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਹ੍ਯਸ਼ਨਂ ਵਾਸਰਾਦ੍ਧਰੇਃ । ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤੋ ਮਂਤ੍ਰ ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਅੱਜ ਹਰਿ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਹੈ।' ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਦਮ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਮੇਰੁਮਂਦਰਮਾਤ੍ਰਾਘਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਪੁਂਸਾ ਚ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍
ਸਾਰੀ ਭੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਯਾਮ ਨਾਲ, ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਮੇਰੂ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਭਸ੍ਮਤਾਂ ਯਾਤਿ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਵਂਤਿ ਯੇ ਦਾਤੁਂ ਜਲਧੇਨੁਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ—
ਸਕਾਂਚਨਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯੋ ਘਟਕੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਃ । ਤੋਯਸ੍ਯ ਨਿਯਮਂ ਯੋऽਸ੍ਯਾ ਕੁਰੁਤੇ ਵੈ ਸ ਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੈਸਾ, ਭਾਂਡਾ ਤੇ ਕਪੜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨ। ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਉਪਵਾਸ 'ਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੋਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਕੋਟਿਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਯਾਮੇਯਾਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਫਲਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪਂ ਹੋਮਂ ਯਦਸ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਇਸ ਦਿਨ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਦੇਣ, ਜਪ ਕਰਨ ਜਾਂ ਹਵਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਲੱਖਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਤਤ੍ਕृष੍ਣਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍ । ਕਿਂ ਵਾਪਰੇਣ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨਿਰ੍ਜਲੈਕਾਦਸ਼ੀਂ ਵਿਨਾ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਨਿਰਜਲਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਉਪੋष੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਮਨ੍ਨਂ ਵਾਸੋ ਵਾ ਯਦਸ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਸੋਨਾ, ਅੰਨ ਜਾਂ ਕਪੜਾ ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਦਸ੍ਯ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦਿਨੇ ਯੋऽਨ੍ਨਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਪਾਪਂ ਭੁਨਕ੍ਤਿ ਸਃ
ਹੇ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਅੰਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹਲੋਕੇ ਸ ਚਾਂਡਾਲੋ ਮृਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍ । ਯੇ ਚ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਦਾਨਾਨਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਿਤਾਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾੜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਮਦ੍ਯਪਃ ਸ੍ਤੇਨੋ ਗੁਰੁਦ੍ਵੇषੀ ਸਦਾਨृਤੀ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਚੋਰ, ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ—
ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਲਾਯੈਰੁਪੋषਿਤਾ । ਵਿਸ਼ੇषਂ ਸ਼ृਣੁ ਕੌਂਤੇਯ ਨਿਰ੍ਜਲੈਕਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨੇ
ਨਿਰਜਲਾ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਨਿਰਜਲਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੁਣ।
ਯਤ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਰੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਦਾਨਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਜਲਸ਼ਾਯੀ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਦੇਯਾ ਧੇਨੁਸ੍ਤਥਾਮ੍ਮਯੀ
ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ, ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ। ਜਲ ਵਿਚ ਲੈਟਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਘृਤਧੇਨੁਰਥਾਪਿ ਵਾ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਃ ਸੁਪੁष੍ਟਾਭਿਰ੍ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ
ਜਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸਲ ਗਾਂ ਜਾਂ ਘਿਉ ਦੀ ਗਾਂ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਵੀ ਦੇਣ।
ਤੋषਣੀਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਵਿਜਾ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ । ਤੁष੍ਟਾ ਭਵਂਤਿ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁष੍ਟੈਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦੋ ਹਰਿਃ
ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਰਿ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਦ੍ਰੋਹਃ ਕृਤਸ੍ਤੈਰ੍ਹਿ ਯੈਰੇषਾ ਨ ਹ੍ਯੁਪੋषਿਤਾ । ਪਾਪਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਮੁष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ 6.51.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਪੀ, ਮਾੜੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕੰਜੂਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕੁਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮਾਗਾਮਿ ਅਤੀਤਾਨਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ਤਮ੍ । ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਹ ਤੈਰ੍ਨੀਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਮਂਦਿਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਸੌ ਪਿਛਲੀਆਂ ਤੇ ਸੌ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਮੇਤ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਾਂਤੈਰ੍ਦਾਂਤੈਰ੍ਦਾਨਪਰੈਰਰ੍ਚਯਦ੍ਭਿਸ੍ਤਥਾ ਹਰਿਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਜਾਗਰਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯੈਰੇषਾ ਸਮੁਪੋषਿਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਯਾਮ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਸ ਉਪਵਾਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਗਾਵੋ ਜਲਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਕਮਂਡਲੁਂ ਤਥਾ ਛਤ੍ਰਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਜਲਾ ਦਿਨੇ
ਨਿਰਜਲਾ ਦੇ ਦਿਨ ਅੰਨ, ਕਪੜਾ, ਗਾਂ, ਪਾਣੀ, ਚੰਗੀ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਬੈਠਕ, ਕਮੰਡਲ ਤੇ ਛਤਰੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਨਹੌ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਪਾਤ੍ਰਭੂਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੇ । ਸ ਸੌਵਰ੍ਣੇਨ ਯਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਗੇ ਤੇ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਵਰਨ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੇਮਾਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਉਭੌ ਤੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੋ ਭੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਂਨਿਹਤ੍ਯਾਯਾਂ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਲਭੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਦਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਪਿ
ਜੋ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਯਮਂ ਚ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਵਰ੍ਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵੈ ਜਲਮ੍
ਇਹ ਨਿਯਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ।