ਸ੍ਵਦੇਹਭੂषਣਾਨ੍ਯੇਵ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੀਤਾਨਿ ਤੇਨ ਵੈ । ਗਣਿਕਾਭਿਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨਿਂਦਿਤਸ਼੍ਚ ਧਨਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰ ਲਏ। ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧਨ ਖਤਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਂਤਾਪਰੋ ਜਾਤੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਹੀਨਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਦਿਤਃ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਜੀਵ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸੋਚਦਾ, 'ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ?'
ਤਸ੍ਕਰਤ੍ਵਂ ਸਮਾਰਬ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਗਰੇ ਪਿਤੁਃ । ਗृਹੀਤੋ ਰਾਜਪੁਰੁषੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਗੌਰਵਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਚੋਰੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਪਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਰ੍ਬਦ੍ਧਃ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਪੁਨਰ੍ਬਦ੍ਧਃ ਸਸਂਭ੍ਰਮੈਃ । ਧृष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਨਿਬਧ੍ਯ ਨਿਗਡੈ ਰ੍ਦृਢੈਃ
ਫਿਰ ਫੜਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਗਿਆ। ਧਿੱਠ ਸੋਚ ਤੇ ਮੰਦੀ ਆਚਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਕਸ਼ਾਘਾਤੈਸ੍ਤਾਡਿਤਸ਼੍ਚ ਪੀਡਿਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਮਂਦਾਤ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਦ੍ਦੇਸ਼ਗੋਚਰੇ
ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮੋਚਿਤੋ ਦृਢਬਂਧਨਾਤ੍ । ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗਤੋऽਸੌ ਗਹਨਂ ਵਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृषਾਪੀਡਿਤਸ਼੍ਚਾਯਮਿਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਧਾਵਤਿ । ਸਿਂਹਵਨ੍ਨਿਜਘਾਨਾਸੌ ਮृਗ ਸ਼ੂਕਰ ਚਿਤ੍ਰਲਾਨ੍
ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇधर-ਉਧਰ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਹਿਰਨ, ਸੂਅਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਆਮਿषਾਹਾਰ ਨਿਰਤੋ ਵਨੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਕਰੇ ਸ਼ਰਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿषਂਗਂ ਪृष੍ਠ ਸਂਗਤਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਝੋਲੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਰਣ੍ਯਚਾਰਿਣੋ ਹਂਤਿ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚ ਪਦਾਚਰਨ੍ । ਚਕੋਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਯੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕਂਕ ਤਿਤ੍ਤਿਰ ਮੂषਿਕਾਨ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਿਆਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—ਚਕੋਰ, ਮਯੂਰ, ਕਾਂਕ, ਟਿੱਟੀਰ ਤੇ ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ।
ਏਤਾਨਨ੍ਯਾਨ੍ਹਿਨਸ੍ਤ੍ਯਂਧੋ ਧृष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਨਿਮਗ੍ਨਃ ਪਾਪਕਰ੍ਦਮੇ
ਇਹ ਨਿਰਦਈ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਹਿੰਸਕ ਇਨਸਾਨ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟਃ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਕੌਂਡਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਗਮਾਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਾਰੀ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਃ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਤਪੋਧਨਮ੍ । ਆਸਸਾਦ ਧृष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ਼ੋਕਭਾਰੇਣ ਪੀਡਿਤਃ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਹਨਵੀ (ਗੰਗਾ) ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਗਮ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਤਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਬਿਂਦੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਨ ਗਤਪਾਪੋ ਹਤਾਸ਼ੁਭਃ । ਕੌਂਡਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਾਂਜਲਿ
ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਮਿਟ ਗਏ; ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ।
ਧृष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਰੁਵਾਚ- ਭੋ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ । ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤਦ੍ਵਦ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਬੁੱਧਿ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ; ਜਿਸ ਕਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਕੌਂਡਿਨ੍ਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾਭੂਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਵ । ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਕਾਗ੍ਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਰੁ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਨੋਦਿਤਃ । ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰੋ; ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਹੁਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ਯੇषਾ ਮੋਹਿਨੀ ਸਮੁਪੋषਿਤਾ । ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਨੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਮੋਹਿਨੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਬੁੱਧਿ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੌਂਡਿਨ੍ਯਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਃ । ਕृਤੇ ਵ੍ਰਤੇ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਤਪਾਪੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਕੀਤਾ; ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਸ੍ਤਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਰੁਡੋਪਰਿਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਜਗਾਮ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵ ਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਦੇਹ ਪਾ ਕੇ, ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ।
ਇਤੀਦृਸ਼ਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਮਂ ਮੋਹਿਨੀ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੋਹਿਨੀ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਯਜ੍ਞਾਦਿਤੀਰ੍ਥਦਾਨਾਨਿ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਯਜਨ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਦਾਨ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਸੋਲਵੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਵੈਸ਼ਾਖਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਮੋਹਨ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ ਏਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਵਿਸਾਖ ਸ਼ੁਕਲ ਮੋਹਿਨੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨਾਂ ਦੇ ਉਨੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਕਿਂ ਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਦੱਸੋ ਜੀ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਬਹੁਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਇਹ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਪਰਾ ਨਾਮ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਪਰਾ ਪੁਤ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਤਾਂ ਯਾਤਿ ਅਪਰਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸੇਵਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਕ ਹੋਰ ਵਰਤ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਅਪਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਅਪਰਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭਿਭੂਤੋऽਪਿ ਗੋਤ੍ਰਹਾ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਤਥਾ । ਪਰਾਪਵਾਦਵਾਦੀ ਚ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀ ਰਸਿਕੋऽਪਿ ਚ
ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਜਣਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੱਚਾ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਪਰਾਈ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੇ—
ਅਪਰਾ ਸੇਵਨਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਕੂਟਮਾਨਂ ਤੁਲਾਕੂਟਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅਪਰਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਂਦਾ, ਝੂਠੇ ਪੱਲੇ ਜਾਂ ਤੋਲ ਵਰਤਦਾ, ਜਾਂ ਤੋਲ ਵਿਚ ਧੋਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕੂਟਵੇਦਂ ਪਠੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੂਟਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਜ੍ਯੋਤਿषੀ ਗਣਕਃ ਕੂਟਃ ਕੂਟਾਯੁਰ੍ਵੈਦਿਕੋ ਭਿषਕ੍
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਝੂਠੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਉਂਦਾ, ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ ਜੋਤਿਸੀ, ਗਣਿਤੀ, ਵੈਦ ਜਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ—
ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਨਰਕੌਕਸਃ । ਅਪਰਾ ਸੇਵਨਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਾਸੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅਪਰਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਾਤ੍ਪਲਾਯਤੇ । ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਸ੍ਵੀਯਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਕਸ਼ਤਰੀ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।