ਗਤਪਾਪਃ ਸ ਲਲਿਤੋ ਦਿਵ੍ਯਦੇਹੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵਂ ਗਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਂਧਰ੍ਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਲਲਿਤਾ ਦਾ ਪਤੀ ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਾਲਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਗੰਧਰਵ ਬਣ ਗਿਆ।
ਹੇਮਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣੋ ਰੇਮੇ ਲਲਿਤਯਾ ਸਹ । ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੂਢੌ ਪੂਰ੍ਵਰੂਪਾਧਿਕੌ ਚ ਤੌ
ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਦਂਪਤੀ ਅਤ੍ਯਸ਼ੋਭੇਤਾਂ ਕਾਮਦਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੈषਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਕਾਮਦਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਾ ਮਯਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ਨੀ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਾ ਕਾਚਿਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਕਾਮਦਾਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਵਾਲੀ ਕਾਮਦਾ ਨਾਮਕ ਸਤਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਮਹਿਮਾਨਂ ਕਥਯ ਮੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ ਰਾਜਨ੍ਨਿਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਵੈਸ਼ਾਖਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚੈਵ ਵਰੂਥਿਨੀ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਾਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਰੂਥਿਨੀ ਹੈ।
ਵਰੂਥਿਨ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਸੌਖ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਪਾਪਹਾਨਿਸ਼੍ਚ ਭਵਤਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰੇਵ ਚ
ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਯਾ ਕਰੋਤ੍ਯੇਨਾਂ ਸਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਲੋਕਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਜੋ ਔਰਤ ਅਭਾਗੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਨॄਣਾਂ ਗਰ੍ਭਵਾਸਨਿਕृਂਤਨੀ । ਵਰੂਥਿਨ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਮਾਂਧਾਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਧੁਂਧੁਮਾਰਾਦਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਰਾਜਾਨੋ ਬਹਵਸ੍ਤਥਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਪਾਲਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ
ਧੁੰਧੁਮਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਤਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਵਿਗ੍ਰਹੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ । ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਂਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿਵਰੂਥਿਨ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂਚਰਨ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰੇ ਜਾਂ ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਉਹੀ ਫਲ ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਾਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਵਰੂਥਿਨ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਨਰਃ । ਵਾਂਛਿਤਂ ਲਭਤੇ ਸੋऽਪਿ ਇਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਵਨੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਵਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਅਸ਼੍ਵਦਾਨਾਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਜਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ । ਗਜਦਾਨਾਦ੍ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਤਿਲਦਾਨਂ ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਘੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹਾਥੀ ਦੇਣ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਹਾਥੀ ਦੇਣ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤਿਲ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਂ ਵੈ ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਅੰਨ ਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਅਗੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਰਨ੍ਨੇਨ ਜਾਯਤੇ । ਤਤ੍ਸਮਂ ਕਵਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਅੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਧੀਆਂ ਦੇਣ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਧੇਨੁਦਾਨਂ ਚ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਮਿਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇਭ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧੀ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾਵਿਤ੍ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ ਪਾਪਮੋਹਿਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਵਲ ਲੁਭੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਧੀਆਂ ਦੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਿਰਯਂ ਯਾਤਨਾਮਯਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਕਾਧਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਭਰੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਕੁੜੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਸ਼੍ਚ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਲੋਭੇਨ ਕਨ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੀਤ੍ਵਾ ਚ ਤਦ੍ਧਨਮ੍ । ਸੋऽਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਓਤੁਰ੍ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਖਰੀਦ ਕੇ ਉਹ ਧਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਮ੍ । ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਂ ਨृਪਤੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਮਸੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਚਣਕਾਨ੍ਕੋਦ੍ਰਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਕਾਂਸਾ, ਮਾਸ, ਮਸੂਰ, ਚਣੇ ਅਤੇ ਕੋਦਰੋ ਦੇ ਅਨਾਜ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਉਸੇ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਂ ਮਧੁ ਪਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਭੋਜਨ ਮੈਥੁਨੇ । ਵੈष੍ਣਵੋ ਵ੍ਰਤਕਰ੍ਤਾ ਚ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਸ਼ਹਦ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਦੁਬਾਰਾ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਮਿਲਾਪ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਦਸ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ।
ਦ੍ਯੂਤਂ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚ ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਂਤਧਾਵਨਮ੍ । ਪਰਾਪਵਾਦਂ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਂ ਸ੍ਤੇਯਂ ਹਿਂਸਾਂ ਤਥਾ ਰਤਿਮ੍
ਜੂਆ, ਖੇਡਾਂ, ਨੀਂਦ, ਪਾਨ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨਾ, ਪਰਾਈ ਬੁਰਾਈ, ਚੁਗਲੀ, ਚੋਰੀ, ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਭੋਗ—
ਕ੍ਰੋਧਂ ਚੈਵਾਨृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਸੁਰਾਂ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਤੈਲਂ ਪਤਿਤਭਾषਣਮ੍
ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਾਂਸਾ, ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਪਤਿਤਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਵੀ ਛੱਡੋ।
ਵ੍ਯਾਯਾਮਂ ਚ ਪ੍ਰਵਾਸਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਭੋਜਨਮੈਥੁਨਮ੍ । ਵृषਪृष੍ਠਂ ਮਸੂਰਾਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਸਰਤ, ਯਾਤਰਾ, ਦੁਬਾਰਾ ਖਾਣਾ, ਸਰੀਰਕ ਮਿਲਾਪ, ਬਲਦ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬੈਠਣਾ ਅਤੇ ਮਸੂਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਹਿਤਾ ਯੈਰ੍ਵਰੂਥਿਨੀ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਂਤੇऽਕ੍ਸ਼ਯਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਿਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੇ ਕੇ, ਅਮਰ ਉੱਨਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪਾਪਭੀਰੁਭਿਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਡਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।