ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦੁਃਖਿਤਾਂ ਹਿ ਦਯਾਪਰਃ । ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਮਾਦਿਹਾਯਾਤਾ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਇਆਲੂ ਮੁਨੀ ਨੇ ਦੁਖੀ ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਈਂ? ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ਦੱਸ।'
ਲਲਿਤੋਵਾਚ- ਵੀਰਧਨ੍ਵੇਤਿ ਗਂਧਰ੍ਵਃ ਸੁਤਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਲਲਿਤਾਂ ਨਾਮ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਤ੍ਯਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾਗਤਾਮ੍
ਲਲਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮਹਾਨ ਗੰਧਰਵ ਵੀਰਧਨਵ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਲਲਿਤਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ।'
ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਪਾਪਦੋषੇਣ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋऽਭੂਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ । ਰੌਦ੍ਰਰੂਪੋ ਦੁਰਾਚਾਰਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਸੁਖਮ੍
'ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ।'
ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ । ਕੁਰੁष੍ਵ ਤਦ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
'ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਆਖੋ, ਹੇ ਪੂਜਨੀਯ, ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ। ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਕਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੋ।'
ऋषਿਰੁਵਾਚ- ਚੈਤ੍ਰਮਾਸਸ੍ਯ ਰਂਭੋਰੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਕਾਮਦੈਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਲਲਿਤੇ ਪਰਾ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਰੰਭਾ ਵਾਂਗੂ ਨਾਰੀ, ਹੁਣ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਲਲਿਤਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।'
ਕੁਰੁष੍ਵ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍ । ਅਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸ੍ਵਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
'ਇਹ ਵਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰ। ਇਸ ਵਰਤ ਦਾ ਪੁੰਨ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।'
ਦਤ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯੇਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਦੋषਃ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਲਲਿਤਾ ਹਰ੍षਿਤਾਭਵਤ੍
'ਜਦ ਪੁੰਨ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।' ਮੁਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਲਲਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਉਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਂ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਵਸੇ ਤਥਾ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯੈਵ ਸਮੀਪੇ ਤਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਉਸਨੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹੀ।
ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਲਲਿਤਾ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯੁਸ੍ਤਾਰਣਾਯ ਵੈ । ਮਯਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚੀਰ੍ਣਂ ਕਾਮਦਾਯਾ ਉਪੋषਣਮ੍
ਲਲਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਕਾਮਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਗਚ੍ਛਤ੍ਵਸ੍ਯ ਪਿਸ਼ਾਚਤਾ । ਲਲਿਤਾਵਚਨਾਦੇਵ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨੋऽਪਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ
'ਇਸ ਪੁੰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸਦੀ ਪਿਸ਼ਾਚੀ ਹਾਲਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।' ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਬੋਲਦੇ ਹੀ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਸੀ, ਇਹ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਤਪਾਪਃ ਸ ਲਲਿਤੋ ਦਿਵ੍ਯਦੇਹੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵਂ ਗਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਂਧਰ੍ਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਲਲਿਤਾ ਦਾ ਪਤੀ ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਾਲਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਗੰਧਰਵ ਬਣ ਗਿਆ।
ਹੇਮਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣੋ ਰੇਮੇ ਲਲਿਤਯਾ ਸਹ । ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੂਢੌ ਪੂਰ੍ਵਰੂਪਾਧਿਕੌ ਚ ਤੌ
ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਦਂਪਤੀ ਅਤ੍ਯਸ਼ੋਭੇਤਾਂ ਕਾਮਦਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੈषਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਕਾਮਦਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਾ ਮਯਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ਨੀ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਾ ਕਾਚਿਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਕਾਮਦਾਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਵਾਲੀ ਕਾਮਦਾ ਨਾਮਕ ਸਤਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਮਹਿਮਾਨਂ ਕਥਯ ਮੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ ਰਾਜਨ੍ਨਿਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਵੈਸ਼ਾਖਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚੈਵ ਵਰੂਥਿਨੀ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਾਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਰੂਥਿਨੀ ਹੈ।
ਵਰੂਥਿਨ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਸੌਖ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਪਾਪਹਾਨਿਸ਼੍ਚ ਭਵਤਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰੇਵ ਚ
ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਯਾ ਕਰੋਤ੍ਯੇਨਾਂ ਸਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਲੋਕਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਜੋ ਔਰਤ ਅਭਾਗੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਨॄਣਾਂ ਗਰ੍ਭਵਾਸਨਿਕृਂਤਨੀ । ਵਰੂਥਿਨ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਮਾਂਧਾਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਧੁਂਧੁਮਾਰਾਦਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਰਾਜਾਨੋ ਬਹਵਸ੍ਤਥਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਪਾਲਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ
ਧੁੰਧੁਮਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਤਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਵਿਗ੍ਰਹੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ । ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਂਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿਵਰੂਥਿਨ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂਚਰਨ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰੇ ਜਾਂ ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਉਹੀ ਫਲ ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਾਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਵਰੂਥਿਨ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਨਰਃ । ਵਾਂਛਿਤਂ ਲਭਤੇ ਸੋऽਪਿ ਇਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਵਨੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਵਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਅਸ਼੍ਵਦਾਨਾਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਜਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ । ਗਜਦਾਨਾਦ੍ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਤਿਲਦਾਨਂ ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਘੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹਾਥੀ ਦੇਣ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਹਾਥੀ ਦੇਣ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤਿਲ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਂ ਵੈ ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਅੰਨ ਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਅਗੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਰਨ੍ਨੇਨ ਜਾਯਤੇ । ਤਤ੍ਸਮਂ ਕਵਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਅੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਧੀਆਂ ਦੇਣ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਧੇਨੁਦਾਨਂ ਚ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਮਿਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇਭ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧੀ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾਵਿਤ੍ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ ਪਾਪਮੋਹਿਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰੂਥਿਨੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਵਲ ਲੁਭੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਧੀਆਂ ਦੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।