ਹੈਮਂ ਵਾ ਰਾਜਤਂ ਵਾਪਿ ਤਾਮ੍ਰਂ ਵਾਪ੍ਯਥ ਮृਨ੍ਮਯਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪਯੇਚ੍ਛੋਭਿਤਂ ਚੈਵ ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਸਪਲ੍ਲਵਮ੍
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਹਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਾਨ੍ਯਧਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਵਾਨੁਪਰਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਦੇਵਂ ਹੈਮਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਰੱਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੌ ਪਾਓ, ਫਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਟਿਕਾਓ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਕੁਂਭਂ ਕਂਠਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਜਦੋਂ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਵੇ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਘੜੇ ਨੂੰ ਥਿਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਗਲ ਦਾ ਹਾਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾ ਕੇ ਸਜਾਓ।
ਪੂਗੀਫਲੈਰ੍ਨਾਲਿਕੇਰੈਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਗਂਧੈਰ੍ਧੂਪੈਸ਼੍ਚਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ
ਫਿਰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਪਾਰੀ, ਨਾਰੀਅਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਕੁਂਭਾਗ੍ਰੇ ਤਦ੍ਦਿਨਂ ਰਾਮ ਨੀਯਤੇ ਸਤ੍ਕਥਾਦਿਭਿਃ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਹੇ ਰਾਮ, ਉਸ ਦਿਨ ਘੜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਆਦਿ ਸੁਣੋ ਤੇ ਦੱਸੋ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਅੱਗੇ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਦ੍ਘृਤਦੀਪਮਖਂਡਵ੍ਰਤਹੇਤਵੇ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਰ੍ਤਂਡਸ੍ਯੋਦਯੇ ਸਤਿ
ਇਸ ਵਰਤ ਲਈ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਲਗਾਤਾਰ ਜਲਦਾ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ—
ਨੀਤ੍ਵਾ ਕੁਂਭਂ ਜਲੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਨਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇ ਤਥਾ । ਤਡਾਗੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਘੜੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾਂ ਝੀਲ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਉਥੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ—
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਦੇਵਂ ਤਂ ਕੁਂਭਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵੇਦਪਾਰਗੇ । ਕੁਂਭੇਨ ਸਹ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਹਾਦਾਨਾਨਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਘੜਾ ਅਤੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਘੜੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਵੀ ਦਿਓ।
ਅਨੇਨਵਿਧਿਨਾ ਰਾਮ ਯੂਥਪੈਃ ਸਹ ਸਂਗਤਃ । ਕੁਰੁ ਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਹ ਰੀਤ ਨਿਬਾਹ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਵਰਤ ਕਰੋ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਮੋ ਯਥੋਕ੍ਤਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ । ਕृਤੇ ਵ੍ਰਤੇ ਸ ਵਿਜਯੀ ਬਭੂਵ ਰਘੁਨਂਦਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਮ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ। ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸੀਤਾ ਜਿਤਾ ਲਂਕਾ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਨਿਹਤੋ ਰਣੇ । ਅਨੇਨਵਿਧਿਨਾ ਪੁਤ੍ਰ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਸੀਤਾ ਮਿਲ ਗਈ, ਲੰਕਾ ਜਿੱਤ ਲੈ ਗਈ, ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਇਹਲੋਕਜਯਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਪਰਲੋਕਸ੍ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਃ । ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਜਯਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ, ਜਿੱਤ ਦਾ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਚ੍ਚੈਵ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਵਿਜਯਾ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨਕृष੍ਣਾਵਿਜਯਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਨਾਮ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ ਫੱਗਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਵਿਜਯਾ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਚੌਂਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਜਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕृष੍ਣ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍ । ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਨ੍ਨਾਮ੍ਨੀ ਤਾਂ ਵਦਾਧੁਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਵਿਜਯਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਸੁਣ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਕਿ ਫੱਗਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ृਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿਤੇऽਧੁਨਾ । ਯੋਕ੍ਤਾ ਪृष੍ਟੇਨ ਮਾਂਧਾਤ੍ਰਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਹੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਸੀ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿਸ਼ੇषਃ ਕਥਿਤੋ ਨृਪ । ਆਮਲਕੀਵ੍ਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਫੱਗਣ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਮਲਕੀ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮਲਕ੍ਯਾਸ੍ਤਲੇ ਗਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਕੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰੋ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਜਿਤਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਂਧਾਤੋਵਾਚ - ਆਮਲਕੀ ਕਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਆਮਲਾ ਕਦੋਂ ਉਪਜੀ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਾਦਿਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਚ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ । ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਹ ਰੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਾਗ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਕਿਉਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ?
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਾਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਯਥੇਯਮਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ । ਆਮਲਕੀ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਆਮਲਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ।
ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਪੁਰਾ ਜਾਤੇ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮੇ । ਨष੍ਟੇ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣੇ ਪ੍ਰਣष੍ਟੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ,
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਦਿਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ । ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰਮਮਾਤ੍ਮਨਃ ਪਦਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਉੱਚਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੁਖਾਚ੍ਛਸ਼ਿਸਮਪ੍ਰਭਃ । ष੍ਠੀਵਨਾਦ੍ਬਿਂਦੁਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਭੂਮੌ ਨਿਪਪਾਤ ਹ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਜਾਗਦਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਇਕ ਬੂੰਦ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਿਂਦੋਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਵਯਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਨਗੋ ਮਹਾਨ੍ । ਸ਼ਾਖਾਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾਬਹੁਲਃ ਫਲਭਾਰੇਣ ਨਾਮਿਤਃ
ਉਸ ਬੂੰਦ ਤੋਂ ਆਪ ਹੀ ਆਮਲਾ ਰੁੱਖ ਉਪਜਿਆ, ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਟਿੱਪਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਮਾਦਿਰੋਹਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਥ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਂਸृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਇਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਉੱਗਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ । ਅਸृਜਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਮਹਰ੍षੀਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾਮਲਾਨ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਵੱਡੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਧਾਤ੍ਰੀ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਮਹਾਭਾਗ ਪਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਆਮਲਾ ਰੁੱਖ ਸੀ ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਜਾਨੀਮ ਇਮਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚਿਂਤਯਂਤੋऽਭਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਹ ਇਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ, ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਰਹੇ; ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਕ ਅਸਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਆਮਲਕੀ ਨਗੋ ਹ੍ਯੇष ਪ੍ਰਵਰੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਮਤਃ । ਅਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਲਭੇਦ੍ਗੋਦਾਨਜਂ ਫਲਮ੍
ਇਹ ਆਮਲਾ ਰੁੱਖ ਵੈਸ਼ਨਵ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।