ਪੀਡ੍ਯਮਾਨੌ ਤੁ ਸ਼ੀਤੇਨ ਤੁषਾਰਪ੍ਰਭਵੇਨ ਤੌ । ਦਂਤਘਰ੍षਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣੌ ਰੋਮਾਂਚਿਤਵਪੁਰ੍ਦ੍ਧਰੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੂੰਡ ਦੀ ਠੰਢ ਨਾਲ ਬੜੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਚੁੱਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਵੱਜਦੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਆਂ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਊਚੇ ਪਿਸ਼ਾਚਃ ਸ ਤਦਾ ਤਾਂ ਪਤ੍ਨੀਂ ਸ੍ਵਾਂ ਪਿਸ਼ਾਚਿਕਾਮ੍ । ਕਿਮਨਲ੍ਪਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਦਾਰੁਣਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਫਿਰ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਪਿਸ਼ਾਚਣ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਭਾਰੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਹਾਲ ਹੋਇਆ?'
ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵੇਨ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਣਾ । ਨਰਕਂ ਦਾਰੁਣਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਚ ਦੁਃਖਦਮ੍
'ਕਿਹੜੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਿਸ਼ਾਚੀ ਜਨਮ ਪਾਇਆ? ਨਰਕ ਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚੀ ਜੀਵਨ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਕਿੰਨੇ ਦੁਖਦਾਇਕ ਹਨ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਾਤਕਂ ਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਇਤਿ ਚਿਂਤਾਪਰੌ ਤਤ੍ਰ ਤਾਵਾਸ੍ਤਾਂ ਦੁਃਖਕਰ੍षਿਤੌ
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰੇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘੁੱਟਦੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਦੈਵਯੋਗਾਤ੍ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਾਘਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਤਿਥਿਃ । ਜਯਾਨਾਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤਿਥੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਤਿਥਿਃ
ਭਾਗਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿੱਥੀ, ਜੋ ਜਯਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤਿੱਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਾਵਾਹਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤੌ । ਆਸਾਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨृਪਤੇ ਜਲਪਾਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤੌ
ਉਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਖਾਧੇ-ਪੀਤੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪਾਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੀਤਾ।
ਨ ਕृਤੋ ਜੀਵਘਾਤਸ਼੍ਚ ਨ ਪਤ੍ਰਫਲਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੌ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੁਃਖਸਂਯੁਤੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਨਾ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾਧਾ। ਸਦਾ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਸ਼ਵੱਥ ਵ੍ਰੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਰਵਿਰਸ੍ਤਂਗਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥੈਵ ਸ੍ਥਿਤਯੋਸ੍ਤਯੋਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਚੈਵ ਨਿਸ਼ਾ ਘੋਰਾ ਦਾਰੁਣਾ ਪ੍ਰਾਣਹਾਰਿਣੀ
ਜਦ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਹੀ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਆ ਗਈ।
ਵੇਪਮਾਨੌ ਤਤਸ੍ਤੌ ਤੁ ਤਤਃ ਸੁषੁਪਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ । ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਸਂਲਗ੍ਨੌ ਗਾਤ੍ਰਯੋਰ੍ਭੁਜਯੋਰਪਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਗਏ, ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚੰਬੜ ਗਏ।
ਨ ਨਿਦ੍ਰਾ ਨ ਰਤਂ ਤਤ੍ਰ ਨ ਤੌ ਸੌਖ੍ਯਮਵਿਂਦਤਾਮ੍ । ਏਵਂ ਤੌ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ਼ਾਪੇਨੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੀਡਿਤੌ
ਉਥੇ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆਈ, ਨਾ ਕੋਈ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੋਈ। ਹੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਦੁੱਖੀ ਰਹੇ।
ਇਤ੍ਥਂ ਤਯੋਰ੍ਦੁਃਖਿਤਯੋਰ੍ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਨਿਸ਼ੀਥਿਨੀ । ਮਾਰ੍ਤਂਡ ਉਦਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਿਵਸਾਗਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਦੋਵੇਂ ਦੁੱਖੀ ਰਹੇ, ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ ਤੇ ਦਵਾਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
ਮਯਾ ਤੁ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਯੋਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਧृਤਾ ਹृਦਿ । ਜਯਾਯਾਃ ਸੁਵ੍ਰਤਂ ਚੀਰ੍ਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਯਾ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਤੇ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਦੇ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਤਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਚ ਯਥਾਜਾਤਂ ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਥਾ ਚੀਰ੍ਣੇ ਜਯਾ ਵ੍ਰਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਪਰਿਆ, ਸੋ ਸੁਣ, ਜਦ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਆਈ ਤੇ ਜਯਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਨ੍ਨृਪਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਤਯੋਰ੍ਗਤਮ੍ । ਪੁष੍ਪਦਂਤੀ ਮਾਲ੍ਯਵਤੌ ਪੂਰ੍ਵਰੂਪੌ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਿੱਘਨਹਰਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਪਿਸ਼ਾਚੀ ਦਸ਼ਾ ਮੁੱਕ ਗਈ, ਤੇ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤੀ ਤੇ ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਗਏ।
ਪੁਰਾਤਨਸ੍ਨੇਹਯੁਤੌ ਪੂਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਧਾਰਿਣੌ । ਵਿਮਾਨਮਧਿਰੂਢੌ ਤੌ ਗਤੌ ਨਾਕੇ ਮਨੋਰਮੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਸੁੰਦਰ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਖੀ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ।
ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮੁਦਾ । ਤਥਾਵਿਧੌ ਤੁ ਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਘਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਵੇਖ ਕੇ ਮਘਵਾਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਵਦ ਤਂ ਕੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਾਂ ਗਤੌ । ਮਮ ਸ਼ਾਪਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਕੇਨ ਦੇਵੇਨ ਮੋਚਿਤੌ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦੱਸੋ, ਕਿਹੜੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣੇ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਇਹ ਹਾਲ ਹੋਇਆ? ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ?
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨੁਵਾਚ- ਵਾਸੁਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਜਯਾਯਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਤੇਨ ਚ । ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਗਤਂ ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤਵ ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਜਯਾ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਘਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਨਸ੍ਤਥਾ । ਪਵਿਤ੍ਰੌ ਪਾਵਨੌ ਜਾਤੌ ਵਂਦਨੀਯੌ ਮਮਾਪਿ ਚ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਘਵਾਨ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਵੰਦਣ ਜੋਗ ਹੋ।
ਹਰਿਵਾਸਰਕਰ੍ਤਾਰੌ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣੌ । ਹਰਿਵਾਸਰਸਁਲ੍ਲੀਨਾ ਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਪਰਾਯਣਾਃ 6.43.
ਜੋ ਹਰਿ ਦਾ ਦਿਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ—
ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਯਥਾਸੌਖ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਦਂਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਲਯੇ
ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪੂਜਣ ਜੋਗ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੋ।
ਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹਰਿਵਾਸਰਃ । ਜਯਾ ਤੁ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਰਿ ਦਾ ਦਿਨ ਜ਼ਰੂਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਯਾ, ਹੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਿ ਤੇਨੈਵ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾ ਅਸ਼ੇषਤਃ । ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਕਾਰਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਯਾਯਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਗ, ਜੇ ਜਯਾ ਦਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਵੈਕੁਂਠੇ ਮੋਦਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਿਂਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀਭਵੇਤ੍ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਕੀ ਨਾਂ ਹੈ? ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਨਾਰਦਃ ਪਰਿਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕਮਲਾਸਨਮ੍ । ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਜਯਾਨਾਮ ਨਾਮਤਃ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਫਾਲਗੁਣ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਵਿਜਯਾ' ਹੈ। ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਥਾਂ ਪਾਪਹਰਾਮ੍ਪਰਾਮ੍ । ਯਨ੍ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਦਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਯੈਤਦ੍ਵਿਜਯਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣ, ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸੀ ਉੱਤਮ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ 'ਵਿਜਯਾ' ਵਰਤ ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ।
ਪੁਰਾਤਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਜਯਂ ਦਦਾਤਿ ਵਿਜਯਾ ਨृਪਾਣਾਂ ਵੈ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ। 'ਵਿਜਯਾ' ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰਾ ਰਾਮੋ ਵਨਂ ਯਾਤੋ ਵਰ੍षਾਣ੍ਯੇਵ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਪਂਚਵਟ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਹਸੀਤਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰਾਮ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੰਚਵਟੀ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਸਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਜਯਾਤ੍ਮਨਃ । ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਲੌਲ੍ਯਾਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੀਤਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਥੇ ਹੀ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।