ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਏਕਾਪਿਨਾਵਦਤ੍ਤਤ੍ਰ षਟ੍ਤਿਲੈਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਅਨ੍ਯਯਾ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਮਾਨੁषੀ ਮਯਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਛੱਟਿਲਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਬਾਕੀਆਂ ਸਭ ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸਮੁਦ੍ਘਾਟ੍ਯ ਦृष੍ਟਾ ਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषੀ । ਨ ਦੇਵੀ ਨ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੀ ਨਾਸੁਰੀ ਨ ਚ ਪਨ੍ਨਗੀ
ਫਿਰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਨਾ ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵਣ, ਨਾ ਅਸੁਰਣ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੱਪਣੀ।
ਦृष੍ਟਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਥਾ ਨਾਰੀ ਯਾਦृਸ਼ੀਯਂ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ । ਦੇਵੀਨਾਮੁਪਦੇਸ਼ੇਨ षਟ੍ਤਿਲਾਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ! ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਛੱਟਿਲਾ ਦਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮਾਨੁष੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਰੂਪਕਾਂਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਵਾਪ ਸਾ
ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਨਿਕਰ ਆਈ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰੌਪ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਭਵਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਂ षਟ੍ਤਿਲਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਛੱਟਿਲਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਕੱਪੜੇ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਘਰ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਰੂਪਕਾਂਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਔਰਤ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਅਤਿਤृष੍ਣਾ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਆਤ੍ਮਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਤਿਲਾਨ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਬਹੁਤ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਧਨ ਲਈ ਚਲਾਕੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਲ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਲਭਤੇ ਚੈਵਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਨਰੋ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ । ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਕष੍ਟਤ੍ਵਂ ਨ ਚ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਮੇਵ ਚ 6.42.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਘਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਹੀ ਮਾੜਾ ਨਸੀਬ।
ਸਂਭਵੇਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ षਟ੍ਤਿਲਾਸਮੁਪੋषਣਾਤ੍ । ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਭੂਪ ਤਿਲਦਾਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ! ਛੱਟਿਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਨਾਯਾਸੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਦਾਨਂ ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਾਨਰ੍ਥਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਯਾਸਃ ਸ਼ਰੀਰੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ! ਇਸ ਵਿਚ ਨਾ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਔਖਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਦਿਦੇਵੋ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੋ । ਸ੍ਵੇਦਜਾ ਅਂਡਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਉਦ੍ਭਿਜ੍ਜਾਸ਼੍ਚ ਜਰਾਯੁਜਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਧੀਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ ਦੇਵ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਪਸੀਨੇ, ਅੰਡਿਆਂ, ਅੰਕੁਰਾਂ ਤੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ—
ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਪਾਲਕਃ ਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਃ । ਮਾਘਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ षਟ੍ਤਿਲਾ ਕਥਿਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੁਸੀਂ ਰਚਨਹਾਰ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਛੱਟਿਲਾ ਵਰਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਕਾ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵ ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਕਿਂ ਨਾਮ ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੋ ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਦੇਵ! ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਥੇ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਮਾਘਸ੍ਯ ਯਾ ਭਵੇਤ੍ । ਜਯਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਪਰਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਜੋ ਵਰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਜਯਾ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਹਂਤ੍ਰੀ ਚ ਕਾਮਦਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾ ਨृਣਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਹਂਤ੍ਰੀ ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵ ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇ ਚੀਰ੍ਣੇ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਜਾਯਤੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਾ ਕਾਚਿਤ੍ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਯਿਨੀ
ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਯੋਨੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਥਾ ਪੌਰਾਣਿਕੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਵਰਤ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ! ਹੁਣ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੁਭਾਵਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਪਂਕਜੇ ਚ ਪੁਰਾਣੇऽਸ੍ਯਾ ਮਹਿਮਾ ਕਥਿਤੋ ਮਯਾ । ਏਕਦਾ ਨਾਕਲੋਕੇ ਵੈ ਇਂਦ੍ਰੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਖੇਨੈਵ ਨਿਵਸਂਤਿ ਮਨੋਰਮੇ । ਪੀਯੂषਪਾਨਨਿਰਤਾ ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੋਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਹਨ।
ਨਂਦਨਂ ਤੁ ਵਨਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰਿਜਾਤੋਪਸੇਵਿਤਮ੍ । ਰਮਯਂਤਿ ਰਮਂਤੇऽਤ੍ਰ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ਦਿਵੌਕਸਃ
ਉਥੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕਰਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਦਾ ਰਮਮਾਣੋऽਸੌ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਨृਪ । ਨਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਾਸ ਵੈ ਹਰ੍षਾਤ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਨਾਯਕਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੰਜ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਯਂਤਿ ਗਂਧਰ੍ਵਃ ਪੁष੍ਪਦਂਤਕਃ । ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸੁਤਾ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤਕ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਹਨ।
ਮਾਲਿਨੀਤਿ ਚ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਾ । ਮਾਲਿਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਪੁष੍ਪਦਂਤੀ ਚ ਨਾਮਤਃ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਂ ਮਾਲਿਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਲਿਨੀ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਪੁष੍ਪਦਂਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸੌ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ । ਪੁष੍ਪਦਂਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰੂਪੇਣ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਤਿਮੋਹਿਤਃ
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਹੈ। ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਯਾ ਹ੍ਯੇਵਂ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਮਾਲ੍ਯਵਾਂਸ਼੍ਚ ਵਸ਼ੀਕृਤਃ । ਲਾਵਣ੍ਯਂ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਉਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮੋਹਕ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।
ਬਾਹੂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਮੇਨ ਕਂਠਪਾਸ਼ੌ ਕृਤਾਵਿਵ । ਕਰ੍ਣਾਯਤੇ ਤੁ ਨਯਨੇ ਰਕ੍ਤਾਂਤੇ ਘੂਰ੍ਣਿਤੇ ਤਥਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਇਉਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਤ ਨਾਲ ਗਲ ਵਿਚ ਪਈਆਂ ਹੋਣ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਕੰਨਾਂ ਵੱਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਕਰ੍ਣੌ ਤੁ ਸ਼ੋਭਨੌ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਕਂਬੁਗ੍ਰੀਵਾਯੁਤਾ ਸੈਵ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਕਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਸ਼ੰਖ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪੀਨੋਨ੍ਨਤੌ ਕੁਚੌ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੌ ਹੇਮਕਲਸ਼ਾਵਿਵ । ਮਧ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਾਮਂ ਚ ਚਾਰ੍ਵਂਗ੍ਯਾ ਮੁष੍ਟਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਛਾਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਦੀ ਪੱਟਲੀ ਕਮਰ ਐਨੀ ਸੁੰਦਰ ਹੈ ਕਿ ਮੋਢੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤਂਬੌ ਵਿਸ੍ਤृਤੌ ਚਾਸ੍ਯਾ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਜਘਨਸ੍ਥਲੀ । ਚਰਣੌ ਸ਼ੋਭਮਾਨੌ ਚ ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਸਮਦ੍ਯੁਤੀ
ਉਸ ਦੇ ਨੀਤੰਬ ਚੌੜੇ ਹਨ, ਪਿੱਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਈਦृਸ਼੍ਯਾ ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯਾ ਸ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਤਿਮੋਹਿਤਃ । ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਪਰਿਤੋषਾਯ ਨृਤ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਤੌ ਸਮਾਗਤੌ
ਐਸੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਲੈ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਨੱਚਣ ਆਏ।