ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੈਰਾਸ਼੍ਰਮੋऽਯਂ ਪੂਤੋऽਭੂਨ੍ਨੂਨਮਾਵਯੋਃ । ਕृਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਮੋਹਤਃ ਪੁਰਾ
'ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਸਚਮੁਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਥੇ ਭਲੇ ਤੇ ਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਆਏ ਹਨ। ਜੋ ਪਾਪ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿਚ ਕਰ ਲਏ—'
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨष੍ਟਾਨਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਯੁਗਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਭਵਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੂਜਨੀਯੋऽਮਰੈਰਪਿ
'ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਹੋ, ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੋ।'
ਸਮ੍ਯਕ੍ਤੇ ਪੂਜਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਿਮਾਵਾਂ ਮਾਨੁषੌ ਕ੍ਸ਼ਮੌ । ਅਤਿਥੇਰ੍ਯਾ ਕृਤਾ ਪੂਜਾ ਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਿਜਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
'ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਜੋ ਅਤਿਥਿ-ਸੇਵਾ ਅਸੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਅਨਯਾ ਭਵ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਦੋषਮਾਵਯੋਃ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਤਸ੍ਯਾਗਂਤੋਃ ਪਦਦ੍ਵਯੇ । ਨਿਪੇਤਤੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਯਸ੍ਯੌ ਗृਹਮੇਧਿਨੌ
'ਇਸ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ ਤੇ ਸਾਡੇ ਦੋਸ਼ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।' ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਘਰਵਾਲੇ ਤੇ ਦੋਸਤ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਏ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਤਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਸਂਤੁष੍ਟੋ ਲੋਮਸ਼ੋ ਵਿਦੁषਾਂਵਰਃ । ਯੁਵਾਂ ਵਿਨਯਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੌ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰੌ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਲੋਮਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨਿਮਰਤਾ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਆਪ੍ਯਾਯਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਤਰਾਂ ਯੁਵਯੋਰ੍ਵਿਨਯੋਕ੍ਤਿਭਿਃ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਿਵੋ ਵਿष੍ਣੁਰਤਿਥਿਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
'ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਮਰ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤਿਥਿ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।'
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਤਾਵਤੀਭਕ੍ਤਿਰ੍ਯੁਵਯੋਰਸ੍ਤੁ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਆਰਾਧਿਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂਸਮ੍ਯਗਤਿਥਿਰ੍ਭੂਰਿਭੋਜਨੈਃ
'ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਫਲ ਲਿਆਵੇ। ਮੈਂ ਅਤਿਥਿ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।'
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਤੌ ਵਿਪ੍ਰੌ ਤਤ੍ਪਾਦਕਮਲਦ੍ਵਯੇ । ਭੂਯੋऽਪਿ ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹਤੁਰ੍ਲੋਮਸ਼ਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਲੋਮਸ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵੂਚਤੁਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਤਿਥਿਪੂਜਾਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਦੁਃਖਲਭ੍ਯਾਪਿ ਮਾਨਵੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਅਤਿਥਿ-ਸੇਵਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰੋ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।'
ਕੋऽਤਿਥਿਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਾ ਚ ਕੀਦृਸ਼ੀ । ਆਤਿਥੇਯੋऽਤਿਥਿਸ਼੍ਚੇਮੌ ਲਭੇਤੇ ਕਾਮੁਭੌ ਗਤਿਮ੍
'ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕੌਣ ਅਤਿਥਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਆਤਿਥੇ ਤੇ ਅਤਿਥਿ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।'
ਲੋਮਸ਼ ਉਵਾਚ- ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਪ੍ਰਪੂਜਨਾਤ੍ । ਨਿਰੁਚ੍ਯਤੇ ਗृਹਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਵਨਵਾਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਘਰਵਾਲੇ ਦਾ ਘਰ ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਮਧ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਗृਹਿਣੋ ਮਤਾਃ । ਤੈਸ਼੍ਚਾਤਿਥੀਨਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪੂਜਾ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
'ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਘਰਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਣ।'
ਗृਹਿਣਾਂ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਤਿਥਿਪੂਜਨਮ੍ । ਆਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਤੋऽਭ੍ਰष੍ਟਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਗृਹਿਣੋ ਮਤਾਃ
ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਰੀਤ-ਰਵਾਇਤ ਨਹੀਂ ਪਾਲਦੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਘਰਵਾਲੇ ਹੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਂਹਤ੍ਯਤਿਥਿਪੂਜਾਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਗृਹਿਣੋ ਯਦਿ । ਤਦਾ ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਤੇषਾਂ ਕਿਮਨ੍ਯੈਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਜੇ ਘਰਵਾਲੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਯਸ੍ਯ ਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਨਾਮ ਨ ਚ ਗੋਤ੍ਰਂ ਨ ਚ ਸ੍ਥਿਤਿਃ । ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਗृਹਮਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੋऽਤਿਥਿਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਮਹਿਮਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਾਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਵਾ ਵृषਲਾਸ੍ਤਥਾ । ਗृਹਾਗਤਾਃ ਪੂਜਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਵਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਚਾਣ੍ਡਾਲਪ੍ਰਮੁਖਾ ਯੇऽਨ੍ਯੇ ਹੀਨਵਰ੍ਣਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਿष੍ਣੁਵਤ੍ਪੂਜਿਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯੈਰ੍ਭੂਰਿਭੋਜਨੈਃ
ਚਾਂਡਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੀਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਗਤੇष੍ਵਤਿਥਿषੁ ਪ੍ਰਯਾਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਗृਹੀ । ਅਪਿ ਸ ਤ੍ਵਰਯਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦੀਨਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਘਰਵਾਲਾ ਕਿਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ ਆਦਿ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਵਚਨੈਃ ਕੋਮਲਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ । ਕਾਰਯੇਦ੍ਭੋਜਨਂ ਵਾਪਿ ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨੈਰ੍ਮੁਦਾ ਗृਹੀ
ਉਹ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਕੀਮਤੀ ਤੋਹਫੇ ਦੇਵੇ।
ਸੁਖਦੇ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਯਨਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਜਿਗਮਿषੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸੁਖਦਾਇਕ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਸੌਣ ਦੀ ਵਸਤੀ ਬਣਾਏ; ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਨਾ।
ਯਦਿ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਗृਹੀ ਭਵਤਿ ਵਿਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਅਤਿਥ੍ਯੇਨਾਤਿਥਿਃ ਪੂਜ੍ਯਸ੍ਤਦਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸਤ੍ਤਮੌ
ਜੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਘਰਵਾਲਾ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੈਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਮਾਗਤੇष੍ਵਤਿਥਿषੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤृਣਾਦਿਕਮ੍ । ਤृਣਾਭਾਵੇਨ ਵੈ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਭੂਮੌ ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਘਾਸ ਆਦਿ ਦੇਵੇ; ਜੇ ਘਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹੇ, 'ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੈਠੋ।'
ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁਦਦ੍ਯਾਦੁਦਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਤੋ ਮਧੁਰਯਾ ਵਾਚਾ ਪृਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਕੁਸ਼ਲਾਦਿਕਮ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਪਾਣੀ ਦੇਵੇ; ਫਿਰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਆਦਿ ਪੁੱਛੇ।
ਫਲਾਦਿਕਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੋਜਨਹੇਤਵੇ । ਤਦਭਾਵੇਨ ਮਤਿਮਾਨ੍ਮੁਦਾ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਫਲ ਆਦਿ ਭੋਜਨ ਲਈ ਦੇਵੇ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਘਰਵਾਲਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਾਲਤ ਦੱਸ ਦੇਵੇ।
ਵਦੇਚ੍ਚਾਹਂ ਮਹਾਪਾਪੀ ਦਰਿਦ੍ਰ ਪ੍ਰਵਰੋऽਤਿਥੇ । ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਤੇ ਦੈਵਤਂਤ੍ਰਂਵਿਰੋਧਕਮ੍
ਉਹ ਕਹੇ, 'ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋ; ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਿਸਮਤ ਰੋਕਦੀ ਹੈ।'
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦੀਨਃ ਸਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਤਿਥਿਪੂਜਨਮ੍ । ਸ੍ਵਾਚਾਰਪਤਿਤੋ ਨਾਨ੍ਯੋ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਵੀ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਰੀਤ-ਰਵਾਇਤ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਰ੍ਚਿਤੋऽਤਿਥਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵੈ ਗृਹਿਣੋ ਗृਹਾਤ੍ । ਜਨ੍ਮਕੋਟ੍ਯਰ੍ਜਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਬਿਨਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਘਰਵਾਲੇ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੂਣ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕ ਏਵਾਤਿਥਿਰ੍ਯੇਨ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਪੂਜ੍ਯਤੇ । ਹਰੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਹਰਿਃ ਸਦ੍ਯੋ ਪਾਤਕਂ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਜਮ੍
ਜੇਕਰ ਇਕ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਉਸ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਵਚ੍ਮਿ ਹਿਤਂ ਵਚ੍ਮਿ ਦृਢਂ ਵਚ੍ਮਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਵਿਨਾਤਿਥਿਸਪਰ੍ਯਾਭਿਰ੍ਗृਹਿਣੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਾ ਗਤਿਃ
ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਭਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪੱਕਾ ਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਮਾਗਂਤੁਪੂਜਯਾ ਵਿਨਾ । ਗਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਗृਹਿਧਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਸੱਚ, ਸੱਚ, ਫਿਰ ਸੱਚ — ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ, ਰਾਹ ਨਹੀਂ, ਰਾਹ ਨਹੀਂ।