ਇਤਿ ਚਿਂਤਾਪਰੋ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮੈਵਾਗ੍ਰਤੋ ਵਨਮ੍ । ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸਰੋ ਦृष੍ਟਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ; ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਝੀਲ ਵੇਖੀ.
ਮੀਨਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਨਂ ਚ ਪਦ੍ਮੈਸ਼੍ਚਾਪਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਕਾਰਂਡੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਾਕੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜਹਂਸੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਕਾੜਾਂ, ਚਕਰਵਾਕ ਅਤੇ ਰਾਜਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸੀ.
ਮਕਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਰਨ੍ਯੈਰ੍ਜਲਚਰੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ । ਸਮੀਪੇ ਸਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੀਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਮਗਰਮੱਛ, ਕਈ ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਸਨ.
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਜਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ਸ਼ਕੁਨੈਃ ਸ਼ੁਭਸ਼ਂਸਿਭਿਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪ੍ਰਾਸ੍ਫੁਰਨ੍ਨੇਤ੍ਰਮਥ ਸਵ੍ਯੇਤਰਃ ਕਰਃ
ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਪੰਛੀਆਂ ਵੇਖੇ; ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਫੜਕਣ ਲੱਗੀ, ਫਿਰ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਵੀ.
ਪ੍ਰਾਸ੍ਫੁਰਨ੍ਨृਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਥਯਞ੍ਸ਼ੋਭਨਂ ਫਲਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਮੁਨੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਵਾਣਨ੍ਨੈਗਮਂ ਜਪਮ੍
ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੜਕਣ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ; ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਦ-ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ.
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਬਭੂਵ ਨृਪਨਂਦਨਃ । ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਹਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਨੀਨਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ.
ਪृਥਕ੍ਪृਥਗ੍ਵਵਂਦੇऽਸੌ ਮੁਨੀਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਾਨ੍ । ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਂਡਵਚ੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇਕ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ਤੇऽਪਿ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਨृਪਤੇ ਵਯਮ੍ । ਰਾਜੋਵਾਚ- ਕੇ ਭਵਂਤੋऽਤ੍ਰ ਕਥ੍ਯਂਤਾਂ ਕਾ ਚਾਖ੍ਯਾ ਭਵਤਾਮਪਿ । ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸਂਗਤਾ ਯੂਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਤ ਮੇऽਗ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਤੂੰ ਤੇ ਰਾਜੀ ਹਾਂ।' ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ? ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋ?'
ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ- ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾ ਵਯਂ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾਗਤਾਃ । ਮਾਘੋ ਨਿਕਟਮਾਯਾਤ ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਂਚਮੇऽਹਨਿ
ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ। ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਆਵੇਗਾ।'
ਅਦ੍ਯ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਦਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤ੍ਯਸੌ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪੁਤ੍ਰਦਾ ਕਾਰਿਣਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਅੱਜ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਤਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਪੁਤਰਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜੋਵਾਚ- ਏष ਵੈ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਹ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯੋਤ੍ਪਾਦਨੇ ਮਹਾਨ੍ । ਯਦਿ ਤੁष੍ਟਾ ਭਵਂਤੋ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇ ਦੀਯਤਾਂ ਤਦਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ।'
ਮੁਨਿਰੁਵਾਚ- ਅਦ੍ਯੈਵ ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਦਾ ਨਾਮ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਜ ਹੀ ਪੁਤਰਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਵਧੀਆ ਵ੍ਰਤ ਕਰੋ।'
ਅਭਿषੇਕਾਤ੍ਤਤੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮੁਨੀਨਾਮੁਪਦੇਸ਼ੇਨ ਪੁਤ੍ਰਦਾ ਯਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮੁਤਾਬਕ ਪੁਤਰਦਾ ਵ੍ਰਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨ੍ਨਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਆਜਗਾਮ ਗृਹਂ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਗਰ੍ਭਮਥਾਦਧੌ 6.41.
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਣੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਾਤਃ ਸੂਤਿਕਾਲੇ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾ । ਪਿਤਰਂ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਸਮੇਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਤੇਜਵਾਨ ਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਦਾ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਲੋਕਾਨਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਪੁਤਰਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏਕਚਿਤ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਪੁਤ੍ਰਦਾ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਹ ਲੋਕੇ ਤੁ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁਤਰਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਕृष੍ਣ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਆਦਿਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵਧੀਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਆਦਿ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।'
ਮਾਘਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਕਾ ਵਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਕਿਂ ਨਾਮ ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
'ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਨਾਮ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ।'
ਦਾਲਭ੍ਯ ਉਵਾਚ- ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪਾਪਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਜਂਤਵਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਵਿਵਿਧਾਦਿਭਿਃ
ਦਾਲਭਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਜੀਵ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।'
ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਾਸ਼੍ਚ ਪਰਵ੍ਯਸਨਮੋਹਿਤਾਃ । ਕਥਂ ਨ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
'ਕੁਝ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ? ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਇਹ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ।'
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਭਗਵਨ੍ਦਾਨੇਨਾਲ੍ਪੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਯਾਤਿ ਏਤਨ੍ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਭਗਵਾਨ, ਕਿਹੜੇ ਆਸਾਨ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।'
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁਸਾਧੁ ਮਹਾਭਾਗ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍ । ਯਨ੍ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਦਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿष੍ਣੁਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਦੈਵਤੈਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਇਹ ਗੁਪਤ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ।'
ਤਦਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਨਾਤੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਭਿਮਾਨੇਰ੍ष੍ਯਾਲੋਭ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯ ਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਦੇਵਦੇਵਂ ਚ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਾਰਿਭਿਃ
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਅਹੰਕਾਰ, ਈਰਖਾ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭੂਮਾਵਪਤਿਤਂ ਗृਹ੍ਯ ਗੋਮਯਂ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਃ । ਤਿਲਾਨ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਾਰ੍ਪਾਂਸਂ ਪਿਂਡਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਤੇ ਇਕ ਕਪੜਾ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਛੋਟੀਆਂ ਗੋਲੇ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਤਤੋ ਮਾਘੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹ੍ਯਾषਾਢਰ੍ਕ੍ਸ਼ਂ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੋਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇਕ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਜੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਆਾਢ ਹੋਵੇ—
ਮੂਲਂ ਵਾ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਨਿਯਮਾਂਸ੍ਤਤਃ । ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇ ਚ ਵਿਧਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਜਾਂ ਮੁਲ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਵਿਧੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਕृष੍ਣਨਾਮਾਨਿ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਸ੍ਖਲਿਤਾਦਿषੁ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ।