ਮੁਨੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈਖਾਨਸੋ ਨृਪਃ । ਅਦਦਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਖਿਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪਿਤ੍ਰੇ ਸ ਭੂਮਿਪਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਵੈਖਾਨਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁੰਨ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰਭੂਦ੍ਦਿਵਿ । ਵੈਖਾਨਸਸ੍ਯ ਤਾਤੋ ਵੈ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪੁੰਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਵੈਖਾਨਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਰਾਜਾਨਂ ਚਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਗਿਰਂ ਪੁਣ੍ਯਾਮੁਵਾਚ ਹ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤੀਤਿ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਚੈਵਂ ਦਿਵਂ ਗਤਃ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹੋ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ', ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਜਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਮੇਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਾਨਿ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮृਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਕਤੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਾ ਕਾਚਿਤ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਪੁਣ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਰਾਜਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਕृਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਇਹ ਵਰਤ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਚਿਂਤਾਮਣਿਸਮਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਨृਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦਸ੍ਯਾ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਪੌषਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਕਿਂ ਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਕਿਂ ਨਾਮ ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ । ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਭੋ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਕੋ ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪੋਖ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਕੀ ਹੈ? ਉਸਦਾ ਨਾਂ, ਉਸਦਾ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਜੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਭਵਤਃ ਸ੍ਨੇਹਬਂਧਨਾਤ੍ । ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮੇ ਨ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬਹੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ ਨਾਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾਂ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਯਥਾ ਮੇ ਤੁष੍ਟਿਰਾਯਾਤਿ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤੇਨ ਵੈ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹਰਿਵਾਸਰਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹਰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਇਹ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਨ ਵੈ ਮਿਥ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਰਦ । ਪੌषਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾ ਸਫਲਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ। ਪੋਖ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ 'ਸਫਲਾ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪੂਰ੍ਵੇਣੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਦਿਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਸ਼ੇषੋ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪਨ੍ਨਗਾਸ਼ਨਃ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦ੍ਵਿਪਦਾਨਾਂ ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਸ਼, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ,
ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਰਾਜਨ੍ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਤਿਥਿਃ । ਤੇ ਜਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭੋ ਰਾਜਨ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਵੈ ਸਰ੍ਵਦਾ ਮਮ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।
ਹਰਿਵਾਸਰਸਂਲੀਨਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਇਹੈਵ ਧਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮृਤਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭਂਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਮਰ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਫਲਾਯਾਂ ਫਲੈ ਰਾਜਨ੍ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਾਮਤੋ ਹਰਿਮ੍ । ਨਾਰਿਕੇਲਫਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਮੁਕੈਰ੍ਬੀਜਪੂਰਕੈਃ
ਸਫਲਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਰਾਜਨ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਰੀਅਲ, ਸੁਪਾਰੀ ਅਤੇ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਂਬੀਰੈਰ੍ਦਾਡਿਮੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਲਵਂਗੈਰ੍ਬਦਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾਮ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਨਿੰਬੂ, ਅਨਾਰ, ਆਵਲੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲਾਂ, ਲਵੰਗ, ਬੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਮ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਧੂਪਦੀਪੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸਫਲਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਦੀਪਦਾਨਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਫਲਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੀਵੇ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਹ ਵੈष੍ਣਵੈਃ । ਯਾਵਨ੍ਨਿਮੇषੋ ਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਾਵਜ੍ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਯੋ ਨਿਸ਼ਿ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲਕ ਵੀ ਜਾਗਦਾ ਹੈ—
ਏਕਾਗ੍ਰਮਨਸੋ ਰਾਜਨ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਹਿ । ਤਤ੍ਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਜ੍ਞੋ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਾ ਤਤ੍ਸਮਂ ਨਹਿ
ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਯਜਨ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਾਨਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਏਵਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸਾ ਨੈਵ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਉਸ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਹਿ ਜਾਗਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਫਲਾਯਾਃ ਕਥਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਜੋ ਜਾਗ ਕੇ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਫਲਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਚਂਪਾਵਤੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪੁਰੀ ਮਾਹਿष੍ਮਤਸ੍ਯ ਚ । ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਂਚ ਕੁਮਾਰਕਾਃ
ਮਹਿਸ਼ਮਤ ਨਗਰ ਦੀ ਚੰਪਾਵਤੀ ਨਾਂਕ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਵੈ ਮਹਾਪਾਪਰਤਃ ਸਦਾ । ਪਰਦਾਰਾਭਿਚਾਰੀ ਚ ਵੇਸ਼੍ਯਾਸਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਯਪਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ: ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪਿਤੁਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਗਮਿਤਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾ । ਅਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੂਸੁਰਾਣਾਂ ਤੁ ਨਿਂਦਕਃ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪਾਪ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ। ਮਾੜੀ ਆਦਤਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਂਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਸਃ । ਈਦृਸ਼ਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਾਹਿष੍ਮਤੋ ਨृਪਃ
ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਹਿਸ਼ਮਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ...
ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਲੁਂਪਕ ਇਤਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਚਾਪਠਤ੍ । ਰਾਜ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਕਾਸਿਤਸ੍ਤੇਨ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚੈਵ ਤੁ ਬਂਧੁਭਿਃ
ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਵਿਚ ਉਹ 'ਲੁੰਪਕਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚੈਵਂ ਪਰਿਵਾਰੈਸ੍ਤੁ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਰਿਪਂਥਿਵਤ੍ । ਲੁਂਪਕੋऽਪਿ ਤਥਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੇਗਾਨਾ ਹੋਵੇ। ਲੁੰਪਕਾ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤੋऽਹਂ ਬਾਂਧਵੈਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਰਾਜ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਕਾਸਿਤਃ ਕਿਲ । ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨੋऽਸੌ ਮਤਿਂ ਪਾਪੇ ਤਦਾਕਰੋਤ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਪਾਪੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਮਯਾ ਗਂਤਵ੍ਯਮੇਵਾਸ੍ਤੁ ਦਾਰੁਣੇ ਗਹਨੇ ਵਨੇ । ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਵ ਪੁਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਲੁਂਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵੈ ਪਿਤੁਃ
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਥੋਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਮਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲੁਂਪਕੋ ਦੈਵਯੋਗਤਃ । ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਪੁਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਤੋऽਸੌ ਗਹਨੇ ਵਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਲੁੰਪਕਾ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।