ਅਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਚ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਮ ਕਾਰੁਣ੍ਯਤਃ ਕृਤਮ੍ । ਕਨ੍ਯੋਵਾਚ- ਤੇਨ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਇਹਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ—'
ਇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਕਲਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਚ੍ਚੈਵ ਨਿਰਾਕृਤਾਃ । ਹਰਿਃ ਸੁਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਮੁਰਃ ਪृष੍ਠੇ ਸਮਾਗਤਃ
'ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਹਰਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਹਰੀ ਸੁੱਤਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਮੁਰਾ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।'
ਸਂਹਰਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਤੇ ਚੈਵ ਜਰ੍ਨਾਦਨੇ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿੱਸ਼ਨੂ ਨੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।'
ਅਹਂ ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਯੇਨ ਕਥਂ ਸੋऽਪਿ ਤ੍ਵਯਾ ਜਿਤਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਵਾਚ- ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਭੋ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੋ ਮਯਾ ਹਤਃ
'ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਾਰ ਗਿਆ?' ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।'
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਆਨਂਦਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਤਾ ਗਤਾਃ । ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਰੋਚਤੇ । ਦਦਾਮਿ ਚ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਨੰਦ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਭਲੀਏ, ਤੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ—ਮੈਂ ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਵਾਚ- ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਮੇ ਦੇਵ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਵਰਮੇਕਂ ਤੁ ਵਾਂਚ੍ਛਾਮਿ ਹृਦਯੇ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੇ کہا: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜੀ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜਨਾਰਦਨ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਚ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ । ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚੋ ਦਦਾਸਿ ਮੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਨਾਥ, ਤਿੰਨ ਵਰ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਨ ਚਾਵਾਕ੍ਯਂ ਭਵੇਦਿਹ
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਸੱਚ, ਸੱਚ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਰ ਜਰੂਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ—ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵਚਨ ਟੁੱਟੇਗਾ ਨਹੀਂ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਵਾਚ- ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇषੁ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇषੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੇ کہا: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਵਰ ਦੇ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਧਾਨਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰੀ ਦੇਵੀ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।
ਮਾਮੁਪੋष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ 6.38.
ਜੋ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਉਪਵਾਸਂ ਚ ਨਕ੍ਤਂ ਚ ਏਕਭਕ੍ਤਂ ਕਰੋਤਿ ਚ । ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਦੇਹਿ ਮਾਧਵ
ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਧਰਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ-। ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਨੋਰਥਾਨ੍ਭਦ੍ਰੇ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ فرمایا: ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਭਲੀਏ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਮਮ ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਲੋਕੇ ਯੇ ਚ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ । ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਮਮ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ। ਜੋ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵਣਗੇ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤृਤੀਯਾ ਚਾष੍ਟਮੀ ਚੈਵ ਨਵਮੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਿਥਿਰੇषਾ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਧਿਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤ੍ਰੈਤੀ, ਅਸ਼ਟਮੀ, ਨਵਮੀ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ—ਇਹ ਤਿਥੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪੂਣ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ; ਸੱਚ, ਸੱਚ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਇਦਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹृष੍ਟਾ ਪੁष੍ਟਾ ਚ ਸਂਜਾਤਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀਮਹਾਵ੍ਰਤਾ
ਇਹ ਵਰ ਦੇ ਕੇ—ਤਿੰਨ ਵਚਨ, ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ—ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਖੁਸ਼, ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਮਹਾ-ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਹਂਸਿ ਪਰਾਂ ਤਸ੍ਯ ਦਦਾਸਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਹਂਸਿ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਵਰਪ੍ਰਦਾ
ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ ਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।
ਉਭਯੋਃ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਪਾਰ੍ਥ ਤੁਲ੍ਯਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਾ । ਨ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਨੈਵ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਵਿਭੇਦਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਚੰਗੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਨਾ ਸ਼ੁਕਲ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਿਭੇਦੋ ਨੈਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਮਸ੍ਤਵ੍ਰਤਕਾਰਿਭਿਃ । ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਤਿਥਿਰੇਕਾ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ । ਉਭਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾ ਹ੍ਯਂਤੇ ਚੈਵ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਥੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪੂਰ੍ਣਾ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਾ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ । ਏਕਾਮੁਪੋषਯੇਤ੍ਤਾਂ ਵੈ ਸਹਸ੍ਰੈਕਾਦਸ਼ੀਫਲਮ੍
ਵਿੱਚੋਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪੂਰੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਗਾ।
ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਹ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਾਰਣੇ ਕृਤੇ । ਅष੍ਟਮ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ षष੍ਠੀ ਤृਤੀਯਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਜਦੋਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਪਾਰਣ ਕਰਕੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਟਮੀ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਛੱਠੀ, ਤੀਜੀ ਤੇ ਚੌਦ੍ਹਵੀ ਤੀਥੀਆਂ—
ਪੂਰ੍ਵਵਿਦ੍ਧਾ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪਰਵਿਦ੍ਧਾਮੁਪੋषਯੇਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਹ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਘਟਿਕਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਇਹ ਤੀਥੀਆਂ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਵੇਰੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੀ।
ਸਾ ਤਿਥਿਃ ਪਰਿਹਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਉਪੋष੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੁਤਾ । ਏਵਂਵਿਧਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਉਹ ਤੀਥੀ, ਜੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਤਿਆਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਹ੍ਯੁਪਵਾਸਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੜਧਵਜ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਧਨਿਆ ਹਨ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਹਰ ਸਮੇਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਸੋऽਪਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯੇ ਵੈ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਵਿष੍ਣੁਧਰ੍ਮਸਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗੀਤਾਰ੍ਥਂ ਚ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਗੀਤਾ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਵਂਦੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਿਭੁਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਤ੍ਰਯਸੁਖਾਵਹਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਤਾਰਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈ।