ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰਾਚਾਰਾਨਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇਰਤਾਨ੍ । ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਦਾਰਾਭਿਗਾਮਿਨਃ
ਮੰਦੇ ਚਾਲ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤ ਸੰਬੰਧਾਂ ਹਨ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਕੇਸ਼ਵਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਦੀਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗृਹੇ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਗਾਓ।
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚੈਵ ਤੁ ਮੈਥੁਨਮ੍ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨੋਦੇਨ ਦਿਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵਾਰਯੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਸੰਗਤਿ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰੋ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿਓ, ਨਮ ਸਕੇ ਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੋ।
ਯਥਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਵਿਧਿਨੈਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਭੇਦਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਹਿ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸ਼ਂਖੋਦ੍ਧਾਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਗਦਾਧਰਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਖੋਧਾਰ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿषੁ ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਇਕ-ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਪ੍ਰਭਾਸਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਇਕ-ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਕੇਦਾਰੇ ਚੋਦਕਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਫਲ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਕੇਦਾਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਥਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਪਾਰ੍ਥ ਗਰ੍ਭਵਾਸਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰੀ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਭੁਂਜਤੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਉਹਨਾਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਗੋਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵੇਦਾਂਤਪਾਰਗੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਯੇषਾਂ ਦੇਹੇ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ — ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ — ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਸਂਤਿ ਤੇषਾਂ ਤੇ ਤੁਲ੍ਯਾ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਤੇ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣੋ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਹਰਿਪੂਜਕਾਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਏਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਗਿਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤੇਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦਰ੍ਦ੍ਧਪੁਣ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਾਤ੍ । ਨਕ੍ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮੇਕਭਕ੍ਤੇਨ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਸ ਫਲ ਦਾ ਅੱਧਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਸਰੀਰਵਾਨ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਨਿਯਮਾਨਿ ਚ । ਯਾਵਨ੍ਨੋਪੋषਯੇਜ੍ਜਂਤੁਰ੍ਵਾਸਰਂ ਵਿष੍ਣੁਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਕੋਈ ਜੀਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਦਿਨ — ਇਕਾਦਸ਼ੀ — ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੀਰਥ, ਦਾਨ ਤੇ ਵਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਂਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ । ਪੁਣ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਪਾਂਡਵ
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਅਪਣਾਅ; ਜਿਸ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਂਡਵ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਏਤਦ੍ਧਿ ਕਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥ ਯਦ੍ਗੋਪ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਗੁਪਤ ਵਰਤ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ ਕਰ ਲਏ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਾ ਕਥਂ ਦੇਵ ਪੁਣ੍ਯਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਤਿਥਿਃ । ਕਥਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਥਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰਿਯਾ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਦੇਵ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਤिथि ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਬਣੀ?
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ - ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਪਾਰ੍ਥ ਮੁਰਨਾਮੇਤਿ ਦਾਨਵਃ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤੋ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦੇਵਭਯਂਕਰਃ 6.38.
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਥ, ਮੂਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਦਾਨਵ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਇਂਦ੍ਰੋऽਪਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾ ਨृਪ । ਮਹਾਸੁਰੇਣ ਤੇਨੈਵ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾਇਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮਹਾ-ਦਾਨਵ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਤੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨਿਰਾਕृਤਾਸ੍ਤੇਨ ਵਿਚਰਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ । ਸਸ਼ਂਕਾ ਭਯਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਰ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਗਏ।
ਇਂਦ੍ਰੇਣ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਪਿ ਚਾਗ੍ਰਤਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਾ ਵਿਚਰਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਿਆ; ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵਾ ਨ ਸ਼ੋਭਂਤੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ । ਉਪਾਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਦੇਵ ਹ੍ਯਮਰਾ ਯਾਂਤਿ ਕਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ; ਹੇ ਦੇਵ, ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਅਵਸਥਾ ਮੁੜ ਪਾ ਸਕਣ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਦੇਵਰਾਜਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ । ਸ਼ਰਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤਾ ਪਰਾਯਣਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲਕਸ਼ ਹੈ, ਉੱਥੇ, ਹੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ ਵੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ । ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਰਾਜੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉੱਥੇ ਜਾਓ, ਹੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ,
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਹਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ । ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਗਦਾਧਰਮ੍
ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਗਦਾ-ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਂਦ੍ਰਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯਤ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ੴਨਮੋ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਦੇਵਦਾਨਵਵਂਦਿਤ । ਦੈਤ੍ਯਾਰੇ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਰਾਹਿ ਨੋ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਓਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਦੋਵੇਂ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਕਮਲ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।