ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਤਿ ਗੋਵਿਂਦਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਦਾ ਵੈ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਪੱਕਾ ਧੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੜਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ,
ਤਦਾ ਤੁ ਸਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਭਵਿਤਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰੋਜ਼ ਤਿਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਉਪਵਾਸਂ ਚ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਤਤ੍ਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਿਨ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਰਾਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਸਗਰੇਣ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇਨ ਨਹੁषੇਣ ਚ ਸਾਧਿਤਃ
ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਫਲ ਅਨੰਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਗਰ, ਕਕੁਤਸਥ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਪਾਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਰਾਧਿਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਦਤ੍ਤਵਾਨਖਿਲਂ ਭੁਵਿ । ਵਾਚਿਕਾਨ੍ਮਾਨਸਾਦ੍ਵਾਪਿ ਕਾਯਜਾਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਬੋਲੀ, ਮਨ ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰਕ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਮੇਕਾਂ ਸਮੁਪੋष੍ਯਾਥ ਪੁਣ੍ਯਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਉਸ ਦਿਨ, ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ,
ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੋ ਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਹੋਮ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ,
ਯਤ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦੇषਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਮੇਨਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਦਿ ਸ੍ਨਾਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕृष੍ਣਂ ਯਦੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹਮ੍
ਪੰਜਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਵਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਕਭੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪ੍ਰਭੂ, ਉਪਵਾਸ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਖਾਣਾ — ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਫਲ ਹੈ? ਜਨਾਰਦਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਹੇਮਂਤੇ ਚੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਸੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਚ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਤਾਮੁਪੋषਯੇਤ੍ । ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਚੈਕਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਚਿਤ੍ਤੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਜਦੋਂ ਸਰਦੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਥ, ਚੜਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਃ ਸਦਾ । ਦਿਵਸਸ੍ਯਾष੍ਟਮੇ ਭਾਗੇ ਮਂਦੀਭੂਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਜਮ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਜਾਨੀਯਾਨ੍ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਿਭੋਜਨਮ੍ । ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਨਕ੍ਤਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਰਾਤ ਦਾ ਅਰਥ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ ਰਾਤ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਾਰੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਯਤੇਰ੍ਦਿਨਾष੍ਟਮੇ ਭਾਗੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤਸ੍ਯ ਨਿषੇਧਨਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿਯਮਂ ਵ੍ਰਤੀ
ਯਤੀ ਲਈ ਦਿਨ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਨਾਂ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵੇਰੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚ ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਅਧਮਂ ਕੂਪਕੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਮਧ੍ਯਮਮ੍
ਮਧਿਆਨ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ, ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ ਮੱਧਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਡਾਗੇ ਚੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਪੀਡ੍ਯਂਤੇ ਜਂਤਵੋ ਯਤ੍ਰ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇ ਕृਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਪਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਗृਹੇ ਚੈਵੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਜਲਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧੀਆ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਪਾਂਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗृਹੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰ ਪਏ ਹੋਣ।
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍ । ਕ੍ਰੋਧਲੋਭੌ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਚੈਕਚਿਤ੍ਤੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਮਿੱਟੀਏ, ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ; ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਲੋਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ।
ਨਾਲਾਪੇਤਾਂਤ੍ਯਜਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਪਾਖਂਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍ । ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦਰਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਂਦਕਾਨ੍
ਜਿਹੜੇ ਮੰਦੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਪਖੰਡੀਆਂ, ਝੂਠੇ ਬੋਲ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰਾਚਾਰਾਨਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇਰਤਾਨ੍ । ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਦਾਰਾਭਿਗਾਮਿਨਃ
ਮੰਦੇ ਚਾਲ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤ ਸੰਬੰਧਾਂ ਹਨ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਕੇਸ਼ਵਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਦੀਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗृਹੇ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਗਾਓ।
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚੈਵ ਤੁ ਮੈਥੁਨਮ੍ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨੋਦੇਨ ਦਿਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵਾਰਯੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਸੰਗਤਿ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰੋ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿਓ, ਨਮ ਸਕੇ ਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੋ।
ਯਥਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਵਿਧਿਨੈਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਭੇਦਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਹਿ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸ਼ਂਖੋਦ੍ਧਾਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਗਦਾਧਰਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਖੋਧਾਰ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿषੁ ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਇਕ-ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਪ੍ਰਭਾਸਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਇਕ-ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਕੇਦਾਰੇ ਚੋਦਕਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਫਲ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਕੇਦਾਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਥਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਪਾਰ੍ਥ ਗਰ੍ਭਵਾਸਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰੀ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।