ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਯਦਾ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾ ਪਾਰਣੇਨ ਭਵੇਦ੍ਦਿਵਜ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਪਵਾਸ ਖੋਲਣਾ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਰਣਂ ਮੁਕ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਤਦਾ ਨ ਰਾਤ੍ਰਿਦੋषਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿषਿਦ੍ਧਂ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਖੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਤ ਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ।
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਿ ਨ ਸ੍ਨਾਯਾਨ੍ਮਹਾਨਿਸ਼ਿ ਨ ਭੋਜਯੇਤ੍ । ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਪਰਯਾਮਾਭ੍ਯਾਂ ਦਿਨਵਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਉਹ ਦਿਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਭਵਤਿ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪਾਰਣੇ ਦਿਨੇ । ਉषਃਕਾਲੇ ਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਿਕਂ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਉਪਵਾਸ ਖੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸਾਧਿਤਾ ਯੇਨ ਨਰੇਣ ਭੁਵਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਮਹਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸਮਰ੍ਥੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਣਨ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾਖਿਲਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਜਨਾਃ । ਅਂਬਰੀषਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਜੀਵ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਏ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਗਤਾ ਵਿष੍ਣੁਸਦ੍ਮਨਿ । ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਮਯਾ ਤਵ
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਮਨਾਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ; ਸੱਚ, ਸੱਚ, ਤੇ ਫਿਰ ਸੱਚ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਉਹੀ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਸਮੋ ਦੇਵੋ ਨ ਤਿਥਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਸਮਾ । ਅਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਭੁਕ੍ਤਂ ਚ ਤਥਾ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤਿਥਿ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਖਾਧਾ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਯਾਤਿ ਪੂਜਿਤੇ ਮਾਧਵੇ ਸਤਿ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਲ੍ਲਭੋ ਹਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਵਧ ਕੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹਰੀ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਦਾਤ੍ਯਖਿਲਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ; ਦਵਾਦਸ਼ੀ 'ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ । ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਤ੍ਤਂ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮ
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਉਵੇਂ ਹੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯੇ ਪੁਤ੍ਰ ਗਤੋऽਹਂ ਵਿष੍ਣੁਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਤਤ੍ਰ ਪृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਭਵਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕੀਦृਸ਼ੀ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ਿਕਾ ਪਰਾ । ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇ ਫਲਂ ਕੀਦृਗ੍ਵਦ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ? ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਇਯਮੇਕਾਦਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਾ । ऋਕ੍ਸ਼ਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਜਯਂਤੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਸ਼੍ਚੈਤਾਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਦਾ ऋਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾ ਚ ਜਯਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਤਿਥੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਤਿਥਿਃ
ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਚੜਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ 'ਜਯਾ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰਃ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯਦਾ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਚੜਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ,
ਵਿਜਯਾ ਸਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਤਿਥੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਤਿਥਿਃ । ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਦਾਨਂ ਯਸ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰ ਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ 'ਵਿਜਯਾ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਸ੍ਤਥੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਧਿਫਲਪ੍ਰਦਃ । ਯਦਾ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਹਿ ਜਾਯਤੇ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੜਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ,
ਜਯਂਤੀ ਨਾਮ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਤਿਥਿਃ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ
ਉਹ ਦਿਨ 'ਜਯੰਤੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਪਾਪ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਜਾਂ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ,
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਤਿ ਗੋਵਿਂਦਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਦਾ ਵੈ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਪੱਕਾ ਧੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੜਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ,
ਤਦਾ ਤੁ ਸਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਭਵਿਤਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰੋਜ਼ ਤਿਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਉਪਵਾਸਂ ਚ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਤਤ੍ਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਿਨ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਰਾਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਸਗਰੇਣ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇਨ ਨਹੁषੇਣ ਚ ਸਾਧਿਤਃ
ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਫਲ ਅਨੰਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਗਰ, ਕਕੁਤਸਥ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਪਾਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਰਾਧਿਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਦਤ੍ਤਵਾਨਖਿਲਂ ਭੁਵਿ । ਵਾਚਿਕਾਨ੍ਮਾਨਸਾਦ੍ਵਾਪਿ ਕਾਯਜਾਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਬੋਲੀ, ਮਨ ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰਕ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਮੇਕਾਂ ਸਮੁਪੋष੍ਯਾਥ ਪੁਣ੍ਯਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਉਸ ਦਿਨ, ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ,
ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੋ ਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਹੋਮ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ,
ਯਤ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦੇषਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਮੇਨਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਦਿ ਸ੍ਨਾਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕृष੍ਣਂ ਯਦੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹਮ੍
ਪੰਜਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਵਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਕਭੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪ੍ਰਭੂ, ਉਪਵਾਸ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਖਾਣਾ — ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਫਲ ਹੈ? ਜਨਾਰਦਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।