ਯੇਨ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨੇਨ ਤੁष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਧਵਃ । ਅਵ੍ਰਣਂ ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਕੁਂਭਂ ਚਂਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੂਜਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ, ਜੋ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਵੇ।
ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਤਾਮ੍ਰਮਯਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸਗੋਧੂਮਂ ਘਟੋਪਰਿ
ਉਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਪਰ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੋਧੂਮ (ਗਹੂੰ) ਹੋਵੇ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਮਾਸਸਂਜ੍ਞਾਭਿਨਾਮਕਮ੍ । ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਪਨਂ ਸੁਮਨੋਰਮਮ੍
ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਵਿਲੇਪਨਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕੁਂਕੁਮਾਗਰੁਚਂਦਨੈਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਜਗਤਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ; ਅਤੇ ਵਿਲੇਪਨ ਕੁੰਕੁਮ, ਅਗਰ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਕਰੀਏ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਹਸਂਯੁਤਮ੍ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਤਾਧੀਸ਼ਂ ਕੁਂਭਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਵਸਤ੍ਰ, ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਭੇਟ ਕਰੀਏ; ਅਤੇ ਜੋ ਘੜੇ ਤੇ ਪਾਤਰ ਉਪਰ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਵੈ ਪਾਦੌ ਜਾਨੁਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੇ । ਊਰੂ ਵੈ ਜ੍ਞਾਨਗਮ੍ਯਾਯ ਕਟੀ ਦਾਨਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਵਿਸ਼ਵਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਗੋਡੇ, ਗਿਆਨਗਮਯਾ ਨੂੰ ਰਾਂਗ, ਦਾਨਪ੍ਰਦਾ ਨੂੰ ਕਮਰ ਭੇਟ ਕਰੀਏ।
ਉਦਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਾਯ ਹृਦਯਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਯ ਚ । ਕਂਠਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭਕਂਠਾਯ ਬਾਹੂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਂਤਕਾਰਿਣੇ
ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਦਿਲ, ਕੌਸਤੁਭਕੰਠਾ ਨੂੰ ਗਲਾ, ਅਤੇ ਖ਼ਤ੍ਰਾਂਤਕਾਰੀ ਨੂੰ ਬਾਂਹ ਭੇਟ ਕਰੀਏ।
ਲਲਾਟਂ ਵ੍ਯੋਮਮੂਰ੍ਧ੍ਨੇ ਤੁ ਸ਼ਿਰੋ ਵੈ ਸਰ੍ਵਰੂਪਿਣੇ । ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਚੈਵ ਕਮਲਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂਗੀਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਵ्योਮਮੂਧਨ ਨੂੰ ਮੱਥਾ, ਸਰਵਰੂਪਿਨ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਅਤੇ ਕਮਲਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਭੇਟ ਕਰੀਏ।
ਏਵਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਤੋऽਰ੍ਘਂ ਦਾਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਨਾਲਿਕੇਰੇਣ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁੱਚੇ ਨਾਰੀਅਲ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਅਨੇਨੈਵਾਰ੍ਘਦਾਨੇਨ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਜਾਯਤੇ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਮਗ੍ਨਂ ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਇਸ ਅਰਘ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਹੀ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ।
ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ । ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਾਖੇ ਹੋ; ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਹੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਨਿ ਸੁਹृਦ੍ਯਾਨਿ षਡ੍ਰਸਾਨਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਦੇਯਾਨਿ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕੇਸ਼ਵਾਯ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੀਏ।
ਨਾਗਪਤ੍ਰਂ ਸਕਰ੍ਪੂਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਘृਤੇਨ ਦੀਪਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲਤੈਲੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਨਾਗਪੱਤਰ ਤੇ ਕਪੂਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੀਏ; ਅਤੇ ਘੀ ਜਾਂ ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਗਾਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਗੁਰੋਃ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੈਵ ਚੋष੍ਣੀषਂ ਕਂਚੁਕਂ ਚ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ; ਵਸਤ੍ਰ, ਪੱਗ ਅਤੇ ਚੋਲਾ ਭੇਟ ਕਰੀਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁਵੇ ਸਂਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਭੋਜਨਂ ਚੈਵ ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦੇਵੇ; ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਤਾਂਬੂਲ ਦੇ ਕੇ, ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯਾਨੁਮਾਨੇਨ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਨਿਰ੍ਦ੍ਧਨੈਃ । ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀ
ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਗਰੀਬ ਵੀ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੂਣ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੀਤਨृਤ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪੁਰਾਣਪਾਠਸਹਿਤਂ ਹਾਸ੍ਯਾਹ੍ਲਾਦਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਵੀ ਹੋਣ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹਾਸੇ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਜਾਗਰਂ ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਨਃ । ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਸਵੋ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਗृਹੇ ਵੈ ਦਸ਼ਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਲੋਕ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਕਾਰਦੇ ਤੇ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਤਸਵ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋ ਧਨ੍ਯਤਮਾ ਚੇਯਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਕਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਪੱਖ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਤੈਃ ਕृਤਂ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਸਾਧਨੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸਾਧਨੇ । ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਜਾਗਰਕਾਰਣਾਤ੍
ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਜਾਗਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਨਿਕਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਉਪਵਾਸਕृਤਾ ਵਿਪ੍ਰ ਹਤ੍ਯਾਕੋਟਿਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਪੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਵੈ ਮੁਨੇ । ਧ੍ਰੁਵੇਣ ਚਾਂਬਰੀषੇਣ ਕृਤੇਯਂ ਵਿष੍ਣੁਵਲ੍ਲਭਾ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭਾਰਦਵਾਜ, ਧ੍ਰੂਵ ਅਤੇ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਇਯਂ ਕਾਸ਼ੀਸਮਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਇਯਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਸਮਾ । ਉਪੋषਿਤਾ ਚ ਭਕ੍ਤੇਨ ਵਾਂਛਿਤਂ ਚ ਦਦਾਤ੍ਯਸੌ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕਾਸੀ ਵਰਗਾ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਜੇ ਭਗਤ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਧਨ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਤਮਾ ਹਤ੍ਯਾਯੁਤਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵੈष੍ਣਵੈਰ੍ਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸੁਭਾਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵਃ ਸਂਸੇਵ੍ਯੋ ਵ੍ਰਤਤਤ੍ਪਰੈਃ । ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੇਖੋ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਚ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਚਂਦ੍ਰਃ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਤਥਾ ਵੈ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਭਕ੍ਤ ਕਾਰਣਾਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਹੇ ਭਗਤ, ਪੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਯਥਾ ਧ੍ਵਾਂਤਂ ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਪਿ । ਤਥਾਘਂ ਨਾਸ਼ਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਰਣਾਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਤੁਰੰਤ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਨਾਮ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿਚ ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ ਪੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਛੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੰਜ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਜਾਗਰਸ੍ਯ ਚ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਹਾਪਾਪੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਗਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।