ਪਵਿਤ੍ਰੋਦਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਂਭਂ ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਭੂषਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਘੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸੋਦਕਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਗੋਧੂਮੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੂਰਿਤਮ੍ । ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਗਂਧੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਪਾਣੀ ਸਮੇਤ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੋਹੂੰ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਮਲ੍ਲਿਕਾਮੋਦਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਜਾਤੀਪੁष੍ਪੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਾਖ੍ਯੈਸ੍ਤਂਦੁਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਰਣੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਬੇ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਤੁ ਉਪਵੀਤਂ ਤੁ ਸੋਤ੍ਤਰਮ੍ । ਉਪਾਨਹੌ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇ ਆਤਪਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਰੋਪਰਿ
ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਕੱਪੜੇ, ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਤਰੀ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ।
ਭੋਜਨਂ ਜਲਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਂ ਤਿਲੈਃ ਸਹ । ਰੂਪ੍ਯਂ ਚੈਵ ਤੁ ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਪਾਯਸਂ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾ ਹਰੇਃ
ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਤਿਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਾਂਦੀ, ਰੂਈ, ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹਰੀ ਲਈ ਮੁਦਰੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨੁਰ੍ਵਾਤ੍ਰ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਵਤ੍ਸਾਲਂਕਾਰਸਂਯੁਤਾ । ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗੀ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰੀ ਤਾਮ੍ਰਪृष੍ਠੀ ਤਥੈਵ ਚ
ਇੱਕ ਗਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਛੜਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ ਤੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹੀਂ ਰਤ੍ਨਪੁਚ੍ਛੀਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਗੁਰਵੇ ਤਦਾ । ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਾਧਵੇ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਬਾਲਟੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਪੂਰਾ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਖੱਟ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਦਿਓ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਫਲਪਤ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਪੂਜਨੀਯੋ ਮਹਾਭਕ੍ਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰੇਭਿਸ੍ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ 6.35.
ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਫਲ ਤੇ ਪੱਤੇ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਸ੍ਤਥਾ । ਮਾਸਨਾਮ੍ਨੈਵ ਚਰਣੌ ਜਾਨੁਨੀ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਿਣੇ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਮੌਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਰੂਪ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯੇ ਤੁ ਗੁਹ੍ਯਪਤਯੇ ਕਟੇ ਵੈ ਪੀਤਵਾਸਸੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਭृਤੇ ਨਾਭਾਵੁਦਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਯੇ
ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਗੁਪਤ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਹृਦਯੇ ਜ੍ਞਾਨਗਮ੍ਯਾਯ ਕਂਠੇ ਵੈਕੁਂਠਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਗਾਯ ਲਲਾਟੇ ਤੁ ਬਾਹੌ ਦਕ੍ਸ਼ਾਂਤਕਾਰਿਣੇ
ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂਗੇ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਸਰ੍ਵਾਂਗੇ ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਯੁਧਾਦੀਨਿ ਪੂਜਨੀਯਾਨਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਲਿਕੇਰਾਦਿਭਿਃ ਸਮਮ੍ । ਸ਼ਂਖੋਪਰਿ ਜਲੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਅਰਘ ਦਾ ਦਾਨ ਨਾਰੀਅਲ ਆਦਿ ਸਮਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਲ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅੱਖਤ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਸੂਤ੍ਰੇਣਾਵੇष੍ਟਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼੍ਰੀਕੇਸ਼ਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਵੱਟ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸ਼੍ਰੀ ਕੇਸ਼ਵ, ਜਨਾਰਦਨ!'
ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਰਾਸ਼ਿਵਿਵਰ੍ਧਨ । ਸ਼ੋਕਮੋਹਮਹਾਪਾਪਾਨ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
'ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਦੁੱਖ, ਭਟਕਣ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।'
ਸੁਕृਤਂ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਚਿਜ੍ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਤਥਾਪਿ ਮਾਂ ਮਹਾਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
'ਕਈ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਵੀ, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।'
ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ । ਵਿਯੋਨਿਂ ਚ ਗਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾਪਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ
'ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ—'
ਯੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇऽਤੀਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਾਨ੍ਸਮੁਦ੍ਧਰ । ਸ਼੍ਰਾਂਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਮਧੀਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਰਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣੀ
'ਜੋ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ; ਮੈਂ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਬੇਬਸ ਹਾਂ।'
ਦਤ੍ਤਮਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹ੍ਣ ਗਦਾਧਰ । ਦਤ੍ਵਾਰ੍ਘਂ ਧੂਪਦੀਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਸਂਭਵੈਃ
'ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ; ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਬਣੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ—'
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਨੀਰਾਜਨੈਰ੍ਗੀਤੈਰ੍ਭृਤ੍ਯੈਃ ਸਂਤੋषਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਗੋਦਾਨੈਰ੍ਭੋਜਨੈਸ੍ਤੋषਯੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
'ਸਤੁਤੀਆਂ, ਆਰਤੀ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਪੜੇ, ਦਾਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਤਥਾਤਥਾ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਗੁਰੁਰ੍ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਲੋਕਾਨਾਂ ਤਾਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਧਾਤ੍ਰਾ ਸृष੍ਟੋ ਗੁਰੁਰ੍ਯਤਃ
'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਧਾਤ੍ਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਰਣ ਲਈ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।'
ਅਤੋ ਵੈ ਗੁਰੁਪੂਜਾ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵੈ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਅਹਿਤਂ ਯੋ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਸ੍ਵਹਿਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਸਦਾ
'ਇਸ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਅਹਿਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਹਿਤ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।'
ਸ ਗੁਰੁਃ ਸ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ । ਅਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਤੁ ਗੁਰਵੇ ਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
'ਉਹ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਉਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਗੁਰੋਰ੍ਨਿਵੇਦਿਤੇ ਭੂਪ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਭਵੇਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਵਾਤਨਂ ਕਰ੍ਮ ਭੋਜਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
'ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦਿਨਂ ਨੇਯਂ ਕਥਾਨਕੈਃ । ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਨ੍ਮੀਲਨੀਵ੍ਰਤਮ੍
'ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇ ਦਿਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਲੰਘਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—'
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਸਤੇ ਵਿष੍ਣੁਸਨ੍ਨਿਧੌ
'ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੱਖ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵਸਦਾ ਹੈ।'
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਕੀਦृਸ਼ੀ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਨਿਸਂਜ੍ਞਕਾ । ਯਯਾ ਵੈ ਕृਤਯਾ ਜਂਤੁਰ੍ਮਹਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
'ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮਹਾਂਦੇਵ, ਪਕਸ਼ਵਰਧਿਨੀ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਰਕੇ ਜੀਵ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?'
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਅਮਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਜਾਯਤੇ ਤਦਾ । ਭੂਤ੍ਵਾ ਵੈ ਨਾਡਿਕਾषष੍ਠਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਦਿਨੇ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਯੁਤੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾ ਸਾ ਭਵੇਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀ
'ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਾਹੇ ਅਮਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਠ ਨਾਡੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ, ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਪਕਸ਼ਵਰਧਿਨੀ ਹੈ।'
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਤੁ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮ । ਯਤ੍ਕृਤੇ ਤੁ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਫਲਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਦ੍ਵਿਜਨਂਦਨ । ਪੂਜਿਤੇ ਚਾਰ੍ਚਿਤੇ ਵਿष੍ਣੌ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਸੁਖ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਾ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।