ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਘਟਿਕਾ ਭਵੇਤ੍ । ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਤੁ ਸਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਤਕ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਖਾਸ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ । ਕੋਟ੍ਯਂਸ਼ੇ ਨੈਵ ਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਮਖਾ ਵੇਦਾਸ੍ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਸਾਰੇ ਯੱਗ, ਵੇਦ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਸਮਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਯਾਗੋ ਨ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਕਾਸ਼ੀ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰਃ
ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੈਲੋ ਹਿਮਾਚਲੋ ਨੈਵ ਨ ਮੇਰੁਰ੍ਗਂਧਮਾਦਨਃ । ਸ਼ੈਲੋ ਨ ਨੀਲਨਿषਧੋ ਨ ਵਿਂਧ੍ਯੋ ਨੈਵ ਨੈਮਿषਮ੍
ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਮੇਰੂ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਨੀਲਾ, ਨਿਸ਼ਧ, ਵਿਂਧਿਆ ਜਾਂ ਨੈਮੀਸ਼ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਗੋਦਾਵਰੀ ਨ ਕਾਵੇਰੀ ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਨ ਵੇਦਿਕਾ । ਨ ਤਾਪੀ ਨ ਪਯੋष੍ਣੀ ਚ ਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨੈਵ ਚਂਦਨਾ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਕਾਵੇਰੀ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਵੇਦਿਕਾ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਕਸ਼ਿਪਰਾ ਜਾਂ ਚੰਦਨਾ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ।
ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀ ਚ ਸਰਯੂਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਨ ਗਂਡਿਕਾ । ਗੋਮਤੀ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਚ ਸ਼ੋਣਾਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਦਃ
ਚਰਮਣਵਤੀ, ਸਰਯੂ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਗੰਡਿਕਾ, ਗੋਮਤੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਸੋਣਾ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਉਨ੍ਮੀਲਨੀਸਮਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ
ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀਮਨੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੈਃ ਕृਤਂ ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਪਾਪਚਕ੍ਰਸਮੂਹਸ੍ਯ ਰਾਸ਼ਯਃ ਪਤਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨਮੀਲਨੀ ਦੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਮਹੀਪਾਲ ਤਿਥਿਰੁਨ੍ਮੀਲਨੀ ਭਵੇਤ੍ । ਤਨ੍ਮਾਸਨਾਮ੍ਨਾ ਗੋਵਿਂਦਃ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਉਨਮੀਲਨੀ ਤਿਥੀ ਆਵੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਤਰੂਪਮਯਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਾਸਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਮਾਧਵਃ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪਵਿਤ੍ਰੋਦਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਂਭਂ ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਭੂषਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਘੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸੋਦਕਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਗੋਧੂਮੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੂਰਿਤਮ੍ । ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਗਂਧੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਪਾਣੀ ਸਮੇਤ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੋਹੂੰ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਮਲ੍ਲਿਕਾਮੋਦਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਜਾਤੀਪੁष੍ਪੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਾਖ੍ਯੈਸ੍ਤਂਦੁਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਰਣੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਬੇ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਤੁ ਉਪਵੀਤਂ ਤੁ ਸੋਤ੍ਤਰਮ੍ । ਉਪਾਨਹੌ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇ ਆਤਪਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਰੋਪਰਿ
ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਕੱਪੜੇ, ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਤਰੀ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ।
ਭੋਜਨਂ ਜਲਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਂ ਤਿਲੈਃ ਸਹ । ਰੂਪ੍ਯਂ ਚੈਵ ਤੁ ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਪਾਯਸਂ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾ ਹਰੇਃ
ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਤਿਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਾਂਦੀ, ਰੂਈ, ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹਰੀ ਲਈ ਮੁਦਰੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨੁਰ੍ਵਾਤ੍ਰ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਵਤ੍ਸਾਲਂਕਾਰਸਂਯੁਤਾ । ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗੀ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰੀ ਤਾਮ੍ਰਪृष੍ਠੀ ਤਥੈਵ ਚ
ਇੱਕ ਗਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਛੜਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ ਤੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹੀਂ ਰਤ੍ਨਪੁਚ੍ਛੀਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਗੁਰਵੇ ਤਦਾ । ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਾਧਵੇ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਬਾਲਟੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਪੂਰਾ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਖੱਟ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਦਿਓ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਫਲਪਤ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਪੂਜਨੀਯੋ ਮਹਾਭਕ੍ਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰੇਭਿਸ੍ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ 6.35.
ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਫਲ ਤੇ ਪੱਤੇ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਸ੍ਤਥਾ । ਮਾਸਨਾਮ੍ਨੈਵ ਚਰਣੌ ਜਾਨੁਨੀ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਿਣੇ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਮੌਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਰੂਪ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯੇ ਤੁ ਗੁਹ੍ਯਪਤਯੇ ਕਟੇ ਵੈ ਪੀਤਵਾਸਸੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਭृਤੇ ਨਾਭਾਵੁਦਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਯੇ
ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਗੁਪਤ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਹृਦਯੇ ਜ੍ਞਾਨਗਮ੍ਯਾਯ ਕਂਠੇ ਵੈਕੁਂਠਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਗਾਯ ਲਲਾਟੇ ਤੁ ਬਾਹੌ ਦਕ੍ਸ਼ਾਂਤਕਾਰਿਣੇ
ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂਗੇ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਸਰ੍ਵਾਂਗੇ ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਯੁਧਾਦੀਨਿ ਪੂਜਨੀਯਾਨਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਲਿਕੇਰਾਦਿਭਿਃ ਸਮਮ੍ । ਸ਼ਂਖੋਪਰਿ ਜਲੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਅਰਘ ਦਾ ਦਾਨ ਨਾਰੀਅਲ ਆਦਿ ਸਮਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਲ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅੱਖਤ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਸੂਤ੍ਰੇਣਾਵੇष੍ਟਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼੍ਰੀਕੇਸ਼ਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਵੱਟ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸ਼੍ਰੀ ਕੇਸ਼ਵ, ਜਨਾਰਦਨ!'
ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਰਾਸ਼ਿਵਿਵਰ੍ਧਨ । ਸ਼ੋਕਮੋਹਮਹਾਪਾਪਾਨ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
'ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਦੁੱਖ, ਭਟਕਣ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।'
ਸੁਕृਤਂ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਚਿਜ੍ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਤਥਾਪਿ ਮਾਂ ਮਹਾਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
'ਕਈ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਵੀ, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।'
ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ । ਵਿਯੋਨਿਂ ਚ ਗਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾਪਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ
'ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ—'
ਯੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇऽਤੀਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਾਨ੍ਸਮੁਦ੍ਧਰ । ਸ਼੍ਰਾਂਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਮਧੀਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਰਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣੀ
'ਜੋ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ; ਮੈਂ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਬੇਬਸ ਹਾਂ।'
ਦਤ੍ਤਮਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹ੍ਣ ਗਦਾਧਰ । ਦਤ੍ਵਾਰ੍ਘਂ ਧੂਪਦੀਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਸਂਭਵੈਃ
'ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ; ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਬਣੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ—'
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਨੀਰਾਜਨੈਰ੍ਗੀਤੈਰ੍ਭृਤ੍ਯੈਃ ਸਂਤੋषਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਗੋਦਾਨੈਰ੍ਭੋਜਨੈਸ੍ਤੋषਯੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
'ਸਤੁਤੀਆਂ, ਆਰਤੀ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਪੜੇ, ਦਾਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'