ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤਿਲਕਂ ਧਾਰਣਾਦृਤਾਃ । ਬਿਭਰ੍षਿ ਕਂਠੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੇ ਤਿਲਕ ਨਿਭਾ ਕੇ ਲਾਉਣ, ਤਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈਂ।
ਮਾਲਾਂ ਮੁਖ੍ਯਾਯੁਤਸਮਾਂ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਸਂਭਵਾਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਇਹ ਮੁੱਖ ਮਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁਆਰਕਾ ਤੋਂ ਆਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਸੇ ਭੂਪ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍ । ਪਦ੍ਮਸਂਜ੍ਞਂ ਪੁਰਾਣਂ ਵੈ ਪਠਸੇ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪਦਮ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਚਰਿਤਂ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਚ ਭੂਪਤੇ । ਵਾਸਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵੇਧਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਨਰਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਨਿਵਾਰਯਸਿ ਭੂਪਾਲ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਵੇਧਂ ਵਾਸਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇਖ ਕੇ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੰਦਾ।
ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਨਾਰਕੀ । ਵੇਧਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋਣ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਣਗਿਣਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਾਲ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵਾਖ੍ਯਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਤੁਰੰਤ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਸਂਭਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਂ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ, ਜੋ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਵੈष੍ਣਵੋऽਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਭਕ੍ਤੋ ਭਾਗਵਤੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਤੁ ਮਹਾਗੁਹ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈਂ, ਭਗਵਤ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਹਾਂਗੁਪਤ ਵਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਨਾਮ ਪੁਰਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੇ ਮਾਧਵੇਨ ਤੁ । ਕਥਿਤਾ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਤਾਂ ਤੇ ਭੂਪ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮਾਧਵ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਉਨਮੀਲਨੀ ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਬਤਾਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਘਟਿਕਾ ਭਵੇਤ੍ । ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਤੁ ਸਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਤਕ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਖਾਸ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ । ਕੋਟ੍ਯਂਸ਼ੇ ਨੈਵ ਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਮਖਾ ਵੇਦਾਸ੍ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਸਾਰੇ ਯੱਗ, ਵੇਦ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਸਮਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਯਾਗੋ ਨ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਕਾਸ਼ੀ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰਃ
ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੈਲੋ ਹਿਮਾਚਲੋ ਨੈਵ ਨ ਮੇਰੁਰ੍ਗਂਧਮਾਦਨਃ । ਸ਼ੈਲੋ ਨ ਨੀਲਨਿषਧੋ ਨ ਵਿਂਧ੍ਯੋ ਨੈਵ ਨੈਮਿषਮ੍
ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਮੇਰੂ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਨੀਲਾ, ਨਿਸ਼ਧ, ਵਿਂਧਿਆ ਜਾਂ ਨੈਮੀਸ਼ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਗੋਦਾਵਰੀ ਨ ਕਾਵੇਰੀ ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਨ ਵੇਦਿਕਾ । ਨ ਤਾਪੀ ਨ ਪਯੋष੍ਣੀ ਚ ਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨੈਵ ਚਂਦਨਾ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਕਾਵੇਰੀ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਵੇਦਿਕਾ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਕਸ਼ਿਪਰਾ ਜਾਂ ਚੰਦਨਾ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ।
ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀ ਚ ਸਰਯੂਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਨ ਗਂਡਿਕਾ । ਗੋਮਤੀ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਚ ਸ਼ੋਣਾਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਦਃ
ਚਰਮਣਵਤੀ, ਸਰਯੂ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਗੰਡਿਕਾ, ਗੋਮਤੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਸੋਣਾ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਉਨ੍ਮੀਲਨੀਸਮਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ
ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀਮਨੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੈਃ ਕृਤਂ ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਪਾਪਚਕ੍ਰਸਮੂਹਸ੍ਯ ਰਾਸ਼ਯਃ ਪਤਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨਮੀਲਨੀ ਦੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਮਹੀਪਾਲ ਤਿਥਿਰੁਨ੍ਮੀਲਨੀ ਭਵੇਤ੍ । ਤਨ੍ਮਾਸਨਾਮ੍ਨਾ ਗੋਵਿਂਦਃ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਉਨਮੀਲਨੀ ਤਿਥੀ ਆਵੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਤਰੂਪਮਯਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਾਸਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਮਾਧਵਃ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪਵਿਤ੍ਰੋਦਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਂਭਂ ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਭੂषਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਘੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸੋਦਕਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਗੋਧੂਮੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੂਰਿਤਮ੍ । ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਗਂਧੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਪਾਣੀ ਸਮੇਤ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੋਹੂੰ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਮਲ੍ਲਿਕਾਮੋਦਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਜਾਤੀਪੁष੍ਪੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਾਖ੍ਯੈਸ੍ਤਂਦੁਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਰਣੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਬੇ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਤੁ ਉਪਵੀਤਂ ਤੁ ਸੋਤ੍ਤਰਮ੍ । ਉਪਾਨਹੌ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇ ਆਤਪਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਰੋਪਰਿ
ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਕੱਪੜੇ, ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਤਰੀ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ।
ਭੋਜਨਂ ਜਲਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਂ ਤਿਲੈਃ ਸਹ । ਰੂਪ੍ਯਂ ਚੈਵ ਤੁ ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਪਾਯਸਂ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾ ਹਰੇਃ
ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਤਿਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਾਂਦੀ, ਰੂਈ, ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹਰੀ ਲਈ ਮੁਦਰੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨੁਰ੍ਵਾਤ੍ਰ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਵਤ੍ਸਾਲਂਕਾਰਸਂਯੁਤਾ । ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗੀ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰੀ ਤਾਮ੍ਰਪृष੍ਠੀ ਤਥੈਵ ਚ
ਇੱਕ ਗਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਛੜਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ ਤੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹੀਂ ਰਤ੍ਨਪੁਚ੍ਛੀਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਗੁਰਵੇ ਤਦਾ । ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਾਧਵੇ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਬਾਲਟੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਪੂਰਾ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਖੱਟ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਦਿਓ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਫਲਪਤ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਪੂਜਨੀਯੋ ਮਹਾਭਕ੍ਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰੇਭਿਸ੍ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ 6.35.
ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਫਲ ਤੇ ਪੱਤੇ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਸ੍ਤਥਾ । ਮਾਸਨਾਮ੍ਨੈਵ ਚਰਣੌ ਜਾਨੁਨੀ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਿਣੇ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਮੌਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਰੂਪ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯੇ ਤੁ ਗੁਹ੍ਯਪਤਯੇ ਕਟੇ ਵੈ ਪੀਤਵਾਸਸੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਭृਤੇ ਨਾਭਾਵੁਦਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਯੇ
ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਗੁਪਤ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।