ਸ਼੍ਯਾਮਾਂਕੁਰੈਃ ਸਦਾ ਵਤ੍ਸ ਪੂਜਨਂ ਚਾਤਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍ । ਪृਥ੍ਵੀਦਾਨਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੂਰ੍ਵਯਾ ਪੂਜਨੇ ਕृਤੇ
ਪਿਆਰੇ, ਦੁਰਵਾ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਪૃਥਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋ ਵੈ ਨਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦੂਰ੍ਵਾਯਾਃ ਸਦृਸ਼ਂ ਭੁਵਿ । ਤਯਾ ਵੈ ਪੂਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਵਾ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁषੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਦੂਰ੍ਵਯਾ ਸਹ । ਯਵਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁषੇਨ ਵਾ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੌ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ੇਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਾਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸੁਖਦਂ ਚੈਵ ਤਥਾਯੁष੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਸਦਾ । ਏਤਦ੍ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਵਰਤ ਜੋ ਮੋਖਸ਼, ਸੁਖ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਸੁਖਦਂ ਯਤੀਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਦਿਸ਼ਮਨਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਤੇ ਗੰਦਗੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਮੇਤਚ੍ਚ ਕੁਰੁषੇ ਨੋ ਵਾ ਚੈਵ ਨਰਾਧਿਪ । ਦਸ਼ਮੀਵੇਧਰਹਿਤਂ ਕੁਰੁषੇ ਜਾਗਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇਂ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇਂ, ਇਹ ਦਸਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਨਿਕਰੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਸੇ ਹਰਿਮ੍ । ਗੋਪੀਚਂਦਨਜਂ ਪਤ੍ਰਂ ਭਾਲੇ ਵਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਦੀ ਲੇਪ ਜਾਂ ਪੱਤਾ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਲਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਧਾਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰੀਕਰਣਂ ਨृਪ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਧਾਰਯਸੇ ਗੋਪੀਚਂਦਨਸਂਭਵਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਹੇਮਹਾਰੀ ਚ ਮਦ੍ਯਪਾਨੀ ਤਥੈਵ ਚ । ਅਗਮ੍ਯਗੋ ਮਹਾਪਾਪੀ ਤਥਾ ਹ੍ਯਨृਤਭਾषਿਤਃ
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੋਰ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤਿਲਕਂ ਧਾਰਣਾਦृਤਾਃ । ਬਿਭਰ੍षਿ ਕਂਠੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੇ ਤਿਲਕ ਨਿਭਾ ਕੇ ਲਾਉਣ, ਤਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈਂ।
ਮਾਲਾਂ ਮੁਖ੍ਯਾਯੁਤਸਮਾਂ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਸਂਭਵਾਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਇਹ ਮੁੱਖ ਮਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁਆਰਕਾ ਤੋਂ ਆਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਸੇ ਭੂਪ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍ । ਪਦ੍ਮਸਂਜ੍ਞਂ ਪੁਰਾਣਂ ਵੈ ਪਠਸੇ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪਦਮ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਚਰਿਤਂ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਚ ਭੂਪਤੇ । ਵਾਸਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵੇਧਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਨਰਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਨਿਵਾਰਯਸਿ ਭੂਪਾਲ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਵੇਧਂ ਵਾਸਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇਖ ਕੇ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੰਦਾ।
ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਨਾਰਕੀ । ਵੇਧਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋਣ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਣਗਿਣਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਾਲ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵਾਖ੍ਯਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਤੁਰੰਤ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਸਂਭਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਂ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ, ਜੋ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਵੈष੍ਣਵੋऽਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਭਕ੍ਤੋ ਭਾਗਵਤੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਤੁ ਮਹਾਗੁਹ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈਂ, ਭਗਵਤ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਹਾਂਗੁਪਤ ਵਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਨਾਮ ਪੁਰਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੇ ਮਾਧਵੇਨ ਤੁ । ਕਥਿਤਾ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਤਾਂ ਤੇ ਭੂਪ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮਾਧਵ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਉਨਮੀਲਨੀ ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਬਤਾਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਘਟਿਕਾ ਭਵੇਤ੍ । ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਤੁ ਸਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਤਕ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਖਾਸ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ । ਕੋਟ੍ਯਂਸ਼ੇ ਨੈਵ ਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਮਖਾ ਵੇਦਾਸ੍ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਸਾਰੇ ਯੱਗ, ਵੇਦ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਸਮਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਯਾਗੋ ਨ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਕਾਸ਼ੀ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰਃ
ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੈਲੋ ਹਿਮਾਚਲੋ ਨੈਵ ਨ ਮੇਰੁਰ੍ਗਂਧਮਾਦਨਃ । ਸ਼ੈਲੋ ਨ ਨੀਲਨਿषਧੋ ਨ ਵਿਂਧ੍ਯੋ ਨੈਵ ਨੈਮਿषਮ੍
ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਮੇਰੂ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਨੀਲਾ, ਨਿਸ਼ਧ, ਵਿਂਧਿਆ ਜਾਂ ਨੈਮੀਸ਼ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਗੋਦਾਵਰੀ ਨ ਕਾਵੇਰੀ ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਨ ਵੇਦਿਕਾ । ਨ ਤਾਪੀ ਨ ਪਯੋष੍ਣੀ ਚ ਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨੈਵ ਚਂਦਨਾ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਕਾਵੇਰੀ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਵੇਦਿਕਾ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਕਸ਼ਿਪਰਾ ਜਾਂ ਚੰਦਨਾ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ।
ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀ ਚ ਸਰਯੂਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਨ ਗਂਡਿਕਾ । ਗੋਮਤੀ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਚ ਸ਼ੋਣਾਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਦਃ
ਚਰਮਣਵਤੀ, ਸਰਯੂ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਗੰਡਿਕਾ, ਗੋਮਤੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਸੋਣਾ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਉਨ੍ਮੀਲਨੀਸਮਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ
ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਨਮੀਲਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀਮਨੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੈਃ ਕृਤਂ ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਪਾਪਚਕ੍ਰਸਮੂਹਸ੍ਯ ਰਾਸ਼ਯਃ ਪਤਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨਮੀਲਨੀ ਦੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਮਹੀਪਾਲ ਤਿਥਿਰੁਨ੍ਮੀਲਨੀ ਭਵੇਤ੍ । ਤਨ੍ਮਾਸਨਾਮ੍ਨਾ ਗੋਵਿਂਦਃ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਉਨਮੀਲਨੀ ਤਿਥੀ ਆਵੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਤਰੂਪਮਯਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਾਸਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਮਾਧਵਃ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।