ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਸੁਗਤਿ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁषੇ ਰਾਜਨ੍ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤੁ ਪੂਜਨਮ੍
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਰੂਰ ਕਰ।
ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤੁ ਯੇ ਰਾਜਨ੍ਸੇਵਾ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਤੇषਾਂ ਦਂਡਂ ਚ ਕੁਰੁषੇ ਨੋ ਵਾ ਤੇषਾਂ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਨਿੱਤ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇਂ ਜਾਂ ਨਾ ਦੇਵੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਭੋਜਨਾਨਂਤਰਂ ਤੇषਾਂ ਭੋਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨृਪ । ਤੈਰੇਵ ਪੂਜਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਃ
ਰਾਜਨ, ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੋਣ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਭੂਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਧਾਰਯਸਿ ਭੂਪਾਲ ਕਂਠੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੱਥਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਧੂਪਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਵੈ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਜਸਿ ਭੂਪਤੇ । ਆਰਾਰ੍ਤਿਕਂ ਸਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵੇਦਯੇਰ੍ਨृਪ
ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧੂਪ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸਦਾ ਆਰਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼ਂਖੋਦਕਂ ਹਰੇਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼ੇषਂ ਯਚ੍ਛਸਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍
ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਾਂਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਉਸਦਾ ਬਚਿਆ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਮ੍ । ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਾਯ ਦਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਨਕ੍ਸ਼ਿ ਵਾਡਵ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਾਰੇ ਸਮਾਨਾਂ ਸਮੇਤ ਨੈਵੇਦਿਆ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਨ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਸਹ ਭੁਜ੍ਯਤੇ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਮਸਹਸ੍ਰੇਣ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੌषਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਦੀਪਾਰ੍ਘਦਾਨਂ ਵੈ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕੁਰੁषੇ ਗੀਤਨਰ੍ਤਨਮ੍ । ਸ਼੍ਯਾਮਾਂਕੁਰੈਃ ਪੂਜਯਸੇ ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਤੇ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੁਰਵਾ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਲੋਕ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਂਕੁਰੈਃ ਸਦਾ ਵਤ੍ਸ ਪੂਜਨਂ ਚਾਤਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍ । ਪृਥ੍ਵੀਦਾਨਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੂਰ੍ਵਯਾ ਪੂਜਨੇ ਕृਤੇ
ਪਿਆਰੇ, ਦੁਰਵਾ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਪૃਥਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋ ਵੈ ਨਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦੂਰ੍ਵਾਯਾਃ ਸਦृਸ਼ਂ ਭੁਵਿ । ਤਯਾ ਵੈ ਪੂਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਵਾ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁषੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਦੂਰ੍ਵਯਾ ਸਹ । ਯਵਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁषੇਨ ਵਾ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੌ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ੇਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਾਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸੁਖਦਂ ਚੈਵ ਤਥਾਯੁष੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਸਦਾ । ਏਤਦ੍ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਵਰਤ ਜੋ ਮੋਖਸ਼, ਸੁਖ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਸੁਖਦਂ ਯਤੀਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਦਿਸ਼ਮਨਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਤੇ ਗੰਦਗੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਮੇਤਚ੍ਚ ਕੁਰੁषੇ ਨੋ ਵਾ ਚੈਵ ਨਰਾਧਿਪ । ਦਸ਼ਮੀਵੇਧਰਹਿਤਂ ਕੁਰੁषੇ ਜਾਗਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇਂ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇਂ, ਇਹ ਦਸਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਨਿਕਰੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਸੇ ਹਰਿਮ੍ । ਗੋਪੀਚਂਦਨਜਂ ਪਤ੍ਰਂ ਭਾਲੇ ਵਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਦੀ ਲੇਪ ਜਾਂ ਪੱਤਾ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਲਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਧਾਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰੀਕਰਣਂ ਨृਪ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਧਾਰਯਸੇ ਗੋਪੀਚਂਦਨਸਂਭਵਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਹੇਮਹਾਰੀ ਚ ਮਦ੍ਯਪਾਨੀ ਤਥੈਵ ਚ । ਅਗਮ੍ਯਗੋ ਮਹਾਪਾਪੀ ਤਥਾ ਹ੍ਯਨृਤਭਾषਿਤਃ
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੋਰ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤਿਲਕਂ ਧਾਰਣਾਦृਤਾਃ । ਬਿਭਰ੍षਿ ਕਂਠੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੇ ਤਿਲਕ ਨਿਭਾ ਕੇ ਲਾਉਣ, ਤਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈਂ।
ਮਾਲਾਂ ਮੁਖ੍ਯਾਯੁਤਸਮਾਂ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਸਂਭਵਾਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਇਹ ਮੁੱਖ ਮਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁਆਰਕਾ ਤੋਂ ਆਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਸੇ ਭੂਪ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍ । ਪਦ੍ਮਸਂਜ੍ਞਂ ਪੁਰਾਣਂ ਵੈ ਪਠਸੇ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪਦਮ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਚਰਿਤਂ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਚ ਭੂਪਤੇ । ਵਾਸਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵੇਧਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਨਰਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਨਿਵਾਰਯਸਿ ਭੂਪਾਲ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਵੇਧਂ ਵਾਸਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇਖ ਕੇ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੰਦਾ।
ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਨਾਰਕੀ । ਵੇਧਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋਣ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਣਗਿਣਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਾਲ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵਾਖ੍ਯਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਤੁਰੰਤ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਸਂਭਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਂ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ, ਜੋ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਵੈष੍ਣਵੋऽਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਭਕ੍ਤੋ ਭਾਗਵਤੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਤੁ ਮਹਾਗੁਹ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈਂ, ਭਗਵਤ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਹਾਂਗੁਪਤ ਵਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਉਨ੍ਮੀਲਨੀ ਨਾਮ ਪੁਰਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੇ ਮਾਧਵੇਨ ਤੁ । ਕਥਿਤਾ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਤਾਂ ਤੇ ਭੂਪ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮਾਧਵ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਉਨਮੀਲਨੀ ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਬਤਾਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।