ਨਮੋ ਨਿਰ੍ਮਾਂਸਦੇਹਾਯ ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਜਟਾਯ ਚ । ਨਮੋ ਵਿਸ਼ਾਲਨੇਤ੍ਰਾਯ ਸ਼ੁष੍ਕੋਦਰਭਯਾਕृਤੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਮਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਲੰਬੀ ਦਾਡ਼ੀ ਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੁੱਕੀ ਤੌਂਦ ਵਾਲੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ।
ਨਮਃ ਪੁष੍ਕਲਗਾਤ੍ਰਾਯ ਸ੍ਥੂਲਰੋਮ੍ਣੇऽਥ ਵੈ ਨਮਃ । ਨਮੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯ ਸ਼ੁष੍ਕਾਯ ਕਾਲਦਂष੍ਟ੍ਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਮੋਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਲੰਮੇ, ਸੁੱਕੇ, ਤੇ ਕਾਲ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਕੋਟਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਨਮੋ ਘੋਰਾਯ ਰੌਦ੍ਰਾਯ ਭੀषਣਾਯ ਕਪਾਲਿਨੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਖੋਖਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਭਿਆਨਕ, ਰੁੱਦੇ, ਡਰਾਉਣੇ, ਖੋਪੜੀ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਯ ਵਲੀਮੁਖ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਭਯਦਾਯ ਚ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਚੁਰੜੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਸਕਰ।
ਅਧੋਦृष੍ਟੇ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਸਂਵਰ੍ਤਕ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਨਮੋ ਮਂਦਗਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੇਹੜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਹੌਲੀ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਤਲਵਾਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ।
ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਦੇਹਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੋਗਰਤਾਯ ਚ । ਨਮੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤਾਯ ਅਤृਪ੍ਤਾਯ ਚ ਵੈ ਨਮਃ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪ ਨਾਲ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸਦਾ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਰੱਜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਮਜਸੂਨਵੇ । ਤੁष੍ਟੋ ਦਦਾਸਿ ਵੈ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰੁष੍ਟੋ ਹਰਸਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ। ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋਰਗਾਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਲੋਕਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਂਤਿ ਸਮੂਲਤਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਸੱਪ – ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੜ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਦੇਵ ਵਰਾਰ੍ਹੋऽਹਮੁਪਾਗਤਃ । ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਸੌਰਿਰ੍ਗ੍ਰਹਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੇਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਇਸ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਦੋਂ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੌਰੀ ਨੇ—
ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਹृष੍ਟਰੋਮਾ ਤੁ ਭਾਸ੍ਕਰਿਃ । ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਤਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਤਵੇਨਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਰਘੁਨਂਦਨ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਸਕਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਮੁੜ ਬੋਲੇ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਭਜਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਮੰਗਣਾ ਹੈ, ਮੰਗ ਲੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।'
ਦਸ਼ਰਥ ਉਵਾਚ- ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇ ਸੌਰੇ ਪੀਡਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ । ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਸਰੀਸृਪਾਮ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵੀ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਜਾਂ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਸ਼ਨਿਰੁਵਾਚ- ਗृਹ੍ਣਂਤੀਤਿ ਗ੍ਰਹਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਃ ਪੀਡਾਕਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਅਦੇਯਂ ਯਾਚਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਇਸ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੀੜਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗਿਆ, ਉਹ ਦੇਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਪਠਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਏਕਕਾਲਂ ਦ੍ਵਿਕਾਲਂ ਵਾ ਪੀਡਾਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਿਆ ਇਹ ਭਜਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹੇਗਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਮृਤ੍ਯੁਂ ਮृਤ੍ਯੁਗਤੋ ਦਦ੍ਯਾਂ ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਂਤੇ ਚਤੁਰ੍ਥਕੇ
ਦੇਵੀ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਲਈ, ਚੌਥੀ ਜਨਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜੇ ਮੌਤ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਯਃ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਸ਼ਮੀਪਤ੍ਰੈਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਲੋਹਜਾਂ ਮਮ
ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਮਾषੌਦਨਤਿਲੈਰ੍ਮਿਸ਼੍ਰਂ ਦਦ੍ਯਾਲ੍ਲੋਹਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਕृष੍ਣਾਂ ਗਾਂ ਵृषਭਂ ਵਾਪਿ ਯੋ ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਿਵਜਾਤਯੇ
ਅਤੇ ਮਾਸ, ਚੌਲ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੋਹਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਜਾਂ ਵੱਛਾ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਮਦ੍ਦਿਨੇ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਪੇਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਕृਤਾਂਜਲਿ
ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਮੇਰੇ ਦਿਨ, ਇਸ ਭਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਭਜਨ ਜਪਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਪੀਡਾ ਨ ਚੈਵਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਦਾਚਨ । ਗੋਚਰੇ ਜਨ੍ਮਲਗ੍ਨੇ ਵਾ ਦਸ਼ਾਸ੍ਵਂਤਰ੍ਦਸ਼ਾਸੁ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਮੇਰੇ ਗੋਚਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਦਸ਼ਾ ਅੰਤਰਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਿ ਸਤਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪੀਡਾਂ ਚਾਪਿ ਗ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ । ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪੀਡਾਮੁਕ੍ਤਂ ਜਗਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੋਂ। ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਸ੍ਤੇ ਰਘੁਨਂਦਨ । ਵਰਤ੍ਰਯਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਤਿੰਨ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ—
ਮੇਨੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਮ੍ । ਸ਼ਨਿਨਾ ਚਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਫਲ ਸਮਝਿਆ, ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਨੀ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਗਤਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ । ਯ ਇਦਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਨਿਵਾਰੇ ਸ੍ਤਵਂ ਪਠੇਤ੍ 6.33.
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਪਾਈ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਇਹ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਪਠ੍ਯਮਾਨਮਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ । ਨਰਃ ਸ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਭਜਨ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਲੋਕਃ ਕਰ੍ਮਬਂਧਨਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕ ਤੁਰੰਤ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਸਰ੍ਵਪਾਪੌਘਸ਼ਮਨਂ ਮਹਾਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸ਼ृਣੁ ਕृष੍ਣਾਵਤਾਰਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸੁਣ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਵਤਾਰ, ਇਹ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ ਨਾਮਕ ਮਹਾਂ ਵਰਤ।'
ਕਾਮਦਂ ਸਸ੍ਪृਹਾਣਾਂ ਤੁ ਨਿਸ੍ਪृਹਾਣਾਂ ਤੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍ । ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਚਾਹ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕਲਿਕਾਲੇ ਚ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪੂਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣੇ ਚੀਰ੍ਣੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਪਰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਾਗਮੈਰ੍ਨ ਪੁਰਾਣਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨ ਮਖੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਭਿਃ । ਬਹੁਭਿਰ੍ਵ੍ਰਤਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਨਾ ਤਾਂ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਨਾ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ, ਨਾ ਕਈ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ,
ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਨ ਕृਤਾ ਯਦਿ । ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਦृष੍ਟਾ ਵੈ ਵੈष੍ਣਵੀ ਤਿਥਿਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਜੇ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਤਿਥੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।