ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਸ੍ਵਜਨਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਪ੍ਰੇषਣਲਿਪ੍ਸਯਾ । ਨ ਚ ਪ੍ਰੇषਣਦੋ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਕਾਲੇ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਪੀਡਿਤਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਅਕਾਲ ਨਾਲ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਗਹਨੇ ਸਰਸ਼੍ਚੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਪਂਕਜਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਕृਤੋ ਭਾਵੋ ਗृਹ੍ਣੀਵਃ ਪਂਕਜਾਨਿ ਵੈ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਇਕ ਝੀਲ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੇਖੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਜਾਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਪਦੇ ਪਦੇ । ਆਸ੍ਥਿਤੌ ਨਗਰੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਹ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਣੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਕ੍ਰਯਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨੈਵ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਪਂਕਜਮ੍ । ਤਨ੍ਮਠਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਾਂਗਣੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ ਉਹ ਫੁੱਲ ਵੇਚਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਹ ਕਮਲ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦੇ। ਤੂੰ ਮੰਡੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਸ੍ਵਨਃ । ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹ੍ਯੇष ਵਾਦਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਨਿਸ੍ਵਨਃ
ਉਥੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਹ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟੇ ਤਦਾ ਤੂਰ੍ਯੇ ਤੇਨੋਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋਂਤਰਮ੍ । ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤ ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਥੋਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਪਾਸੇ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਥੇ ਕਾਸੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਜੀ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਦੁਹਿਤਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਂਦ੍ਰਾਵਤੀ ਸਤੀ । ਉਪੋषਿਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਜਯਂਤੀਮष੍ਟਮੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਗਤੋऽਸੌ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਸਂਤੁष੍ਟਚਿਤ੍ਤਃ ਸ ਤਦਾ ਹਰ੍षਸ੍ਤਤ੍ਰਾਗਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਪੁੱਜਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਦੇਵ ਵੈਤਾਨਿਕੋ ਵਿਧਿਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਸਹਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੈਤਾਨਿਕ ਰੀਤ ਵੇਖੀ, ਜਿਥੇ ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਜੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹ ਪੁष੍ਪਾਰ੍ਚਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਸ਼ੇषੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤਃ ਪੁष੍ਪਮਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਫੁੱਲ ਬਚ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸਾਹ ਕੇਨੇਹਾਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਕਿ ਇਹ ਪੂਜਾ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪਤਾ ਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸਭ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਤੁ ਸਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਦੌ ਵਿਤ੍ਤਂ ਬਹੁਸ੍ਵਯਮ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਤ੍ਤਂ ਨੋ ਗृਹੀਤਂ ਭੋਜਨਾਯਾਨੁਮਂਤ੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਤੂੰ ਉਹ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਸਗੋਂ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨ ਗृਹੀਤਂ ਭੋਜਨਂ ਚ ਨ ਚ ਵਿਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਦਾ । ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪੂਜਿਤੋऽਸੌ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਭੋਜਨ ਲਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਧਨ। ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤਯਾ ਸਦਾ । ਵਿਸ਼੍ਰਂਭਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤੋऽਸਿ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਤੇਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਦੇਤਦਨ੍ਯਜਨੁषਿ ਸੁਕृਤਂ ਚਾਰ੍ਜਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵੀਯਕਰ੍ਮਾਨੁਯੋਗਤਃ
ਇਹ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਮਿਲੀ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਮਾਨਮਾਗਮਤ੍ਤਦਾ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਭੂਪ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਸ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਜਨ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਕੇਨੈਵ ਚ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਚ ਸਾ ਤਿਥਿਃ । ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਯਦਿ
ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਕਿਹੜੇ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਤਵ । ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਇਹ ਕਰਮ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੋਹਿਣੀ ਯਦਿ ਲਭ੍ਯੇਤ ਜਯਂਤੀ ਨਾਮ ਸਾ ਤਿਥਿਃ । ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਕਾਰਣਮ੍
ਜੇ ਉਸ ਦਿਨ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੱਥ ਜਯੰਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਾਨਮਸ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਮਮ । ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਪਾਪਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ। ਇਹ ਕਰਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋषਿਤਸ੍ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृष੍ਣਤਿਲੈਃ ਸਹ । ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਘੜਾ ਰੱਖੋ।
ਵਜ੍ਰਮੌਕ੍ਤਿਕਵੈਡੂਰ੍ਯ ਪੁष੍ਪਰਾਗੇਂਦ੍ਰਨੀਲਕਮ੍ । ਪਂਚਰਤ੍ਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਤੁ ਇਤਿ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹੀਰਾ, ਮੋਤੀ, ਵਿਦੂਰ, ਪੀਲਾ ਪੱਤਰ ਤੇ ਨੀਲਾ — ਇਹ ਪੰਜ ਚੰਗੇ ਰਤਨ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਤਿਆਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸੌਵਰ੍ਣਾਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਨਂਦਗੇਹਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰਾ ਰੱਖੋ। ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਸ਼ੋਦਾ, ਜੋ ਨੰਦ ਜੀ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੋ।
ਦਦਮਾਨਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਤਨਂ ਵੈ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਨਨਾਮ੍ । ਪਿਬਮਾਨਂ ਸ੍ਤਨਂ ਮਾਤੁਰਪਰਂ ਪਾਣਿਨਾ ਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਆਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦੁੱਧ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਤਨ ਫੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆਲੋਕ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਸੁਖਯਂਤਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਯਾਵਚ੍ਛਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਮਾਂ ਵਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉ।
ਦ੍ਵਿ ਨਿष੍ਕਮਾਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਤ੍ਰਿਲੋਹੇਨੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੌਵਰ੍ਣੇਨਾਥਵਾ ਪੁਨਃ
ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੋ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਭਾਰ ਦੀ ਬਣਾਉ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
thumb|ਅਙ੍ਗੁਲਿਵਿਨ੍ਯਾਸਃ2 thumb|ਅਙ੍ਗੁਲਿਵਿਨ੍ਯਾਸਃ4 thumb|ਅਙ੍ਗੁਲਿਵਿਨ੍ਯਾਸ5 thumb|ਅਙ੍ਗੁਲਿਵਿਨ੍ਯਾਸ6 ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਰੋਹਿਣੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੌਵਰ੍ਣੀ ਰਾਜਤਃ ਸ਼ਸ਼ੀ । ਅਂਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਸ਼ੀ ਰੋਹਿਣੀ ਚਤੁਰਂਗੁਲਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੋਹਣੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਣਾਉ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਚਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਰੱਖੋ।
ਕਰ੍ਣਯੋਃ ਕੁਂਡਲੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਂਠਾਭਰਣਕਂ ਗਲੇ । ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੋਵਿਂਦਂ ਮਾਤ੍ਰਾਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਕੰਨਾਂ ਲਈ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਗਲੇ ਲਈ ਹਾਰ ਪਾਓ। ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਂਦਨੇਨਾਨੁਲੇਪਯੇਤ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਲਗਾਓ। ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ, ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ੈਃ ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ । ਦੀਪਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਪਮਂਡਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਠਾਈਆਂ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਉਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੀਵਾ ਵੀ ਰੱਖੋ।