ਸ ਪਾਲਯਨ੍ਸ਼ੁਭਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ । ਨ ਤਾਦृਸ਼ਮਭੂਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਹਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ; ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਐਸਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਨ ਚੇਦृਸ਼ਂ ਨਰੈਰਨ੍ਯੈਰ੍ਵਿਮਾਨਮਧਿਰੋਹਿਤਮ੍ । ਕਸ੍ਯੇਹ ਕਰ੍ਮਣੋ ਵ੍ਯष੍ਟਿਰ੍ਯੇਨਾਹਂ ਸੁਰਰਾਡਿਵ
ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਐਸਾ ਦਿਵਯ ਰਥ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ?
ਇਤਿ ਚਿਂਤਾਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਾਰ੍ਥਿਵਵਰੋ ਮੇਰੁਂ ਸ਼ਿਖਰਿਣਾਂ ਵਰਮ੍
ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਰਾਜਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਸੌ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ । ਆਸੀਨਂ ਪਰ੍ਵਤਵਰੇ ਸ਼ੈਲਪਟ੍ਟੇ ਹਿਰਣ੍ਮਯੇ
ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਂ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਪਰਾਯਣਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹ੍ਯਵਾਤਰਦ੍ਰਾਜਾ ਪ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੋऽਥ ਵਿਸ੍ਮਯਮ੍
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਜੀ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਜੋਗ ਦੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਤੁਰੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਵਵਂਦੇ ਚਰਣੌ ਹृष੍ਟਸ੍ਤੇਨਾਪਿ ਸ ਚ ਨਂਦਿਤਃ । ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਨृਪਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਜੀ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ ਲੋਕੇ ਸਂਪਚ੍ਚੇਯਂ ਯਥਾ ਮਮ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਲਭ੍ਯੇਤ ਕਸ਼੍ਚਾਹਂ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਵੱਡੀ ਤਕਦੀਰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੱਸੋ, ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੌਣ ਸੀ?
ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਯ ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਯਦਿ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਾਰਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਵ ਚਾਨੁਗ੍ਰਹੋऽਭਵਤ੍ । ਤ੍ਵਮਾਸੀਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨੁषਿ ਸੁਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਸ਼ੁਚਿਃ
ਕਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਪਾਰੀ ਸੀ।
ਸ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਤੇ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਬਾਂਧਵੈਃ । ਸਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਿਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾਨੁਗਤਸ੍ਤਥਾ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਧੰਧਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ। ਤੇਰੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਘੱਟ ਗਈ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੀ।
ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਸ੍ਵਜਨਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਪ੍ਰੇषਣਲਿਪ੍ਸਯਾ । ਨ ਚ ਪ੍ਰੇषਣਦੋ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਕਾਲੇ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਪੀਡਿਤਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਅਕਾਲ ਨਾਲ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਗਹਨੇ ਸਰਸ਼੍ਚੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਪਂਕਜਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਕृਤੋ ਭਾਵੋ ਗृਹ੍ਣੀਵਃ ਪਂਕਜਾਨਿ ਵੈ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਇਕ ਝੀਲ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੇਖੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਜਾਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਪਦੇ ਪਦੇ । ਆਸ੍ਥਿਤੌ ਨਗਰੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਹ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਣੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਕ੍ਰਯਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨੈਵ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਪਂਕਜਮ੍ । ਤਨ੍ਮਠਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਾਂਗਣੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ ਉਹ ਫੁੱਲ ਵੇਚਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਹ ਕਮਲ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦੇ। ਤੂੰ ਮੰਡੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਸ੍ਵਨਃ । ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹ੍ਯੇष ਵਾਦਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਨਿਸ੍ਵਨਃ
ਉਥੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਹ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟੇ ਤਦਾ ਤੂਰ੍ਯੇ ਤੇਨੋਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋਂਤਰਮ੍ । ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤ ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਥੋਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਪਾਸੇ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਥੇ ਕਾਸੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਜੀ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਦੁਹਿਤਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਂਦ੍ਰਾਵਤੀ ਸਤੀ । ਉਪੋषਿਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਜਯਂਤੀਮष੍ਟਮੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਗਤੋऽਸੌ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਸਂਤੁष੍ਟਚਿਤ੍ਤਃ ਸ ਤਦਾ ਹਰ੍षਸ੍ਤਤ੍ਰਾਗਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਪੁੱਜਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਦੇਵ ਵੈਤਾਨਿਕੋ ਵਿਧਿਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਸਹਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੈਤਾਨਿਕ ਰੀਤ ਵੇਖੀ, ਜਿਥੇ ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਜੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹ ਪੁष੍ਪਾਰ੍ਚਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਸ਼ੇषੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤਃ ਪੁष੍ਪਮਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਫੁੱਲ ਬਚ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸਾਹ ਕੇਨੇਹਾਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਕਿ ਇਹ ਪੂਜਾ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪਤਾ ਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸਭ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਤੁ ਸਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਦੌ ਵਿਤ੍ਤਂ ਬਹੁਸ੍ਵਯਮ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਤ੍ਤਂ ਨੋ ਗृਹੀਤਂ ਭੋਜਨਾਯਾਨੁਮਂਤ੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਤੂੰ ਉਹ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਸਗੋਂ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨ ਗृਹੀਤਂ ਭੋਜਨਂ ਚ ਨ ਚ ਵਿਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਦਾ । ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪੂਜਿਤੋऽਸੌ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਭੋਜਨ ਲਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਧਨ। ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤਯਾ ਸਦਾ । ਵਿਸ਼੍ਰਂਭਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤੋऽਸਿ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਤੇਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਦੇਤਦਨ੍ਯਜਨੁषਿ ਸੁਕृਤਂ ਚਾਰ੍ਜਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵੀਯਕਰ੍ਮਾਨੁਯੋਗਤਃ
ਇਹ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਮਿਲੀ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਮਾਨਮਾਗਮਤ੍ਤਦਾ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਭੂਪ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਸ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਜਨ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਕੇਨੈਵ ਚ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਚ ਸਾ ਤਿਥਿਃ । ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਯਦਿ
ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਕਿਹੜੇ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਤਵ । ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਇਹ ਕਰਮ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੋਹਿਣੀ ਯਦਿ ਲਭ੍ਯੇਤ ਜਯਂਤੀ ਨਾਮ ਸਾ ਤਿਥਿਃ । ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਕਾਰਣਮ੍
ਜੇ ਉਸ ਦਿਨ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੱਥ ਜਯੰਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਾਨਮਸ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਮਮ । ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਪਾਪਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ। ਇਹ ਕਰਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।