ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵਂਤਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਮृਦੁਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਂਤ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤਂ ਗੁਰੁਪਰਂ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਮ੍ । ਪਾਦਾਰ੍ਘਦਾਨਵਿਧਿਨਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਭਗਤ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਨਾ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹਿਤਮੇਕਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਦੀਪਵਰ੍ਤਿਯੁਤਂ ਤਥਾ
ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਵੱਟੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਘृਤਕੁਂਭੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪਰਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਤਮਹਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਘੀ ਵਾਲਾ ਕੁੰਭਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਪਰਮ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ਿ, ਜੋ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਤਮਸਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੇ ਸਂਸਾਰੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ । ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾਨਘ
ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਵਿਆਪਣ ਕਾਰਨ, ਦੀਵਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਦੀਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਘृਤਪਾਯਸਮੋਦਕੈਃ
ਇਹ ਹੈ ਦੀਵੇ ਦਾ ਮੰਤਰ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘੀ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਨੁਂ ਚੈਵ ਸਵਤ੍ਸਕਾਮ੍
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ, ਵੱਛਾ ਸਮੇਤ ਗਾਂ ਵੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਸੁਹृਤ੍ਸ੍ਵਜਨਬਂਧੂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੀਪਵ੍ਰਤ ਸਮਾਪਨੇ । ਤਤੋ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥਾ ਸਾਂਕ੍ਰਾਂਤਿਕੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਸਾਲਾਨਾ' ਦੀਵੇ ਦਾ ਫਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇਨ ਚਰਿਤੇਨ ਚ
ਮਾਸਿਕ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਲਾਨਾ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਪਾਲਣ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਵ੍ਰਤੈਰ੍ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੋਗਵ੍ਰਤੈਸ੍ਤਥਾ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪੇ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੇ ਕृਤੇ
ਅਣਗਿਣਤ ਦਾਨ-ਵ੍ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗ-ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਲਾਨਾ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਦਾਨਾਨਿ ਗृਹਾਦੀਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਦੀਪਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਘਰ ਆਦਿ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਃ ਕਾਂਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦੋ ਧਨਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਦੀਪਦੋ ਜ੍ਞਾਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦਃ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚਮਕ, ਅਖੁੱਟ ਧਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਾਚ੍ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮਤ੍ਯਂਤਨਿਰ੍ਮਲਾਮ੍ । ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਪਰਮਾਮृਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਸੀਮ ਵਿਦਿਆ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦੀਪਦਃ ਸੁਭਗਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਤਿਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਲਭੇਤ੍
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭਾਗਨ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਪਰਪੌਤ ਤੇ ਅਖੁੱਟ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਧਨਪਸ਼ੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਛੂਦ੍ਰਃ ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ, ਖ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਜ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰੀ ਚਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲਾਨ੍ 6.30.
ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਨੈਵ ਯੁਵਤੀ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਨ ਵਿਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦਾਨਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਵਿੱਛੋੜਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਂਤੇ ਦੀਪਦਾਨਤਃ । ਭਯਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭੀਤੋ ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਂਧਨਾਤ੍
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਾ ਤੰਗੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਬਿਮਾਰੀ। ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਦੀਪਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਃ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਯਥਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੇਨ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੋ ਦੀਪੋ ਬੋਧਿਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਹਰੇਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਲਾਨਾ ਦੀਵਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਸਦਾ ਲਈ ਹਰੀ ਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍ । ਯੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਹਰਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੀਪਃਸਾਂਵਤ੍ਸਰਃ ਕृਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀਵਾ ਜਗਾਇਆ। ਇਹੋ ਜਨਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਮਾਈ ਹੈ।
ਯੇऽਪਿ ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਯਂਤੀਹ ਦੀਪਵਰ੍ਤਿਵਿਲੋਕਨਾਃ । ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੀਵੇ ਦੀ ਵੱਟ ਸੱਜਦੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੋ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯੇਨ ਤੈਲਂ ਚ ਵਰ੍ਤਿਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦੀਪਕੇ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪਯਂਤਿ ਸਤਤਂ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਜੋਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀਵੇ ਲਈ ਤੇਲ ਤੇ ਵੱਟ ਪਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਦੀਪਕਂ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤੁਮ੍ । ਕਥਯਤ੍ਯਨ੍ਯਲੋਕਾਨਾਂ ਤੇऽਪਿ ਤਤ੍ਫਲਭਾਗਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਦੀਵਾ ਬੁਝ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਚੈਨ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਫਲ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੋਕਂ ਸ੍ਤੋਕਂ ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾ ਤੈਲਂ ਦੀਪਾਰ੍ਥਮੇਵ ਚ । ਕਰੋਤਿ ਦੀਪਕਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤੇਨਾਪਿ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੀਵੇ ਲਈ ਤੇਲ ਮੰਗਦਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਪੁੰਨ ਕਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯਮਾਨਂ ਤੁ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਧਮੋ ਨਰਃ । ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਨੀਵਾਂ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਜਗਦਾ ਹੋਇਆ ਦੀਵਾ ਵੇਖ ਲਏ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਲਏ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਨੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਂਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਇੱਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।