ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਅਸਮੀਰੇषੁ ਧਾਮਸੁ । ਕਾਮੋ ਭੂਤਸ੍ਯ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਰਾਡੇਕੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ਿ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਪੂਰਬਲੇ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਇੱਕੋ ਵੱਡਾ ਇੱਛਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ਮਯਾਯਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਮ ਕੇਸ਼ਵ
ਇਹ ਦੀਵਾ ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਲਗਾਇਆ ਹੈ, ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ।
ਤਤੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਜ੍ਞਾਨਪਰਾਯਣਃ । ਨਾਲਪੇਤ੍ਪਤਿਤਾਨ੍ਪਾਪਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾਖਣ੍ਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਤਿਤ ਪਾਪੀਆਂ ਜਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਯਵਾਦ੍ਯਾਦਿਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਪੁਣ੍ਯਪਾਠੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨੈਰੁਪੋषਣੈਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ, ਗੀਤ, ਨਾਚ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਕृਤਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਿਕ ਕ੍ਰਿਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰਕੇ, ਭਰਵਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖਵਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਦਿਓ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਪਵਾਸ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਓ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ।
ਦੀਪਂ ਪਲਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਵਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਰਾਜਤੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਪਲਾਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧਿਕਾਪਿ ਵਾ
ਦੀਵਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪਲਾ ਭਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ; ਵੱਟੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੋ ਪਲਾ ਦੇ ਅੱਧੇ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਭਾਰ ਦੀ।
ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਤਥਾ ਕੁਂਭਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ
ਕੁੰਭਾ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ; ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਪੁਂਸਾ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਵਾਰਮਭੀਪ੍ਸਤਾ । ਤਤੋ ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਾਧੁਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਉਹ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਕਰੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਤੇ ਭਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋਤ੍ਤਮਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍षਣ੍ਮਧ੍ਯਮੇ ਤਥਾ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਾ ਏਕਂ ਕਰ੍ਮਕਰਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਸੁਧ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਛੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵਂਤਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਮृਦੁਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਂਤ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤਂ ਗੁਰੁਪਰਂ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਮ੍ । ਪਾਦਾਰ੍ਘਦਾਨਵਿਧਿਨਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਭਗਤ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਨਾ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹਿਤਮੇਕਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਦੀਪਵਰ੍ਤਿਯੁਤਂ ਤਥਾ
ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਵੱਟੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਘृਤਕੁਂਭੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪਰਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਤਮਹਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਘੀ ਵਾਲਾ ਕੁੰਭਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਪਰਮ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ਿ, ਜੋ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਤਮਸਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੇ ਸਂਸਾਰੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ । ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾਨਘ
ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਵਿਆਪਣ ਕਾਰਨ, ਦੀਵਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਦੀਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਘृਤਪਾਯਸਮੋਦਕੈਃ
ਇਹ ਹੈ ਦੀਵੇ ਦਾ ਮੰਤਰ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘੀ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਨੁਂ ਚੈਵ ਸਵਤ੍ਸਕਾਮ੍
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ, ਵੱਛਾ ਸਮੇਤ ਗਾਂ ਵੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਸੁਹृਤ੍ਸ੍ਵਜਨਬਂਧੂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੀਪਵ੍ਰਤ ਸਮਾਪਨੇ । ਤਤੋ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥਾ ਸਾਂਕ੍ਰਾਂਤਿਕੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਸਾਲਾਨਾ' ਦੀਵੇ ਦਾ ਫਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇਨ ਚਰਿਤੇਨ ਚ
ਮਾਸਿਕ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਲਾਨਾ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਪਾਲਣ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਵ੍ਰਤੈਰ੍ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੋਗਵ੍ਰਤੈਸ੍ਤਥਾ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪੇ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੇ ਕृਤੇ
ਅਣਗਿਣਤ ਦਾਨ-ਵ੍ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗ-ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਲਾਨਾ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਦਾਨਾਨਿ ਗृਹਾਦੀਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਦੀਪਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਘਰ ਆਦਿ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਃ ਕਾਂਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦੋ ਧਨਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਦੀਪਦੋ ਜ੍ਞਾਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦਃ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚਮਕ, ਅਖੁੱਟ ਧਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਾਚ੍ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮਤ੍ਯਂਤਨਿਰ੍ਮਲਾਮ੍ । ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਪਰਮਾਮृਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਸੀਮ ਵਿਦਿਆ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦੀਪਦਃ ਸੁਭਗਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਤਿਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਲਭੇਤ੍
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭਾਗਨ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਪਰਪੌਤ ਤੇ ਅਖੁੱਟ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਧਨਪਸ਼ੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਛੂਦ੍ਰਃ ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ, ਖ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਜ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰੀ ਚਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲਾਨ੍ 6.30.
ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਨੈਵ ਯੁਵਤੀ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਨ ਵਿਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦਾਨਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਵਿੱਛੋੜਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਂਤੇ ਦੀਪਦਾਨਤਃ । ਭਯਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭੀਤੋ ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਂਧਨਾਤ੍
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਾ ਤੰਗੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਬਿਮਾਰੀ। ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।